|
Ανηθικότητα
και ΚΑΚΟΗΘΕΙΑ
|
Πριν μερικά χρόνια,
κάποιος θρησκευτικός εκδότης ζήτησε την άποψή μας για ένα σοβαρό
θεολογικό ζήτημα. Έχοντας υπόψη διάφορες μεμπτές συμπεριφορές του εν
λόγω κυρίου και της συντροφιάς του, απαντήσαμε: «Τέτοια
άγια ζητήματα δεν τα συζητούμε με ανήθικους ανθρώπους».
Στη
δική μας αντίληψη –και σύμφωνα με τα λεξικά– «ανήθικος»
είναι ο στερούμενος ήθους, ο μη
στηριζόμενος επί ηθικών αρχών, αυτός που λέει συστηματικά ψέματα, ο
διπρόσωπος και προσωπολήπτης.
Αλλά
η Καινή Διαθήκη χρησιμοποιεί και μια άλλη λέξη –την «κακοήθεια»–
που είναι ακόμη χειρότερη (Ρωμ. 1/α/29), διότι κακοήθης δεν είναι αυτός που απλά
στερείται ήθους αλλά αυτός που
διαθέτει ΚΑΚΟ ΗΘΟΣ, Ο ΑΧΡΕΙΟΣ, Ο ΦΑΥΛΟΣ, Ο ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ.
Ο ανήθικος ίσως
να μη φταίει απόλυτα ο ίδιος για την κατάστασή του, επειδή ίσως δεν
διδάχτηκε ηθική από τους γονείς, τους δασκάλους και την εκκλησία του.
Αντίθετα ο ΚΑΚΟΗΘΗΣ διαμορφώνει
μόνος
τον κακό του χαρακτήρα –ίσως μάλιστα και σε διάστημα πολλών
ετών–, η
στάση του είναι ζήτημα επιλογής, την προτιμά και την εφαρμόζει εν
γνώσει του. Για το λόγο αυτό ο
ΚΑΚΟΗΘΗΣ είναι προσωπικά υπεύθυνος για το δρόμο που
ακολουθεί.
Τον
χαρακτηρισμό του κακοήθη, βεβαίως, δεν είναι εύκολο να τον δώσεις σε
κάποιον, επειδή δεν γνωρίζεις τα κίνητρα και τα βάθη της καρδιάς του^
αποκαλύπτεται όμως από τα έργα και τα λόγια του όταν είναι
συστηματικά.
Θύμα
μεγάλης κακοήθειας έμελλε να πέσουμε και εμείς το τελευταίο διάστημα,
από ανθρώπους οι οποίοι –εντελώς ασύστολα και χωρίς φόβο Θεού–
διαδίδουν σε βάρος μας αστήρικτες κι ανύπαρκτες κατηγορίες, μεταξύ των
οποίων π.χ. ότι μεταπηδήσαμε
στην αίρεση των «Μαρτύρων της Σκοπιάς»(!), ότι επιδιώξαμε
να γίνουμε πρεσβύτεροι σε Ευαγγελική Εκκλησία και άλλα παρόμοια.
Δεν
θα άξιζε βέβαια να ασχολείται κανείς με το κατάντημα τέτοιων ανθρώπων.
Το κάνουμε εντούτοις αφενός επειδή όσο κυκλοφορούν τις διαβολές τους,
δίνουν χαρά στον πατέρα του ψεύδους, τον Διάβολο (Ιωάν. 8/η/44) και
αφετέρου για να πούμε ότι ΔΕΝ ΤΟΥΣ
ΚΡΑΤΟΥΜΕ ΚΑΚΙΑ.
Εξ άλλου ο Χριστός
είπε: «Δεν
είναι δούλος μεγαλήτερος του κυρίου αυτού. Εάν εμέ εδίωξαν, και σας
θέλουσι διώξει». Τους ευχαριστούμε, λοιπόν, για την τιμή
να
ασχολούνται μαζί μας.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα πάψουμε να παρακολουθούμε τις αταξίες
τους, για τις οποίες αν χρειαστεί, δεν θα φοβηθούμε να γράψουμε. |
|
