ΒΑΝΔΑΛΙΣΜΟΣ ΣΕ ΝΑΟ ΤΩΝ ΚΑΘΟΛΙΚΩΝ

Χειρίστη εντύπωση προκάλεσε ο πρόσφατος αποκεφαλισμός αγάλματος του Χριστού που υπήρχε στον περίβολο του μητροπολιτικού ναού των Καθολικών στην Αθήνα. Όποια κι αν είναι η γνώμη σχετικά με την ορθότητα γλυπτής απεικόνισης ιερών προσώπων, κάθε υγιής νους αισθάνεται αποτροπιασμό για την πράξη και λύπη για τους δράστες της. Βέβαια παραμένει το ερώτημα: Ποιοι ήταν αυτοί; ¶θεοι και ανίεροι ή φανατικοί μισαλλόδοξοι; Το γεγονός θα πρέπει να προβληματίσει σοβαρά τους υπεύθυνους για την ασφάλεια της πρωτεύουσας αλλά και τους αρμόδιους για την πνευματική καλλιέργεια των κατοίκων της.

	ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΟΠΛΟ;

Αλλη μια φορά συγκινήθηκε το πανελλήνιο μαθαίνοντας τον περασμένο μήνα ότι ένας 16χρονος σκότωσε τον 13χρονο φίλο του, με την καραμπίνα του πατέρα του, μιμούμενος σκηνή που πριν λίγο είχαν δει σε ταινία "γουέστερν" στην τηλεόραση. Όλοι έκφρασαν την αγανάκτησή τους για την αμέλεια του πατέρα να αφήσει αφύλακτο, και μάλιστα οπλισμένο, το κυνηγετικό του όπλο, στη διάθεση των παιδιών. Αναρωτιόμαστε, ωστόσο, αν το χειρότερο όπλο που ο πατέρας αυτός είχε αφήσει αφύλακτο ήταν η καραμπίνα του ή η τηλεόραση με τα προγράμματα που παρουσιάζει; Αλλά κανένας νόμος δεν κατατάσσει την τηλεόραση μεταξύ των όπλων και έτσι ο συγκεκριμένος πατέρας δεν πρόκειται να δικαστεί γι' αυτή του την αμέλεια. ¶ραγε θα βρεθούν πατέρες που θα προβληματιστούν για τον τρόπο που χρησιμοποιείται η τηλεοπτική συσκευή στα σπίτια τους;

	ΤΙΜΟΥΝ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

Την Κυριακή του ¶σωτου τίμησαν σε δύο ταβέρνες της συμπρωτεύουσας οι "Λεχρίτες" της Θεσσαλονίκης, "με κέφι, σκληρή σάτιρα και άφθονη ρετσίνα." (Εφημ. "ΤΑ ΝΕΑ", 12-2-96) Και η εφημερίδα, που παραθέτει και σχετική φωτογραφία, συνεχίζει: "Η ολοήμερη `εκδήλωση' άρχισε με αυστηρή τήρηση του καταστατικού του συλλόγου, την ανάγνωση του `ευαγγελίου' τους `Τω καιρώ εκείνω γυμνή γυνή έστη ενώπιόν μου...' κ.λπ., την απαγγελία του κράσου, ενώ η χορωδία με κιθάρες ερμήνευσε... κατάλληλα για την περίσταση τραγούδια...." Αντί οι συμπατριώτες μας να διδάσκονται από τα ευαγγελικά κείμενα, που ειδικά έχουν επιλεγεί για την προετοιμασία των εκκλησιαζομένων προ της αναμνήσεως των παθών του Χριστού, και να ελέγχονται μετανοώντας για τα όποια λάθη τους, εδώ παρουσιάζονται λοιδορώντας και σατιρίζοντας τα ιερά και όσια της χριστιανικής πίστης. Αναρωτιέται κανείς, ποια πρόνοια έλαβε η επίσημη εκκλησία απέναντι σ' αυτά τα "τέκνα" της; Μήπως τους αφόρισε; Μήπως το"υς κατέταξε μεταξύ των αιρετικών; Μήπως ενδιαφέρθηκε να τους διδάξει και να τους συνετίσει; Μάλλον απαξίωσε να ασχοληθεί μαζί τους, επειδή είναι απορροφημένη με τις δικαστικές διαμάχες των ιεραρχών στο Συμβούλιο της Επικράτειας. Αλίμονο!