Ο ακόλουθος είναι ένας κατάλογος εβραϊκών αντωνυμιών.
אֲנִי και אָנֹכִי
|
Εγώ
|
אֲנוּ και אֲנָחְנוּ
|
Εμείς
|
אַתָּה
|
Εσύ (αρσ.)
|
אַתְּ
|
Εσύ (θηλ.)
|
אַתֶּם
|
Εσείς (αρσ.)
|
אַתֶּן
|
Εσείς (θηλ.)
|
הוּא
|
Αυτός
|
הִיא
|
Αυτή
|
הֵם
|
Αυτοί (αρσ.)
|
הֵן
|
Αυτοί (θηλ.)
|
Οι κτητικές αντωνυμίες γράφονται ως καταλήξεις σε ένα ουσιαστικό. Για παράδειγμα, η λέξη יָדוֹ είναι η λέξη יָד (χέρι) με την κτητική αντωνυμία וֹ (του). Έτσι, יָדוֹ σημαίνει «το χέρι του».
Παρακάτω είναι ένας κατάλογος των κτητικών αντωνυμικών καταλήξεων.
ִי
|
μου, δικό μου
|
נוּ
|
μας, δικό μας
|
ךָ
|
σου, δικό σου (αρσ.)
|
ךְ
|
σου, δικό σου (θηλ.)
|
כֶם
|
σας, δικό σας (αρσ.)
|
כֶן
|
σας, δικό σας (θηλ.)
|
וֹ
|
του, δικό του
|
ָה
|
της, δικό της
|
ֶם
|
τους, δικό τους (αρσ.)
|
ֶן
|
τους, δικό τους (θηλ.)
|
Αυτές οι αντωνυμικές καταλήξεις μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν από κοινού με τις καταλήξεις που αναφέραμε προηγουμένως. Η λέξη בּוֹ είναι ένας συνδυασμός του προθέματος בּ που σημαίνει «μέσα, στο» και της αντωνυμικής κατάληξης וֹ που σημαίνει «του» - «δικό του». Ένα άλλο συνηθισμένο βιβλικό παράδειγμα είναι το לְךָ που σημαίνει «σε σένα».
Όταν σε ένα ουσιαστικό πληθυντικού αριθμού επισυνάπτεται μια κτητική αντωνυμική κατάληξη, εμφανίζονται μερικές αλλαγές μέσα στη λέξη. Ας αρχίσουμε με το ουσιαστικό בֵּן που σημαίνει «γιος». Όταν προστίθεται το επίθημα וֹ το ουσιαστικό γίνεται בֵּנוֹ και σημαίνει «γιος του.
Τώρα ας κάνουμε το ουσιαστικό בֵּן πληθυντικού αριθμού με την προσθήκη τςη κατάληξης ים οπότε έχουμε בֵּנִים που σημαίνει «γιοι».
Αν θέλουμε να πούμε «γιοι του» θα προσθέσουμε τκτητική αντωνυμία ו (του) αλλά αποβάλλοντας το ם οπότε έχουμε τη λέξη בֵּנָיו (bey-nav) που σημαίνει «γιοι του».
|
