Από τη Βυζαντινή Υμνολογία
"Διά των πληγών αυτού ημείς ιάθημεν" (Ησ. 53/5)
"Έκαστον μέλος της αγίας σου σαρκός
ατιμίαν δι' ημάς υπέμεινε -
τας ακάνθας η κεφαλή,
η όψις τα εμπτίσματα,
αι σιαγόνες τα ραπίσματα,
το στόμα την εν όξει κερασθείσαν χολήν τη γεύσει,
τα ώτα τας δυσεβείς βλασφημίας,
ο νώτος την φραγγέλωσιν
και η χειρ τον κάλαμον·
αι του όλου σώματος εκτάσεις εν τω σταυρώ·
τα άρθρα τους ήλους και η πλευρά την λόγχην·
ο παθών υπέρ ημών
και παθών ελευθερώσας ημάς,
ο συγκαταβάς ημίν φιλανθρωπία
και ανυψώσας ημάς,
παντοδύναμε Σωτήρ, ελέησον ημάς".
(Από την ακολουθία της Μεγάλης Εβδομάδας)
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
Καθένα μέλος απ' το άγιο Σου κορμί
υπέμεινε για μας ατιμία:
αγκάθια η κεφαλή,
η όψη φτυσίματα,
τα σαγόνια ραπίσματα·
το στόμα ξίδι με χολή, τ' αυτιά βλαστήμιες ασεβείς, η πλάτη μαστίγωμα, και καλάμι το χέρι Σου·
χέρια και πόδια τα καρφιά,
η πλευρά τη λόγχη
κι όλο το σώμα
στο σταυρό τυραννίστηκε·
Συ που υπέφερες για μας και με το πάθος σου μας λύτρωσες-από φιλανθρωπία που κατέβηκες σε μας και μας ανύψωσες·
Παντοδύναμε Σωτήρα ελέησε μας.
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΛΟΓΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ