Πίνακας περιεχομένων παρόντος τεύχους
Ο κίνδυνος της ΑΠΑΘΕΙΑΣ
Η ΑΠΑΘΕΙΑ ή ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ μοιάζει εύκολος δρόμος για να ταξιδεύει κανείς, όμως τέτοιο ταξίδι δεν τελειώνει καλά. Στο χώμα της ΑΠΑΘΕΙΑΣ φυτρώνει και αυξάνεται η ΑΔΙΚΙΑ. Η υποταγή στο κακό –μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές που μπορεί να πάθει ένας λαός και ένα έθνος– επίσης ευδοκιμεί στον κήπο της ΑΠΑΘΕΙΑΣ. Ένας συγγραφέας σημείωσε, «H απάθεια των ανθρώπων είναι αρκετή για να γκρεμίσει κάθε θεσμό και αξία, και να επιταχύνει την καταστροφή». Οι Χριστιανοί οφείλουν να συμμετέχουν στα πράγματα αυτού του κόσμου ΠΡΑΤΤΟΝΤΑΣ και ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΣ το καλό.
Ο Χριστός λέει ότι ΕΜΕΙΣ είμαστε «ΤΟ ΑΛΑΣ ΤΗΣ ΓΗΣ». Η απάθεια δεν ταιριάζει στο αλάτι, ούτε και στη ζωή του Χριστιανού. Δεν μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια στο κακό. Παρόλο που το κακό δεν πρόκειται να εξαφανιστεί σ’ αυτό τον κόσμο, πρέπει να το πολεμήσουμε με κάθε δύναμη. Υπάρχει όμως ένας σοβαρός κίνδυνος, κι αυτός είναι ΤΟ ΑΛΑΣ ΝΑ ΔΙΑΦΘΑΡΕΙ (μωρανθεί). Αυτό σημαίνει ότι κάλλιστα μπορούν να υπάρχουν Χριστιανοί ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟΙ (ή ΞΕΜΩΡΑΜΕΝΟΙ). Άνθρωποι ανούσιοι, αδύναμοι, ακατάλληλοι για την αποστολή που τους ανήκει. Άνθρωποι που, εξαιτίας της απάθειάς τους, αντί για το ΚΑΛΟ καταφέρνουν να υπηρετούν το ΚΑΚΟ, το ΑΔΙΚΟ, το ΜΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ.
Κάποιοι θα πουν εύκολα, «ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΚΟ». Δεν είμαστε δράστες – ούτε φυσικοί ούτε ηθικοί. Μόνο παρακολουθούμε... Σ’ αυτούς ο Ιάκωβος θα απαντήσει: «Εις τον όστις λοιπόν εξεύρει να κάμνη το καλόν και δεν κάμνει, εις αυτόν είναι αμαρτία» (Ιακ. 4/δ/17), που με άλλα λόγια επαναλαμβάνει ό,τι είπε και ο Χριστός: «Εκείνος ο δούλος, όστις γνωρίσας το θέλημα του κυρίου αυτού δεν ητοίμασεν ουδέ έκαμε κατά το θέλημα αυτού, θέλει δαρθή πολύ» (Λουκ. 12/ιβ/47).
Ας μη νομίσει κανείς ότι μιλούμε εδώ για εμπλοκή στην κοσμική πολιτική, επειδή εκεί μέσα δεν υπάρχει ΟΥΔΕΝ ΑΓΑΘΟΝ. Μιλούμε όμως για την ανάγκη καθένας πιστός του Χριστού ΝΑ ΠΟΛΙΤΕΥΘΕΙ αξίως του Ευαγγελίου (Φιλιπ. 1/α/28), να ζήσει δηλαδή σύμφωνα με τις αρχές του Θεού, επειδή οι νόμοι Του γι’ αυτό ακριβώς μας δόθηκαν. «Εγώ είμαι Κύριος ο Θεός σου, ο διδάσκων σε διά την ωφέλειάν σου, ο οδηγών σε διά της οδού δι' ης έπρεπε να υπάγης» (Ησ. 48/μη/17).
____________
> > Διαβάστε το άρθρο «Η Εκκλησία ως αντικουλτούρα»
