Διαχρονικές σκέψεις
«Εδάκρυσενο Ιησούς»
(Ιωάν. 11/ια/35)
Άλλες σχετικές λέξεις
Κρίνεται χρήσιμο να θυμίσουμε εδώ από τον πλούτο της ελληνικής γλώσσας, τις πιο συνηθισμένες λέξεις που σχετίζονται με το θέμα μας, οι οποίες εντούτοις εκφράζουν διαφορετικό βαθμό συναισθημάτων και καταστάσεων:
Πένθος (από το ρ. πενθώ), λυπούμαι εσωτερικά με αφορμή το θάνατο αγαπητού προσώπου. Κατάσταση που διαρκεί περισσότερο χρόνο και στα αρχικά στάδια συνήθως συνοδεύεται από εξωτερικές εκδηλώσεις που εκφράζονται από τις λέξεις που ακολουθούν.
Θρήνος (από το ρ. θρηνώ), είναι η εξωτερική φανέρωση της εσωτερικής λύπης που εκφράζεται με μοιρολόγια - νεκρικά άσματα.
Κλαυθμός (από το ρ. κλαίω), χύνω δάκρυα ως αποτέλεσμα πένθους. Φυσιολογική έκφραση πολύ χρήσιμη για την ανακούφιση του εσωτερικού μας κόσμου.
Κραυγή (από το ρ. κραυγάζω). Στο προκείμενο κραυγή ως αποτέλεσμα ψυχικού πόνου.
Οδυρμός (από το ρ. οδύρομαι) είναι η εξωτερική φανέρωση της εσωτερικής λύπης που εκφράζεται με γοερές κραυγές πόνου (γόες, στεναγμούς, βογκητά).
Κοπετός (από το ρ. κόπτω, κόπτομαι=κόβω, κτυπώ με τσεκούρι)^ θρηνώ χτυπώντας το στήθος μου.
Τα παραπάνω θα μπορούσαν να ταξινομηθούν, από άποψη έντασης, ως εξής:Ο άνθρωπος που έχασε δικό του πρόσωπο είναι φυσικό να αισθάνεται λύπη - ψυχικό πόνο, που εν προκειμένω είναι το πένθος όπου το άτομο υποφέρει σιωπηλά. Ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία του ατόμου αλλά και τις κοινωνικές συνθήκες, το πένθος μπορεί να εκδηλώνεται (α) με θρήνο (λυπητερό τραγούδι) που είναι εκδήλωση δυνατότερη από το πένθος, (β) με οδυρμό (έκφραση στεναγμών), (γ) με κοπετό (όπου ο άνθρωπος χτυπά το στήθος του, τραβάει τα μαλλιά του κ.λπ.).
Όλες αυτές οι λέξεις υπάρχουν στην Καινή Διαθήκη:
- Ο Χριστός μακάρισε τους «πενθούντες» (Ματθ. 5/ε/4),
- Οι χήρες έκλαιγαν για το θάνατο της Δορκάδας (Πράξ. 10/ι/39)
- Οι αδελφοί έκαναν μεγάλο θρήνο (αρχ. κοπετόν) για το θάνατο του Στέφανου (Πράξ. 8/η/2)
- Οι πρεσβύτεροι της Εφέσου αποχωρίστηκαν τον Παύλο με κλαυθμό, γνωρίζοντας ότι τον έβλεπαν για τελευταία φορά (Πράξ. 20/κ/37) και
- Οι Κορίνθιοι εκδήλωσαν οδυρμό για τον φυλακισμένο Παύλο (Β~ Κορ. 7/ζ/7).
Δεν κάνουν καλά, λοιπόν, εκείνοι που προσπαθούν να επιβάλλουν στους ανθρώπους να “πνίξουν” τα συναισθήματά τους, για να δείξουν δήθεν “δυνατοί χριστιανοί”, επειδή αυτό δεν προκύπτει από τη διδαχή της Καινής Διαθήκης. |
