Με αφορμή μια Συζήτηση
για τη Γυναίκα
Το μήνα που πέρασε (9-2-86) έγινε σε αίθουσα κεντρικής εκκλησίας της Αθήνας δημόσια συζήτηση με θέμα "Η θέση της Χριστιανής γυναίκας απέναντι στα Φεμινιστικά μηνύματα/κινήματα". Δυο πράγματα θα θέλαμε να σημειώσουμε, όπως τα νιώσαμε, χωρίς κριτική διάθεση.
Α) Οι διοργανωτές -ίσως δικαιολογημένα από τη νεαρή ηλικία τους- επανέλαβαν το ίδιο "λάθος" που συνήθως γίνεται σ' αυτού του είδους τις εκδηλώσεις: Δεν κάλεσαν στη συζήτηση και μια γυναίκα του σπιτιού, μια γυναίκα "καταπιεσμένη", "φυλακισμένη", μια γυναίκα, επιτέλους, απ' αυτές που στ' όνομα τους και για το "καλό" τους γίνονται όλες οι φεμινιστικές κινήσεις.
Είναι περίεργο, αν όχι άδικο, μιμούμενοι απλά ό,τι κάνουν οι άλλοι, να γινόμαστε εμείς οι ίδιοι καταπιεστές και υποτιμητές όλων εκείνων των γυναικών που διάλεξαν --γιατί κι αυτές θα είχαν μάλλον τη δυνατότητα-- να μη διαπρέψουν στον επαγγελματικό στίβο αλλά να "χαραμιστούν" μέσα στους τοίχους της οικογενειακής εστίας, και να μη τους δίνουμε την ευκαιρία να μιλήσουν οι ίδιες για τον εαυτό τους.
Αυτές οι γυναίκες, που δόξα στο Θεό, ούτε λίγες είναι στη χριστιανική μας κοινότητα, ούτε άσημες, δε χρειάζονται την αυτόκλητη προστασία των "απελευθερωμένων" αδελφών τους. Αντίθετα πιστεύουμε πως μπορούν κάλλιστα και τη θέση τους να υποστηρίζουν και παράδειγμα για μίμηση να σταθούν στη νέα γενιά, που η Εκκλησία έχει χρέος όχι ν' αφήνει ανερμάτιστη στα ρεύματα της φοβερής εποχής μας, αλλά να διδάσκει και καθοδηγεί σύμφωνα με τα αγιογραφικά θέσμια.
Ευχόμαστε, την άλλη φορά που κάποιοι θα ασχοληθούν με παρόμοια ζητήματα, -έχοντας και την πρόσφατη εμπειρία- να είναι περισσότερο αντικειμενικοί και -αν θέλετε- αγιογραφικοί.
Β) Κάποιος από τους συζητητές παρουσιάστηκε από τον εισηγητή σαν "δικηγόρος ειδικός στα διαζύγια".
Δεν έτυχε να γνωρίζουμε τον άνθρωπο γι' αυτό και όσα παρακάτω αναφέρονται με κανένα τρόπο δεν πρέπει να θεωρηθούν ότι έχουν χαρακτήρα.
Ωστόσο, δε μας φεύγει η απορία κατά πόσον η ιδιότητα του χριστιανού δικηγόρου θα μπορούσε να συμβιβάζεται μ' εκείνη του δικηγόρου του "ειδικού στα διαζύγια".
Βλέπετε το θέμα δεν περιορίζεται επειδή με τον ίδιο τρόπο θα μπορούσαμε να έχουμε -πρόοδος είναι αυτή- και χριστιανούς γιατρούς ειδικευμένους στις εκτρώσεις, και χριστιανούς λογιστές ειδικευμένους στην φοροαπαλλαγή (διάβαζε φοροδιαφυγή), χριστιανούς λογοτέχνες ειδικευμένους στα ρυπαρογραφήματα και άλλα πολλά είδη επαγγελμάτων και τεχνών.
Ακόμη και η κοσμική πολιτεία, όταν λειτουργεί σωστά, θεωρεί ορισμένες ιδιότητες ασυμβίβαστες με το λειτούργημα π.χ. του δικαστή, του εκπαιδευτικού κ.λπ.
Κάποτε οι εκκλησίες θα πρέπει ν' αποφασίσουν ν1 ασχοληθούν και μ' αυτά τα ψιλά θέματα και όχι ν' αφήνουν ολόκληρη την ευθύνη στον κάθε απλό πιστό, γιατί εκκλησία δεν είναι -δεν πρέπει να είναι- μόνο το κήρυγμα αλλά και διδαχή, και δόγμα, και ζωή, και μαρτυρία, και θυσία για τη χάρη και τη δόξα του Χριστού.
Τέλος, επειδή υποθέτουμε πως, με βάση κάποιο ερωτηματολόγιο που συμπληρώθηκε από το ακροατήριο, θα γίνει προσπάθεια συναγωγής στατιστικών συμπερασμάτων, θέλουμε να επιστήσουμε την προσοχή στο ότι με κανένα τρόπο αυτά δεν πρέπει να θεωρηθούν αντιπροσωπευτικά της χριστιανικής κοινότητας της Αθήνας, ούτε της συγκεκριμένης εκκλησίας, αφού τα έντυπα συμπληρώθηκαν αδιάκριτο από ένα "σύμμικτο πλήθος" χριστιανών, προσκείμενων, επισκεπτών, περίεργων, νεαρών (ατόμων χωρίς ακόμη ώριμη πνευματική υπόσταση, κ.λπ. Αυτό και μόνο αφαιρεί από τους συμμετασχόντες την ιδιότητα του αντιπροσωπευτικού δείγματος-απαραίτητου στοιχείου για μια αντικειμενική δημοσκόπηση.
Όμως, στη συζήτηση ακούστηκαν και πολλές αξιόλογες απόψεις και θέσεις. Ελπίζουμε πως γι' αυτές θα κάνουν λόγο άλλα έντυπα γι' αυτό και περιορίζουμε ως εδώ την αναφορά μας στην εκδήλωση αυτή.