ΑΓΓΕΛΟΙ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Ο περίγυρος της γιορτής των Χριστουγέννων είναι συνυφασμένος με τους αγγέλους. Στις διακοσμήσεις, στις φάτνες, στις συσκευασίες, στα τραγούδια, παντού προβάλλονται άγγελοι.

Συνήθως όμως οι άγγελοι τα Χριστούγεννα παρουσιάζονται ως "αγγελουδάκια", δηλαδή με παιδική ή και βρεφική ανθρώπινη μορφή.

Έχουν σχέση όλα αυτά με την πραγματικότητα; Τι έχει να μας πει ο λόγος του Θεού σχετικά, ώστε να μην παρασυρόμαστε από διάφορες ανθρώπινες παραδόσεις, που συχνά οδηγούν σε λαθεμένες εντυπώσεις και πεποιθήσεις οι οποίες όχι μόνο δεν τιμούν τον Θεό, αλλά κι εμάς υπάρχει κίνδυνος να μας περιπλέξουν σε κακές περιπέτειες, καθώς αποπροσανατολίζουν από την αλήθεια;

ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΣΤΙΣ ΑΓΙΕΣ ΓΡΑΦΕΣ

Οι άγγελοι πρωτοπαρουσιάζονται στις ¶γιες Γραφές από την ώρα που ο Θεός έδιωξε τον Αδάμ και την Εύα από τον Παράδεισο και "κατά ανατολάς του παραδείσου της Εδέμ έθεσε τα Χερουβείμ, και την ρομφαίαν την φλογίνην, την περιστρεφομένην, διά να φυλάττωσι την οδόν του ξύλου της ζωής" (Γεν. 3/γ/24). Στην πραγματικότητα όμως έχουμε φανέρωση πνευματική πιο πριν (εδ. 1) πίσω από το φίδι που μίλησε στην Εύα και την παρέσυρε να παρακούσει την εντολή του Θεού και να φάει από τον απαγορευμένο καρπό. Πίσω από το φίδι αυτό δεν ήταν άλλος από τον Σατανά, ο οποίος --όπως μαθαίνουμε αργότερα-- προϋπήρχε ως άγγελος που επαναστάτησε ενάντια στον Θεό.

Αλλά και σε πρωιμότερη ακόμη εποχή μπορούμε να δούμε τους αγγέλους, την ίδια τη στιγμή της δημιουργίας της γης, καθώς στο βιβλίο του Ιώβ διαβάζουμε: "Πού ήσο ότε εθεμελίωνον την γην; απάγγειλον, εάν έχης σύνεσιν. Τις έθεσε τα μέτρα αυτής, εάν εξεύρης, ή τις ήπλωσε στάθμην επ' αυτήν; Επί τίνος είναι εστηριγμένα τα θεμέλια αυτής; ή τις έθεσε τον ακρογωνιαίον λίθον αυτής; ότε τα άστρα της αυγής έψαλλον ομού, και ΠΑΝΤΕΣ ΟΙ ΥΙΟΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (=οι άγγελοι) ΗΛΑΛΑΖΟΝ;" (Ιώβ 38/λη/4-7).

Είναι φανερό, λοιπόν, ότι οι άγγελοι είναι δημιουργημένοι από τον Θεό πριν από τον υλικό κόσμο, που ήρθε στην ύπαρξη την ΠΡΩΤΗ ημέρα της Δημιουργίας, τότε που "εν αρχή εποίησεν ο Θεός τον ουρανόν και την γην" (Γεν. 1/α/1).

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ

ΕΙΝΑΙ ΟΝΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ

Στους Ψαλμούς διαβάζουμε για τους αγγέλους πως είναι ποιήματα του Θεού. "Ο ποιών τους αγγέλους αυτού πνεύματα, τους λειτουργούς αυτού πυρός φλόγα" (Ψαλμ. 104/ρδ/4). Η ίδια περικοπή επαναλαμβάνεται στην Επιστολή προς Εβραίους (1/α/7). Είναι λοιπόν οι άγγελοι όντα πνευματικά και υπηρετικά, όπως μια άλλη περικοπή από την ίδια Επιστολή εξηγεί: "Είναι πάντες λειτουργικά πνεύματα, εις υπηρεσίαν αποστελλόμενα, διά τους μέλλοντας να κληρονομήσωσι σωτηρίαν" (Εβρ. 1/α/14).

Από τα παραπάνω καταλαβαίνουμε επίσης, ότι στην παρούσα χρονική περίοδο ο Θεός έχει επιφορτίσει τους αγγέλους Του, πέραν των άλλων αρμοδιοτήτων τους --για τις οποίες λίγα γνωρίζουμε-- να εξυπηρετήσουν τα σχέδιά Του για τη σωτηρία των ανθρώπων.

ΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

Η φύση των αγγέλων είναι εντελώς διαφορετική από των ανθρώπων. Όπως είδαμε δημιουργήθηκαν πριν από την υλική δημιουργία και συνεπώς ανήκουν σε διαφορετική από τη δική μας διάσταση. Ο Χριστός αποκάλυψε πως οι άγγελοι δεν έχουν φύλα όπως οι άνθρωποι, γι' αυτό και δεν αναπαράγονται: "Ούτε νυμφεύονται ούτε νυμφεύουσιν" (Ματθ. 22/κβ/30).

ΠΟΣΑ ΕΙΔΗ ΑΓΓΕΛΩΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ;

Μελετώντας τις ¶γιες Γραφές μαθαίνουμε πως οι άγγελοι έχουν μεταξύ τους κάποια ιεραρχία για την οποία όμως δεν γνωρίζουμε πολλά πράγματα.

Το βέβαιο είναι ότι υπάρχει ένας ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ, ο Μιχαήλ, καθώς όμως αναφέρεται ως "εις των πρώτων αρχόντων", μπορεί να συμπεράνει κανείς ότι υπάρχουν και άλλοι εξίσου σπουδαίοι άγγελοι (Δαν. 10/ι/13, Ιούδα 9).

Από την αναφορά αυτή μπορεί να ελεγχθεί ως λανθασμένη η άποψη ορισμένων, οι οποίοι προσπαθούν να ταυτίσουν τον Μιχαήλ με τον Κύριο Ιησού, αφού αυτό θα ήταν ανακόλουθο με τις Γραφές, οι οποίες παρουσιάζουν τον Υιό και Λόγο του Θεού ως "μονογεννή θεόν" (Ιωάν. 1/α/18 κριτικό κείμενο).

Ένας άλλος άγγελος που μνημονεύεται ονομαστικά είναι ο ΓΑΒΡΙΗΛ. Αναφέρεται τόσο από τον Δανιήλ όσο και από τον Λουκά. Αν και περιγράφεται ως "ο παριστάμενος ενώπιον του Θεού", δεν δηλώνεται αν είναι και αυτός "αρχάγγελος" ή ανήκει σε ξεχωριστή τάξη (Δαν. 8/η/16, 9/θ/21, Λουκ. 1/α/19,26).

Επίσης έχουμε τα ΧΕΡΟΥΒΕΙΜ, που αναφέρονται συχνά στην Παλιά Διαθήκη, χωρίς όμως πολλές πληροφορίες (Γεν. 3/γ/24, Ησ. λζ/37/16, Εβρ. 9/θ/5 κ.λπ.). Τα Χερουβείμ αναφέρονται συνήθως σε πληθυντικό αριθμό όμως υπάρχουν και μεμονωμένες αναφορές (Χερούβ). Στα ¶για των Αγίων της Σκηνής του Μαρτυρίου και του Ναού της Ιερουσαλήμ, δύο ανάγλυφα χρυσά Χερουβείμ είχαν κατασκευαστεί με τρόπο ώστε με τα φτερά τους να επικαλύπτουν το "ιλαστήριο", δηλαδή το κάλυμμα της Κιβωτού της Διαθήκης (Εξόδ. 23/κε/18-22).

Επιπλεον, αν ορθώς ερμηνεύεται η γνωστή περικοπή του προφήτη Ιεζεκιήλ (28/κη/14), ο Διάβολος/Σατανάς πριν από την πτώση του πρέπει να ανήκε σ' αυτή την κατηγορία.

Τα ΣΕΡΑΦΕΙΜ είναι μια άλλη κατηγορία αγγελικών όντων ανώτερης τάξης, που συναντούμε μόνο στη γνωστή όραση του προφήτη Ησαΐα (Ησ. 6/ς/1-13). Γνωρίζοντας ελάχιστα γι' αυτά, εκτός του ότι είναι παρόντα στην άγια παρουσία του Θεού, και περιγράφονται να έχουν έξι φτερά, με τα οποία μάλιστα --ανά ζεύγη-- καλύπτουν πόδια και πρόσωπο όταν βρίσκονται μπροστά στον Θεό, καθώς και χέρια, ενώ μπορούν να μιλούν είτε δοξάζοντας τον Θεό είτε συζητώντας με ανθρώπους. Για την αληθινή ή πνευματική σημασία όλων αυτών, βέβαια, αρκετά θα μπορούσαν να εικασοτύ, όμως δεν είναι εδώ ο κατάλληλος χώρος.

Τέλος στην Κ.Δ. αναφέρονται πνευματικές οντότητες με τίτλους όπως "θρόνοι, κυριότητες, αρχαί, εξουσίαι, ζώα (ζώσες υπάρξεις), πρεσβύτεροι" (Κολ. 1/α/16, Αποκ. 4/δ/4,6 κ.λπ.), για τις οποίες επίσης ελάχιστα έως καθόλου μπορούμε να μιλήσουμε, επειδή τα στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας είναι μηδαμινά.

Είναι προφανές ότι ο Θεός δεν θέλησε να μας αποκαλύψει όλα όσα αφορούν τον υπερβατικό κόσμο και είναι φρονιμότερο, νομίζουμε, να περιοριστούμε μόνο σ' εκείνα που αναφέρονται ρητά στις Ιερές Γραφές.

ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΑΡΙΘΜΟΙ

Σε μια περιγραφή αγγελικών στρατευμάτων που διαβάζουμε στο Β' Βασιλέων, ο υπηρέτης του προφήτη Ελισσαιέ αξιώθηκε να δει τις δυνάμεις του Θεού, και διαπίστωσε ότι "το όρος ήτο πλήρες ίππων και αμαξών πυρός" (Β' Βασ. 6/ς/17). Σε άλλο σημείο, περιγράφοντας ο Ψαλμωδός το μεγαλείο του Θεού, αναφερόμενος στις ουράνιες δυνάμεις λέει: "Αι άμαξαι του Θεού είναι δισμύριαι χιλιάδες χιλιάδων [δηλαδή είκοσι δισεκατομμύρια]" (Ψαλμ. 68/ξη/17), δηλαδή αριθμός τετραπλάσιος από το σημερινό πληθυσμό όλης της γης που είναι κάτι παραπάνω από 5 δισεκατομμύρια.

Ακριβώς εξαιτίας αυτών των καταπληκτικών αριθμών, ο Θεός ονομάζεται ΚΥΡΙΟΣ ΣΑΒΑΩΘ (=ΚΥΡΙΟΣ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ), δηλαδή των ουρανίων στρατευμάτων.

ΕΙΝΑΙ ΟΝΤΑ ΠΕΠΕΡΑΣΜΕΝΑ

(α) ΑΓΓΕΛΟΙ ΑΜΑΡΤΗΣΑΝΤΕΣ

Μεγάλος αριθμός αγγέλων αμάρτησαν ακολουθώντας τον Σατανά στην επανάστασή του και σαν αποτέλεσμα καταδικάστηκαν από τον Θεό να ριχτούν στην λίμνη του πυρός και του θείου (Ματθ. 25/κε/41, Αποκ. 20/κ/10).

Όμως και οι άλλοι άγγελοι, εκείνοι που έμειναν πιστοί στον Θεό, υστερούν μπροστά στην τελειότητα και αγιότητα του Κυρίου, ώστε η Γραφή να σημειώνει πως ο Θεός "εν τοις αγγέλοις αυτού βλέπει ελάττωμα" (Ιώβ 4/δ/18).

(β) ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

Αν και όπως προαναφέρθηκε, οι άγγελοι χρησιμοποιούνται από τον Θεό για να υπηρετήσουν "τους μέλλοντας να κληρονομήσωσι σωτηρίαν" (Εβρ. 1/α/14), πάλι από τις Γραφές μαθαίνουμε πως τούτο το μέγα μυστήριο δεν είναι αποκαλυμμένο σε όλο του το μεγαλείο σ' αυτούς. Σαν αποτέλεσμα ο απόστολος Πέτρος εξηγεί πως τα πάθη του Χριστού και οι δόξες που θα επακολουθήσουν, είναι θέματα "εις τα οποία επιθυμούν οι άγγελοι να παρακύψωσι" (Α' Πέτρ. 1/α/12, Εφεσ. 3/γ/10).

Ο Χριστός αναφερόμενος στην ώρα της Δεύτερης Έλευσής Του, εξήγησε ότι αυτή την πληροφορία δεν την γνωρίζουν ούτε οι άγγελοι. "Περί δε της ημέρας εκείνης και της ώρας ουδείς γινώσκει, ουδέ οι άγγελοι των ουρανών, ειμή ο Πατήρ μου μόνος" (Ματθ. 24/κδ/36). Αν και από διάφορες περικοπές πληροφορούμαστε πως οι άγγελοι μέλλουν να εκτελέσουν ειδικές αποστολές κατά την Δεύτερη Έλευση του Χριστού, ωστόσο ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ πότε αυτή θα συμβεί.

Νομίζετε πως οι άγγελοι προσπαθούν να παραβιάσουν το μυστικό του Θεού για να πληροφορηθούν προ καιρού τους χρόνους και τους καιρούς; Μάλλον είναι φρονιμότεροι πολλών πιστών ανθρώπων, που δεν παύουν να παραφέρονται προσπαθώντας και ν' "ανακαλύψουν" τις λύσεις των εσχατολογικών αποριών τους, και μάλιστα να τις επιβάλλουν στους υπόλοιπους χριστιανούς...

Προφανώς, περιμένουν πότε θα δοθεί από τον Πατέρα το πρόσταγμα, για ν' ακουστεί η σάλπιγγα του Θεού και η φωνή του αρχαγγέλλου, οπότε "οι αποθανόντες εν Χριστώ θέλουσιν αναστηθή πρώτον^ έπειτα ημείς οι ζώντες όσοι απομένομεν, θέλομεν αρπαχθή μετ' αυτών εν νεφέλαις εις απάντησιν του Κυρίου εις τον αέρα" (Α' Θεσ. 4/δ/16-17).

ΕΙΝΑΙ ΑΝΩΤΕΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

Μια φράση του Ψαλμωδού, που επαναλαμβάνεται και στην επιστολή προς Εβραίους ομολογεί: "Τι είναι ο άνθρωπος, ώστε να ενθυμήσαι αυτόν; ή ο υιός του ανθρώπου, ώστε να επισκέπτησαι αυτόν; Συ δε έκαμες αυτόν ολίγον τι κατώτερον των αγγέλων, και με δόξαν και τιμήν εστεφάνωσας αυτόν" (Ψαλμ. 8/η/4-5, Εβρ. 2/β/6).

Σε περιστατικό που εξιστορείται στην Π.Δ. (Β' Βασ. 19/ιθ/35), ένας άγγελος του Θεού εξολόθρευσε 185.000 Ασσύριους στρατιώτες μέσα σε μια νύχτα. Ένας άλλος άγγελος, και πάλι μέσα σε μια νύχτα, σκότωσε όλα τα πρωτότοκα των Αιγυπτίων "από του πρωτοτόκου του Φαραώ όστις κάθηται επί του θρόνου αυτού, έως του πρωτοτόκου του αιχμαλώτου, του εν τω δεσμωτηρίω^ και πάντα τα πρωτότοκα των κτηνών" (Εξ. 12/ιβ/29). Και μόνο η αριθμητική συσχέτιση (ένας προς 185.000) είναι ενδεικτική για να πάρουμε ιδέα της υπεροχής των αγγελικών πλασμάτων έναντι του ανθρώπου στην παρούσα ζωή.

ΔΕΝ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗ

Αν και σαφώς ανώτεροι από τους ανθρώπους, όπως είδαμε, οι άγγελοι δεν δέχονται προσκύνηση από αυτούς. Στο βιβλίο της Αποκάλυψης μνημονεύονται δύο περιπτώσεις όπου ο απόστολος Ιωάννης, εντυπωσιασμένος από τη δόξα των αγγέλων οι οποίοι του παρουσιάστηκαν, έπεσε να τους προσκυνήσει. Όμως και στις δύο περιπτώσεις οι άγγελοι αρνήθηκαν να δεχτούν την προσκύνηση, μάλιστα διαμαρτυρήθηκαν έντονα λέγοντας: "Πρόσεχε μη κάμης τούτο^ εγώ είμαι σύνδουλός σου και των αδελφών σου οίτινες έχουσι την μαρτυρίαν του Ιησού^ τον Θεόν προσκύνησον", και "Πρόσεχε μη κάμης τούτο^ διότι εγώ είμαι σύνδουλός σου, και των αδελφών σου των προφητών, και των φυλαττόντων τους λόγους του βιβλίου τούτου^ τον Θεόν προσκύνησον" (Αποκ. 19/ιθ/10, 22/κβ/9).

Συνεπώς, είναι μεγάλο λάθος να αποδίδεται οποιαδήποτε τιμή ή λατρεία στους αγγέλους του Θεού, με γιορτές και τιμητικές αφιερώσεις ναών ή προσευχές προς αυτούς, κάτι που δυστυχώς γίνεται από ορισμένες εκκλησίες με ειδικές ακολουθίες ή υμνολογίες.

Η ΑΝΩΤΕΡΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ

Όμως θα έρθει κάποια ώρα που οι άγγελοι θα ξεπεραστούν σε δόξα από την Εκκλησία του Χριστού. Όσο κι αν αυτό φαίνεται παράδοξο, είναι πρόθεση και σχέδιο του Θεού να ανεβάσει τους πιστούς ψηλότερα από τους αγγέλους.

Γράφοντας στους αρχαίους Κορίνθιους ο απόστολος Παύλος ρωτάει: "Δεν εξεύρετε ότι αγγέλους θέλομεν κρίνει;" (Α' Κορ. 6/ς/3). Αλλά πώς μπορεί να γίνει αυτό; Πώς οι κατώτεροι θα κρίνουν τους ανώτερους;

Βέβαια αυτό δε θα γίνει με δική μας αξία. Πρόκειται για προνόμιο που παραχωρείται στην Εκκλησία σαν αποτέλεσμα του έργου του Χριστού Ιησού στον σταυρό. Ας δούμε πώς αναλύεται στην Επιστολή προς Εβραίους.

Αρχικά ο θεόπνευστος συγγραφέας αναφέρεται στο έργο της λύτρωσης που ο Χριστός επιτέλεσε, ως αντιπρόσωπος των ανθρώπων, πάνω στο σταυρό, ώστε "δι' εαυτού έκαμε καθαρισμόν των αμαρτιών ημών" (Εβρ. 1/α/3).

Όταν έγινε άνθρωπος, ο Χριστός Ιησούς καταδέχτηκε να ταπεινωθεί παίρνοντας μορφή δούλου και να φορέσει το ανθρώπινο σχήμα. Αυτό υποτίθεται ότι γιορτάζουν οι άνθρωποι τα Χριστούγεννα, χωρίς διόλου να υποψιάζονται τη σημασία των γεγονότων (Φιλιπ. 2/β/5-11).

Με αυτή Του την ταπείνωση, λοιπόν, κατεβαίνοντας στο επίπεδο των ανθρώπων, ο Κύριος Ιησούς τοποθετήθηκε σ' ένα επίπεδο πιο κάτω από τους αγγέλους. Λέει η Γραφή: "Τώρα όμως δεν βλέπομεν έτι τα πάντα υποτεταγμένα εις [τον άνθρωπον]. Τον δε ολίγον τι παρά τους αγγέλους ηλαττωμένον Ιησούν βλέπομεν, διά το πάθημα του θανάτου με δόξαν και τιμήν εστεφανωμένον, διά να γευθή θάνατον υπέρ παντός ανθρώπου διά της χάριτος του Θεού" (Εβρ. 2/β/9).

Σαν συνέπεια, εξηγεί ο ιερός συγγραφέας, ο άνθρωπος Ιησούς υπερυψώθηκε ώστε να γίνει "τοσούτον ανώτερος των αγγέλων... όσον εξοχώτερον υπέρ αυτούς όνομα εκληρονόμησε", και σαν αποτέλεσμα, όταν ο Θεός "εισαγάγη (παρουσιάζει) τον πρωτότοκον εις την οικουμένην, λέγει, Και ας προσκυνήσωσιν εις αυτόν πάντες οι άγγελοι του Θεού".

Μοναδική αυτή η τιμή για τον Υιό του Θεού και του Ανθρώπου! Κληρονομιά ανεπανάληπτη!

Όμως οι Γραφές αποκαλύπτουν πως τα κληρονομικά δικαιώματα του "πρωτότοκου", που απόκτησε ο Χριστός με τη θυσία Του, δεν τα κρατεί μόνο δικά Του. Τα μοιράζεται μαζί με την Εκκλησία Του, δηλαδή με τους πιστούς, παρόλη τους την προσωπική αναξιότητα!!!

Αντίθετα από ό,τι συμβαίνει στον κόσμο αυτό, όπου μόνον ένας μπορεί να είναι "πρωτότοκος" του πατέρα του, ο Πατέρας Θεός έχει πολλούς πρωτότοκους. Όχι βέβαια πρωτότοκους χρονικά, αλλά πρωτότοκους κληρονομικά, που μοιράζονται δηλαδή ΕΞΙΣΟΥ την ίδια κληρονομιά.

Πού προσέρχονται οι πιστοί, όταν πιστεύουν στον Χριστό; Και πάλι το ίδιο βιβλίο του Θεού εξηγεί: "Δεν προσήλθετε εις όρος ψηλαφώμενον, και καιόμενον με πυρ, (το όρος Σινά)... αλλά προσήλθετε εις όρος Σιών, και εις πόλιν Θεού ζώντος, την επουράνιον Ιερουσαλήμ, και εις μυριάδας αγγέλων, ΕΙΣ ΠΑΝΗΓΥΡΙΝ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ ΠΡΩΤΟΤΟΚΩΝ καταγεγραμμένων εν τοις ουρανοίς, και εις Θεόν κριτήν πάντων" (Εβρ. 12/ιβ/18-23).

Η υιοθεσία που μας παρέχει ο Θεός δεν είναι εκείνη του δευτερότοκου ή τριτότοκου κ.λπ., όπου ο πρώτος είχε τα πρωτεία και οι υπόλοιποι υστερούσαν. "Επειδή όσοι διοικούνται υπό του Πνεύματος του Θεού, ούτοι είναι υιοί του Θεού. Διότι δεν ελάβετε πνεύμα δουλείας διά να φοβήσθε πάλιν, αλλ' ελάβετε πνεύμα υιοθεσίας, διά του οποίου κράζομεν, Αββά, ο Πατήρ. Αυτό το Πνεύμα συμμαρτηρεί με το πνεύμα ημών, ότι είμεθα τέκνα Θεού. Εάν δε τέκνα, και κληρονόμοι, ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΙ ΜΕΝ ΘΕΟΥ, ΣΥΓΚΛΗΡΟΝΟΜΟΙ ΔΕ ΧΡΙΣΤΟΥ^ εάν συμπάσχωμεν, διά να γείνωμεν και συμμέτοχοι της δόξης αυτού" (Ρωμ. 8/η/14-17).

Τόσο μεγάλες είναι οι ευλογίες που ο Θεός σχεδίασε για τους λυτρωμένους του Χριστού, ώστε δίκαια ο Απόστολος, μη μπορώντας να χρησιμοποιήσει ανθρώπινη έκφραση, περιορίστηκε να γράψει: "Οφθαλμός δεν είδε, και ωτίον δεν ήκουσε, και εις καρδίαν ανθρώπου δεν ανέβησαν, τα οποία ο Θεός ητοίμασεν εις τους αγαπώντας αυτόν" (Α' Κορ. 2/β/9).

Πόσο φτωχά είναι λοιπόν τα κοσμικά στοιχεία με τα οποία οι άνθρωποι προσπαθούν --ακόμη κι οι πιο καλοδιάθετοι-- να τιμήσουν την ενανθρώπιση του Λόγου!Ξαναγυρνώντας στην αρχική μας σκέψη, ποια σχέση μπορούν να έχουν όλα αυτά τα τόσο σπουδαία και μεγαλειώδη βιβλικά μηνύματα, με τα "αγγελουδάκια" που στολίζουν τις βιτρίνες των καταστημάτων αυτές τις ημέρες; Και πόσο πολύ προσβάλλουμε την υπόθεση του Θεού, όταν κι εμείς παρασυρόμαστε σε παρόμοια καμώματα, αξίζει νομίζουμε να μας προβληματίσει... Αν όχι τίποτε άλλο, τουλάχιστον ας είμαστε οι πιστοί πληροφορημένοι και ευγνώμονες με όλη μας την καρδιά!

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΛΟΓΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ