Διαχρονικές σκέψεις
«Εδάκρυσενο Ιησούς»
(Ιωάν. 11/ια/35)
Το παράδειγμα του Παύλου
Ως πιστός ακόλουθος του Χριστού, ο Παύλος εφάρμοσε το παράδειγμα Εκείνου. Πονούσε για τους συμπατριώτες του σε βαθμό ώστε να εκφράσει ακόμη και την επιθυμία να είχε τιμωρηθεί αυτός προκειμένου να σωθούν εκείνοι. «Διότι ηυχόμην αυτός εγώ να ήμαι ανάθεμα από του Χριστού υπέρ των αδελφών μου, των κατά σάρκα συγγενών μου» (Ρωμ. 9/3).
Παράλληλα είχε έντονο ενδιαφέρον για τους χριστιανούς αδελφούς του και αναφερόμενος στην προηγούμενη διακονία του μεταξύ τους, ο Παύλος είπε στους πρεσβύτερους της εκκλησίας της Εφέσου: «Σεις εξεύρετε, από της πρώτης ημέρας αφ’ ης επάτησα εις την Ασίαν, πως επέρασα μεθ’ υμών όλον τον χρόνον, δουλεύων τον Κύριον μετά πάσης ταπεινοφροσύνης και μετά πολλών δακρύων και πειρασμών, οίτινες μοι συνέβησαν εν ταις επιβουλαίς των Ιουδαίων» (Πράξ. 20/18-19)
Πόσο όμως σπανίζουν σήμερα οι πνευματικοί ηγέτες, που ως καλοί ποιμένες θα σταθούν πρόθυμα για να κλάψουν στο πλευρό των πνευματικών προβάτων! |
