Γράψαμε στο προηγούμενο τεύχος για το πρόσφατο ταξίδι μας στην Αλβανία. Θα ήταν παράλειψη αν δεν συμπληρώναμε λίγες ακόμη παρατηρήσεις, σχετικές με όσα είδαμε σ’ αυτή τη χώρα, που σίγουρα κάποιο πνευματικό μήνυμα έχουν να δώσουν.

  * Το ένα θέμα που αξίζει να σημειώσουμε είναι ότι τα καταστήματα στην πόλη των Τιράνων λειτουργούν χωρίς ωράριο εργασίας. Όσο θέλει και όσο μπορεί ο κάθε καταστηματάρχης, ακόμη και ολόκληρο το 24ωρο, και όλες τις ημέρες της εβδομάδας (Σάββατο και Κυριακή επίσης), καθώς η χώρα βρίσκεται σε στάδιο πρώιμης ανάπτυξης, ύστερα από την καταστροφή που επέφεραν αφενός το κομμουνιστικό καθεστώς και αφετέρου η λαίλαπα του “στιγμιαίου εκδημοκρατισμού” κάτω από τις πιο ανώμαλες συνθήκες (διάλυση κράτους, “πυραμίδες” κ.λπ.), και είναι εύλογο καθένας να θέλει να κερδίσει όσο μπορεί περισσότερα, για να “προλάβει” όσα έχασε, όμως το κόστος αυτής της υπερβολής θα κληθούν να το πληρώσουν αργότερα. 
  * Ένα άλλο αξιοσημείωτο ήταν τα πολλά «καζίνο» που είδαμε στην πρωτεύουσα –όσα σχεδόν είναι στην Αθήνα τα φαρμακεία– τα οποία εκμεταλλεύονται την δίψα του λαού για εύκολο κέρδος, πλουτίζοντας παρασιτικά σε βάρος του.  

  * Τρίτο που παρατηρήσαμε στις περιοχές που κυριαρχεί το μουσουλμανικό στοιχείο, ήταν πως σε κάθε νέα οικοδομή κρέμεται ένα σκιάχτρο/φυλακτό –συνήθως ομοίωμα ανθρώπου ή ζώου– προφανώς αποτρεπτικό για το “κακό μάτι”...  

  * Ενδιαφέρων ήταν και ο τρόπος που είναι διακοσμημένες οι περισσότερες πολυκατοικίες της πόλης, με παράξενα σχήματα και χρώματα, που χαρακτηρίζουν την κάθε περιοχή και λειτουργούν ως μέσο αναγνώρισης των κτηρίων, δεδομένου ότι οι περισσότεροι δρόμοι δεν έχουν ονόματα και αριθμούς. Από αυτές τις πολυκατοικίες ξεχωρίσαμε μία για την πρωτοτυπία να έχει γραμμένες στους τοίχους της όλες τις ευγενικές λέξεις. (Ευχαριστώ, παρακαλώ κ.λπ.). Πολύ ωραίο παράδειγμα!   

    * Επίσης προσέξαμε τον τρόπο που λειτουργούν κάποιες δημόσιες υπηρεσίες, –όπως στην Ελλάδα, όπου ένας δουλεύει και δέκα κοιτάζουν…   

    * Τέλος, με έκπληξη είδαμε σταθμευμένες στο προαύλιο μιας επιχείρησης τις εικονιζόμενες δύο πανόμοιες Μερτσέντες, με ίδιο ακριβώς αριθμό κυκλοφορίας! Όταν ρωτήσαμε το συνοδό μας, εξήγησε πως το ένα από τα δύο αυτοκίνητα κυκλοφορεί χρησιμοποιώντας παράνομα πλαστά στοιχεία και χαρτιά του άλλου. (Με ένα σμπάρο δύο τρυγόνια, όπως θα λέγαμε στην Ελλάδα).  

Τούτο το γεγονός μας έκανε να σκεφτούμε τους πολλούς χριστιανούς που ζουν σήμερα όπως το ένα από αυτά τα δύο αυτοκίνητα (το λαθραίο), μιμούμενοι και χρησιμοποιώντας τα εξωτερικά χαρακτηριστικά των αληθινών χριστιανών και έτσι καταφέρνουν να κυκλοφορούν στους εκκλησιαστικούς χώρους ως “ευσεβείς” πιστοί, ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι παρά πλαστά αντίγραφα.

Αν όμως η αστυνομία δεν μπόρεσε ή δεν θέλησε να πιάσει αυτούς τους παραβάτες, δεν θα ισχύσει το ίδιο όταν αυτοί οι πλαστοί “χριστιανοί” προσπαθήσουν να παρουσιαστούν ενώπιον του Κριτή Ιησού Χριστού, προσποιούμενοι ότι είναι ακόλουθοί Του. Είναι σε τέτοιους ανθρώπους που ο Χριστός θα πει: «ποτέ δεν σας εγνώρισα· φεύγετε απ’ εμού οι εργαζόμενοι την ανομίαν» (Ματθ. 7/ζ/23).

Πόσο τραγική θα είναι τότε η θέση αυτών των ανθρώπων! Μακάρι να καταλάβουν από τώρα την κατάσταση και να μετανοήσουν όσο υπάρχει καιρός! |