* Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ * ΜΕΤΑ 36 ΕΤΗ... * ΕΝ ΟΨΕΙ ΤΟΥ 2000 *

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ

Με ενδιαφέρον παρακολουθούμε τον αγώνα που δίνει ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Χριστόδουλος, για να φέρει κάποιο νέο άνεμο στα πράγματα της Ελλαδικής Εκκλησίας και έχουμε ήδη γράψει για όλα αυτά.

Δυστυχώς η κατάσταση που είχε διαμορφωθεί από τους προκατόχους του, όπως αποκαλύπτεται, είναι βαθιά ριζωμένη και δύσκολα πολεμιέται. Αυτό μαρτυρούν αφενός τα πορίσματα που εκδόθηκαν για τα οικονομικά σκάνδαλα, αφετέρου η απόφαση του Συνοδικού Δικαστηρίου για την υπόθεση του Μητροπολίτη Ζακύνθου Χρυσόστομου, για δηλώσεις του σε άσεμνο περιοδικό, και η οποία περιορίστηκε σε απλή μομφή. Την τελευταία αυτή απόφαση στηλίτευσε με έντονο τρόπο ο Αρχιεπίσκοπος, όμως χωρίς ν' αλλάξει το αποτέλεσμα.

Το χειρότερο είναι ότι τις απόψεις του Ζακύνθου υποστηρίζουν και άλλοι Μητροπολίτες. Τι μπορεί να κάνει απέναντί τους ο κ. Χριστόδουλος; Αντιγράφουμε από την εφημερίδα "Η Ορθοδοξία", (Ιαν. 99, σελ. 8):

Για την ώρα η Ελλαδική Εκκλησία, διά των λειτουργών της, εξακολουθεί να απαγορεύει, όπου μπορεί να το επιβάλλει, την ταφή των ετεροδόξων στα δημοτικά κοιμητήρια (βλ. "Καθημερινή" 14-1-99), και προτιμά ν' ασχολείται με την καύση των νεκρών. Με τους ζωντανούς είναι το πρόβλημα άγιοι πατέρες ή, όπως θα το έλεγε ο Χριστός, "άφετε τους νεκρούς να θάψωσι τους εαυτών νεκρούς" (Ματθ. 8/η/22).

 

ΜΕΤΑ 36 ΕΤΗ...

Πριν από ένα χρόνο ακριβώς (στο τεύχος Ιαν.-Φεβ. '98), δημοσιεύσαμε κείμενο με τίτλο "Μετά 35 έτη...", στο οποίο προσπαθήσαμε να περιγράψουμε με τον πιο ανώδυνο --όμως πάντοτε αντικειμενικό-- τρόπο, την θλιβερή κατάσταση στην οποία έχουν περιπέσει οι επίγονοι του Κώστα Μεταλληνού στα λίγα χρόνια που μεσολάβησαν από το θάνατό του. Η παρουσίαση εκείνη, απέβλεπε να βοηθήσει τους υπεύθυνους γι' αυτό το κατάντημα, ν' αναλογιστούν τις ευθύνες τους και ν' αλλάξουν πορεία. Δυστυχώς το δημοσίευμά μας εκείνο άγγιξε μόνο το απόστημα με αποτέλεσμα να βγει περισσότερο πύον.

Οι πρωταγωνιστές της φθοράς και της σήψης έσπευσαν ν' αντιδράσουν με κινήσεις που θύμισαν τον άνθρωπο που ενώ πνίγεται προσπαθεί να πιαστεί από τα μαλλιά του, και το μόνο που κατάφεραν ήταν να φανερώσουν πως όσα γράψαμε τότε ήταν μεν απολύτως αληθινά, αλλά μόνον η κορφή του παγόβουνου. Οι μετέπειτα εντελώς αντιχριστιανικές τους ενέργειες απέδειξαν τους ανθρώπους αυτούς όχι μόνο αξιολύπητους αλλά και αξιοθρήνητους.

Μας κατηγόρησε κάποιος τότε, επειδή επίτιτλο σ' εκείνο το κείμενο είχαμε χρησιμοποιήσει το χωρίο "Φανερά είναι τα έργα της σαρκός". Την απάντηση την έδωσαν τα γεγονότα που επακολούθησαν με διασπάσεις εκκλησιών, με αφορισμούς και δημόσιες αλληλοκατηγορίες, με οχλοβοή και λασπολογία του χειρίστου είδους. Δυστυχώς το φιλότιμο και οι μυλόπετρες για τις οποίες μίλησε ο Χριστός (Ματθ. 18/ιη/6) σπανίζουν στην περιοχή της Πλατείας Βάθη.

Δεν πρόκειται βέβαια εδώ να επεκταθούμε σε νέες αποκαλύψεις. Το κώμα στο οποίο έχουν περιπέσει είναι βαθύτατο και η κατάσταση "όζει ήδη" εντονότατα.

Στο κείμενο εκείνο είχαμε σημειώσει και τα εξής:

"Αφθονία από "έργα της σαρκός" (Γαλ. 5/ε/20-21), ιδιαίτερα μάλιστα τους τελευταίους χρόνους, προκάλεσαν όχι μόνο σχίσματα εκκλησιών, αλλά και σοβαρές ασθένειες, ως και θάνατο σε ώρα συνεδρίασης Πρεσβυτερίου(!)"

Δεν θέλαμε τότε να γράψουμε περισσότερα και προτιμήσαμε να μην τον κατονομάσουμε, σεβόμενοι τη μνήμη του νεκρού. Όμως στους μήνες που μεσολάβησαν η χήρα του προχώρησε στην έκδοση του εικονιζόμενου βιβλίου, στο τέλος του οποίου διαθέτει 33 σελίδες για να τιμήσει τον άντρα της Απόστολο Προυσαέα (ήταν γιος του Γεωργίου), και να παρουσιάσει τη δική της άποψη για τα γεγονότα που οδήγησαν στο θάνατό του.

Στο κείμενό της υπάρχουν χαρακτηρισμοί για χριστιανούς και συμπρεσβύτερους του άντρα της, όπως "λύκοι βαρείς με ένδυμα προβάτου", "ύπουλα σχέδια", "σατανικά μεθοδευμένη", "έργο καταστροφικό" κ.λπ. Και βέβαια η ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ότι "οι ένοχοι συγκαλύπτονται, με την ανοχή των υπευθύνων" της Εκκλησίας.

Όποιος αγοράσει το εν λόγω βιβλίο --εφόσον βέβαια το βρει, επειδή κάποιοι προσπάθησαν να εμποδίσουν την κυκλοφορία του-- θα μάθει μία από τις εκδοχές, που αν και είναι μονομερής και μεροληπτική υπέρ του θανόντος, δεν παύει ωστόσο να αποκαλύπτει πολλά από το υπάρχον παρασκήνιο. -- Όσα ακούστηκαν για κάποια κληρονομικά, δεν ενδιαφέρουν εδώ.

Και κάτι τελευταίο. Είχαμε επίσης γράψει για το περιοδικό "Σάλπισμα", και πώς "κάποιοι φρόντισαν να το θέσουν ``εκτός μάχης'', υποστηρίζοντας καθένας μόνο τα έντυπα που ελέγχουν οι ίδιοι προσωπικά". Ε, λοιπόν, φρόντισαν να μας διαψεύσουν! Στο χρόνο που πέρασε κυκλοφόρησε ένα ακόμη ΕΤΗΣΙΟ τεύχος για ολόκληρο το 1997(!), και ουδέν νεώτερον...

Δεν χαιρόμαστε για τα παραπάνω. Όμως θέλουμε οι αναγνώστες μας να είναι βέβαιοι πως το έντυπο αυτό λέει πάντα την αλήθεια και μόνο την αλήθεια, χωρίς να λιβανίζει ανθρώπους και συστήματα, και πάντα για το καλό της Εκκλησίας του Χριστού.

 

ΕΝ ΟΨΕΙ ΤΟΥ 2000

Για το 2000 ετοιμάζεται ειδική έρευνα που θα αρχίσει να παρουσιάζεται από το επόμενο τεύχος. Στο μεταξύ μεταφέρουμε την εξής πληροφορία (Εφημερίδα "Η Ορθοδοξία", Ιαν. 99, σελ. 20):

Δεν ξέρουμε λεπτομέρειες για το έργο ή το περιεχόμενό του. Ωστόσο γεννά απορίες πώς και γιατί στο έργο αυτό "Πέντε εκατ. πρόσφερε η Ιαπωνία(!) Η Ιαπωνία δεν είναι χώρα χριστιανική (χριστεπώνυμη). Ποιο το κίνητρο να συνεισφέρει οικονομικά για μια υπόθεση που ελάχιστα ενδιαφέρει τους πολίτες της, οι οποίοι είναι συντοϊστές και βουδιστές, πάντως όχι χριστιανοί, και μάλιστα με περισσότερα εκατομμύρια από όλες τις χριστεπώνυμες χώρες;

Πολλά περίεργα αναμένονται για το χρόνο αυτό, δήθεν στο όνομα του Χριστού. Ας προσευχόμαστε!

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΛΟΓΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ