ΤΟ ΚΙΝΗΤΡΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙ-ΦΑΤΡΙΑΣ

 

Φοβερά και τρομερά ομολογεί για όσα συμβαίνουν στην Ελλαδική Εκκλησία, ο Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Χριστόδουλος, γράφοντας στην εφημερίδα "Πληροφόρηση" (Σεπτ. 96). Ας τον αφήσουμε να μιλήσει ο ίδιος με την πένα του:

"Το επείγον πρόβλημα στον διοικητικό οργανισμό της Εκκλησίας μας είναι η άμεση αλλαγή του καθιερωμένου, με την ανοχή όλων μας, τρόπου διοικήσεως και η υιοθέτηση μετά λόγου του δοκιμασμένου συνοδικού συστήματος σε όλη του την έκταση. Η κατ' επίφασιν συνοδική μορφή διοικήσεως, πρέπει να παραχωρήσει θέση στην κατ' ουσίαν συνοδικότητα, που υποδηλώνει όχι μόνο την αλλαγή των προσώπων, ούτε μόνο την αξιοποίηση όλων των δυνάμεων της Εκκλησίας, αλλά κυρίως και πρωτίστως την αλλαγή της αλλοτριωμένης νοοτροπίας, που έχει περιαγάγει σε αγκύλωση τα θεσμικά όργανα της εκκλ. διοικήσεως, και έχει οδηγήσει σε ατονία και ατροφία την προσωπική ενός εκάστου δυνατότητα συμβολής στα κοινά.

***

Η συνοδικότητα σήμερα είναι προϋπόθεση για την ενεργό και επιτυχή παρουσία της Εκκλησίας μας στα δρώμενα του τόπου. Τα θεσμικά όργανά της δεν μπορεί να εξακολουθήσουν να είναι παρωπλισμένα, ούτε οι υπάρχουσες δυνάμεις κλήρου και λαού να παραμένουν στο περιθώριο με τη δικαιολογία των αργών εργατών της παραβολής ότι "ουδείς ημάς εμισθώσατο" (Ματθ. κ', 7). Οι καιροί επιβάλλουν να λειτουργήσει η συλλογικότητα και η ενός ανδρός αρχή να περιορισθή στον στρατηγικό της ρόλο, που είναι συντονιστικός και επιτελικός. Κάθε άλλη μορφή διοίκησης προσκολλημένη στα σχήματα του παρελθόντος, δεν μπορεί να επιβιώσει πια, γιατί τα προβλήματα είναι πολλά και απαιτούν σύγκλιση και όχι απόκλιση. Η συνοδικότητα είναι κεντρομόλος δύναμη.

***

Οι κακές εμπειρίες με τις οποίες εζήσαμε είναι καιρός να αντικατασταθούν. Δεν τις σηκώνει η νέα εποχή και ο νέος αιώνας. Τώρα είναι ο καιρός για ανανέωση, αναγέννηση και εκσυγχρονισμό της εκκλ. διοίκησης με τη συμβολή όλων. Τα αρχαία παρήλθε. Ο τόπος ζητεί μια Εκκλησία με νέο πρόσωπο, δυναμική και τολμηρή. Τα μεγάλα εθνικά, κοινωνικά και πνευματικά μας προβλήματα ζητούν μια Εκκλησία με δυνατότητες υπέρβασης των συνόρων μας, με ορίζοντες παγκοσμιότητος. Και αυτό μόνο η συστοιχία των υπαρχουσών δυνάμεων μπορεί να το κατορθώσει, από κοινού ενεργούσα και πράττουσα."

Για ποιον κτυχπά η "καμπάνα"; Κάποιοι θα πουν για τον Αρχιεπίσκοπο κ. Σεραφείμ. ¶λλοι θα μιλήσουν για τους σκιώδεις συνοδικούς μητροπολίτες, που η παρουσία τους περιορίζεται σχεδόν αποκλειστικά στο να υποδέχονται υπουργούς και να τελούν κηδείες και μνημόσυνα. ¶λλοι θα πουν, αυτά αφορούν την κρατική εκκλησία κι εμάς μας αφήνουν αμέτοχους.

Ας αφήσουμε τα παραμύθια, αγαπητοί, κι ας δούμε κατάματα την αλήθεια, ο καθένας μας το μέτρο της ευθύνης του, για την κατάντια γενικώς της ελληνικής εκκλησίας, με όποιο όνομα κι αν παρουσιάζεται, όπου κι αν έχει τα γραφεία της.

Ο κ. Χριστόδουλος είχε το θάρρος να ομολογήσει την αποτυχία του συστήματος διοίκησης της εκκλησίας στην οποία ανήκει. Οι άλλοι θα έχουν την ειλικρίνεια να παραδεχτούν το ίδιο και για τα δικά τους "αρχονταρίκια", είτε παλαιοημερολογήτικα είναι αυτά είτε "μεταρρυθμισμένα"; Θα το ευχηθούμε αν και η μέχρι τώρα διαγωγή τους δεν μας επιτρέπει να το ελπίζουμε.

	ΜΙΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

Σε μια πρόσφατη συνέντευξή του προς την εφημερίδα "Ελεύθερος Τύπος" (2-11-96) ο Αρχιεπίσκοπος πρώην Αμερικής κ. Ιάκωβος αναφέρθηκε και στην κατάσταση της Ορθόδοξης Εκκλησίας και στο ρόλο της σήμερα. Χωρίς άλλα σχόλια, αντιγράφουμε απλά τα λόγια του:

"Η Εκκλησία δεν κατόρθωσε, δυστυχώς, παρά το ένα δόγμα, να είναι μία. Ναι. Υπάρχουν οι αιώνιες ευθύνες. Αντιστρατευόμαστε στο έργο στην εντολή του Θεού. [Ο Χριστός] πέθανε παρακαλώντας τον Πατέρα του για την ένωση όλων. Στα παλιά χρόνια υπακούσαμε, αλλά τώρα... μην πηγαίνετε μακριά. Εδώ στην Ελλάδα, υπάρχουν διαφορές ακόμη και μεταξύ των τοπικών εκκλησιών. Δεν μπορεί να υπάρχει κορυφή, εάν δεν υπάρχει σώμα. Το σώμα δεν είναι ενωμένο, δυστυχώς. Η Ορθοδοξία θα μπορούσε να είναι χρήσιμη σε ολόκληρη την ανθρωπότητα, εάν μπορούσε, εάν είχε τη δύναμη να υπερβαίνει τον εαυτό της και να ξεχνά χρωματισμούς δογμάτων ή αιρέσεων."

	ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΖΙΝΟΜΑΝΑ...

Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύτηκαν από τη διεύθυνση του, το καζίνο της Θεσσαλονίκης "Regency", μέσα στο μήνα Σεπτέμβριο παρουσίασε την εξής ενδιαφέρουσα κίνηση:

Καθημερινά επισκέπτονταν το καζίνο περί τους 3.600 παίκτες ενώ τα Σαββατοκύριακα η προσέλευση ήταν μεγαλύτερη. Με μέσο ημερήσιο τζίρο τα 76.500.000 δρχ., οι μικτές εισπράξεις ήταν 2.217.000.000 δρχ. από τα οποία αναλογούν στο Ελληνικό Δημόσιο 660.000.000 δρχ. Σύμφωνα με τα παραπάνω δεδομένα η εταιρεία υπολογίζει να αποσβέση την επένδυσή της σε 6 μόνο χρόνια. Αν σας ενδιαφέρει πόσα "κέρδισαν" οι παίχτες, η διεύθυνση δήλωσε ότι, κατά μέσο όρο, ΚΑΘΕΝΑΣ ΕΧΑΣΕ ΑΠΟ 21.000 ΔΡΑΧΜΕΣ.

Την ίδια χρονική περίοδο η Βουλή διέταξε έρευνα για σκάνδαλο που αφορά το άλλο καζίνο - εκείνο που δεν έγινε ακόμη στην Αθήνα.

Αυτές λοιπόν είναι οι "παραγωγικές" επενδύσεις που περιμένει η χώρα μας για να δει "άσπρη μέρα"; Έτσι θα χτίσουν οι εθνοπατέρες τη "νέα Ελλάδα";

Επειδή όμως το θέμα είναι πολύ σοβαρό, ελπίζουμε να έχουμε ένα άρθρο σχετικό με τον "τζόγο" στο επόμενο τεύχος μας.

	ΟΤΑΝ ΤΟ ΡΑΣΟ ΠΑΙΡΝΕΙ ΧΡΩΜΑ ΡΟΖ...

Η εφημερίδα "Ελεύθερη Ώρα" είναι γνωστή για τις σχέσεις της με την Ορθόδοξη εκκλησία ο δε εκδότης της κ. Γρ. Μιχαλόπουλος συλλέγει χρήματα μέσω του τηλεοπτικού σταθμού "ΤΗΛΕ-ΤΩΡΑ", για να ιδρύσει αντιαιρετικό ίδρυμα. Αυτή λοιπόν η εφημερίδα, στο φύλο της 21-8-96, έγραψε τα εξής:

"...το 60% των πελατών του Νοσοκομείου "Συγγρού" (στο Παγκράτι, απέναντι από το "Κάραβελ") που ειδικεύεται στα αφροδίσια νοσήματα και στο έητζ, είναι ορθόδοξοι ιερωμένοι!.. Κι όπως είπε [ο κ. Γρ. Μιχαλόπουλος], τα στοιχεία προέρχονται από έμπιστο άνθρωπο που εργάζεται μέσα στο εν λόγω νοσοκομείο!.."
(Οι υπογραμμίσεις είναι της εφημερίδας)

Δεν ξέρουμε αν πρέπει να πιστέψουμε στην σοβαρή αυτή καταγγελία, όμως και από τον "Ορθόδοξο Τύπο" όλο και πιο συχνά γίνεται λόγος για χειροτονίες ομοφυλόφιλων και εκκρεμείς δικαστικές υποθέσεις. ¶ραγε υιοθέτησε και η ελληνική εκκλησία τη μόδα των εκ δυσμών "αδελφών", και εισήγαγε σιωπηρά ομοφυλόφιλους στον κλήρο; Ονόματα χειροτονούντων και χειροτονουμένων έχουν γίνει γνωστά με χαρακτηριστικές λεπτομέρειες, όπως και η προσπάθεια της Αρχιεπισκοπής να κουκουλωθεί -όχι όμως και να τακτοποιηθεί- το ζήτημα. Μήπως το θέμα αποτελεί μέρος της συναλλαγής της ελλαδικής εκκλησίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση και αλλα οικουμενικά κέντρα; Θα ριχτεί φως στην υπόθεση; Για να είμαστε ειλικρινείς, δεν το ελπίζουμε...

	ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΤΙΝΑ...

Μεγάλο μέρος από όσα γράφονται στη σελίδα "Διάλογος με τους Αναγνώστες" αυτού του τεύχους, κάλλιστα θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν σ' αυτή τη στήλη μας. Μην αμελήσετε να τα διαβάσετε.

 

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΛΟΓΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ