Κάθε μέρα πρωτοχρονιά...
Στην αρχή κάθε χρόνου κήρυκες, δάσκαλοι, εκδότες καλούν το κοινό σε νέες αποφάσεις που θα πραγματοποιηθούν στη νέα χρονιά. Ένας παλιός ύμνος λέει:"Όθεν εις το νέον έτος, ως εις χάρτην τον λευκόν
Ω, ας γράψωμεν εφέτος, ό,τι χριστιανικόν
Ας αρχίσωμεν το νέον έτος άνευ δισταγμών
Μετά νέων και αγίων αισθημάτων και σκοπών".Ειλικρινά, έχετε ποτέ τηρήσει τις πρωτοχρονιάτικες αυτές αποφάσεις σας περισσότερο από τις πρώτες μέρες του Γενάρη; Χωρίς να ήμαστε απόλυτοι, τολμούμε να πούμε πως σπάνια τέτοιες υποσχέσεις μένουν ζωντανές περισσότερο από μερικές εβδομάδες. Με άλλα λόγια είναι ανώφελες.
Βέβαια δεν υποστηρίζουμε πως είναι κακό να θέλει κάποιος ν' απαλλαγεί από κάποια κακή συνήθεια ή ν' αποκτήσει μια άλλη, καλή. Ούτε πιστεύουμε πως δεν υπάρχει δυνατότητα για αλλαγές στον εαυτό μας. Όμως οι πρωτοχρονιάτικες αποφάσεις έχουν το ελάττωμα ότι ξεφτίζουν με το κύλισμα του χρόνου.
Πάλι, γιατί πρέπει όλοι να νιώθουμε την ανάγκη να τακτοποιήσουμε τη ζωή μας ακριβώς τη συγκεκριμένη στιγμή, όταν αρχίζει το νέο ημερολόγιο; Ποιος παίρνει παρόμοιες αποφάσεις την 1η Μαρτίου ή στις 23 Ιουνίου κ.λπ.; Και γιατί όχι; Αν νιώσετε στα μέσα του Ιούνη ή στην αρχή του Σεπτέμβρη, πως κάτι πρέπει ν' αλλάξει στη ζωή σας, γιατί να περιμένετε το τέλος του χρόνου; Γιατί να μην πάρετε αμέσως τις αποφάσεις σας;
Δεν εννοούμε πως μια απόφαση συνδυασμένη με την αρχή του χρόνου είναι μεμπτή. Κάθε άλλο! Ίσως μάλιστα αυτή η εναλλαγή του χρόνου μερικές φορές ν' αποδεικνύεται χρήσιμη. Όμως δεν υπάρχει καμιά δέσμευση με το χρόνο. Κάθε μέρα έχει τις ίδιες ιδιότητες με την Πρωτοχρονιά και όλες τις άλλες μέρες της ζωής μας και απλώνεται μπροστά μας σαν "χάρτης λευκός" το ίδιο κατάλληλη για σοβαρές αποφάσεις.
Εξάλλου ένας από τους σπουδαιότερους λόγους που οι πρωτοχρονιάτικες αποφάσεις μας δεν διαρκούν, είναι ότι γίνονται μ' ένα πνεύμα "μια για πάντα". Λέμε π.χ. "Εφέτος θα διαβάσω ολόκληρη τη Βίβλο" ή "Δε θα νευριάσω ξανά με τα παιδιά", ή "Αυτό το χρόνο θα παίζω μαζί τους περισσότερο". Όμως πριν περάσουν 10 μέρες, έχουμε λησμονήσει πού αφήσαμε τη Βίβλο μας και μετά από 48 ώρες ξεσπάμε στα παιδιά με τον ίδιο παλιό μας τρόπο. Τι συμβαίνει;
Ξέρετε, είναι πολύ πιο εύκολο να πεις, "Σήμερα θα κάνω αυτό", παρά να πεις, "Αυτό το χρόνο θα κάνω αυτό". Αντιμετωπίζοντας κάθε μέρα χωριστά, είναι πιθανότερο να επιτύχετε στις υποσχέσεις σας. Είναι δύσκολο να μην εκνευριστείς από τα παιδιά μια ολόκληρη ζωή, όμως αν προσπαθήσεις να κυριαρχήσεις στον εαυτό σου για μια μέρα -μια μοναδική μέρα- τα πράγματα είναι πιο εύκολα και, ξέρετε, οι μέρες, η μια πλάι στην άλλη, κάνουν και το χρόνο και τα χρόνια και τη ζωή μας ολόκληρη.
Έτσι κάνε την κάθε μέρα σου "πρωτοχρονιά" και πραγματοποίησε σ' αυτήν τις αποφάσεις σου.
Δεν πρέπει όμως να μας διαφύγει η άλλη πραγματικότητα, πως και για το ελάχιστο διάστημα της μιας μέρας, και πάλι από μόνοι μας δεν είμαστε σε θέση να κάνουμε σπουδαία πράγματα. Ο Χριστός είπε: "Χωρίς εμού δεν δύνασθε να κάμετε ουδέν". (Ιωάν. 15/ιε/5).
Όλη η καλή μας διάθεση, ο ενθουσιασμός και η προσπάθεια, θα μείνουν χωρίς καρπό, επειδή μόνον ο Ιησούς μπορεί να κάνει ριζικές αλλαγές στο χαρακτήρα μας.
Και η αλλαγή που κάνει ο Ιησούς είναι αφάνταστη. "Εάν τις είναι εν Χριστώ, είναι νέον κτίσμα· τα αρχαία παρήλθον, ιδού τα πάντα έγειναν νέα". (Β' Κορ. 5/ε/17)
* * *
Θα θέλαμε να κλείσουμε το άρθρο μας με μια προτροπή: Αντί νια αποφάσεις σε ετήσια βάση, κοίταξε στη ζωή σου σαν μια μοναδική μέρα--τη σημερινή, και εμπιστεύσου στον Χριστό για την επιτυχία σου.
Όλα τότε θα είναι πιο εύκολα, πιο αποτελεσματικά, πιο αποφασιστικά... και πιο ευλογημένα.
Ο Θεός να δώσει!