"ΤΥΧΙΚΟΣ" ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ-ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2009 -- ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΕΣ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΕΣ

Οι συμπροσευχές πιστών διαφόρων δογμάτων, που έγιναν πλέον της μόδας,
είναι σωστές κι επιτρεπτές; |

Οι συμπροσευχές με εκπρόσωπους διαφόρων δογμάτων είναι στις μέρες μας σύνηθες φαινόμενο, και είναι απορίας άξιο, πώς όλοι αυτοί που κατ' ιδίαν ο ένας προσπαθεί να βλάψει τον άλλον είτε αρπάζοντας μέλη της ποίμνης του είτε βλασφημώντας και διασύροντας αλλήλους, μπορεί στη συνέχεια να συμμετέχει σε προσευχές ή άλλες τελετές και διοργανώσεις.

Το υλικό που χρησιμοποιείται εδώ προέρχεται από σειρά άρθρων του π. Αν. Γκοτσόπουλου, που δημοσιεύθηκαν στην εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος», το Σεπτέμβριο του 2007, με γενικό τίτλο «Ου δει αιρετικοίς ή σχισματικοίς συνεύχεσθαι», και πρόκειται για συλλογή "Ιερών Κανόνων" οι οποίοι απαγορεύουν παντελώς και με ποινή καθαίρεσης ή και αφορισμού την συμπροσευχή μεταξύ Ορθοδόξων και αιρετικών ή αλλοθρήσκων.

Αναδημοσιεύουμε αυτό τον πίνακα και προς ενημέρωση των αναγνωστών μας και με την ελπίδα κάποιος να μας πει τι επιτέλους ισχύει και τι όχι από τους λεγόμενους "Ιερούς Κανόνες" και τις αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων. Εκτός και αν οι μεγαλόσχημοι κληρικοί όλων των δογμάτων δικαιούνται να τους παραβιάζουν κατάφωρα, και το καθεστώς της αποστασιοποίησης αφορά μόνο τους απλούς και καλοκάγαθους οπαδούς.

Σύμφωνα με τον π. Αν. Γκοτσόπουλο, λοιπόν, οι Ι. Κανόνες της Εκκλησίας με οικουμενικό κύρος, που αναφέρονται στην απαγόρευση συμπροσευχής με αιρετικούς είναι οι εξής:

1. Ι~ των Αγ. Αποστολών: «Ει τις ακοινωνήτω, καν εν οίκω συνεύξηται, ούτος αφοριζέσθω».

2. ΙΑ~ των Αγ. Αποστόλων: «Ει τις καθηρημένω, κληρικός ων, κληρικώ συνεύξηται, καθαιρείσθω και αυτός».

3. ΜΕ~ των Αγ. Αποστολών:: «Επίσκοπος, ή Πρεσβύτερος, ή Διάκονος αιρετικοίς συνευξάμενος, μόνον, αφοριζέσθω, ει δε επέτρεψεν αυτοίς, ως Κληρικοίς ενεργήσαι τι, καθαιρείσθω».

4. ΞΔ~ των Αγ. Αποστόλων: «Ει τις Κληρικός, ή Λαϊκός εισέλθει εις συναγωγήν Ιουδαίων, ή αιρετικών προσεύξασθαι, και καθαιρείσθω, και αφοριζέσθω».

5. ΟΑ~ των Αγ. Αποστόλων: «Ει τις Χριστιανός έλαιον απενέγκει εις ιερόν εθνών, ή εις συναγωγήν Ιουδαίων εν ταις εορταίς αυτών, ή λύχνους άπτει, αφοριζέσθω».

6. ΣΤ~ της εν Λαοδικεία Τοπικής Συνόδου: «Περί του μη συγχωρείν τοις αιρετικοίς εισιέναι εις τον οίκον του Θεού, επιμένοντας τη αιρέσει».

7. Θ~ της αυτής: «Περί του μη συγχωρείν εις τα κοιμητήρια, ή εις τα λεγόμενα μαρτύρια πάντων των αιρετικών απιέναι τους της Εκκλησίας, ευχής ή θεραπείας ένεκα, αλλά τους τοιούτους, εάν ώσι πιστοί, ακοινωνήτους γίνεσθαι μέχρι τινός, μετανοούντας δε, και εξομολογουμένους εσφάλθαι, παραδέχεσθαι».

8. ΛΒ~ της αυτής: «Ότι ου δει αιρετικών ευλογίας λαμβάνειν, αίτινες εισίν αλογίαι μάλλον ή ευλογίαι».

9. ΛΓ~ της αυτής: «Ότι ου δει αιρετικοίς ή σχισματικοίς συνεύχεσθαι».

10. ΛΔ~ της αυτής: «Ότι ου δει πάντα χριστιανόν εγκαταλείπειν μάρτυρας Χριστού και απιέναι προς τους ψευδομάρτυρας, τουτ’ έστιν αιρετικών, ή αυτούς προς τους προειρημένους αιρετικούς γινομένους^ Oύτοι γαρ αλλότριοι του Θεού τυγχάνουσιν. Έστωσαν ουν ανάθεμα οι απερχόμενοι προς αυτούς».

11. ΛΖ~ της αυτής: «Ότι ου δει παρά των Ιουδαίων ή αιρετικών τα πεμπόμενα εορταστικά λαμβάνειν, μηδέ συνεορτάζειν αυτοίς».

12. Θ~ Τιμοθέου Αλεξανδρείας: «Ερώτησις. Ει οφείλει Κληρικός εύχεσθαι, παρόντων Αρειανών, ή άλλων αιρετικών ή ουδέν αυτόν βλάπτει, οπόταν αυτός ποιεί ευχήν, ηγούν την προσφοράν. Απόκρισις. Εν τη θεία αναφορά ο Διάκονος προσφωνεί προ του ασπασμού. «Οι ακοινώνητοι περιπατήσατε». Ουκ οφείλουσιν ουν παρείναι ει μη αν επαγγέλλωνται μετανοείν και εκφεύγειν την αίρεσιν».

Στους πιο πάνω θα πρέπει να προστεθούν και οι εξής:

13. B~ της εν Αντιοχεία Συνόδου: «Πάντας τους εισιόντας εις την Εκκλησίαν και των ιερών Γραφών ακούοντας, μη κοινωνούντας δε ευχής άμα τω λαώ ή αποστρεφομένους την αγίαν μετάληψιν της ευχαριστίας κατά τινά αταξίαν, τούτους αποβλήτους γίνεσθαι της Εκκλησίας, έως αν εξομολογησάμενοι και δείξαντες καρπούς μετανοίας και παρακαλέσαντες τυχείν δυνηθώσι συγγνώμης, μη εξείναι δε κοινωνείν τοις ακοινωνήτοις, μηδέ κατ' οίκους συνελθόντας συνεύχεσθαι τοις μη τη εκκλησία συνευχομένοις, μηδέ μη συναγομένοις. Ει δε φανείη τις των επισκόπων, ή πρεσβυτέρων, ή διακόνων, ή τις του κανόνος τοις ακοινωνήτοις κοινωνών, και τούτον ακοινώνητον είναι, ως αν συγχέοντα τον κανόνα της Εκκλησίας».

14. Α~ της Δ~ Οικουμενικής που επικυρώνει τους Κανόνες των εν Λαοδικεία και Αντιοχεία Τοπικών Συνόδων και του Aγ. Τιμοθέου Αλεξανδρείας.

15. Β~ της ΣΤ~ Οικουμενικής που επικυρώνει τους Αποστολικούς Κανόνες, τους κανόνες των εν Λαοδικεία και Αντιοχεία Τοπικών Συνόδων και του Αγ. Τιμοθέου Αλεξανδρείας.

16. Α~ της Ζ~ Οικουμενικής που επικυρώνει τους Αποστολικούς Κανόνες, τους κανόνες των εν Λαοδικεία και Αντιοχεία Τοπικών Συνόδων και του Αγ. Τιμοθέου Αλεξανδρείας.

Αν όλα αυτά ισχύουν για τους αιρετικούς, τι θα πρέπει να καταλάβουμε ότι ισχύει για τους αλλόθρησκους και τι να συμπεράνουμε για τις ΔΙΑΘΡΗΣΚΕΙΑΚΕΣ συμπροσευχές του Πάπα και του Οικουμενικού Πατριάρχη;

Από τα παραπάνω καταλαβαίνουμε πως οι "Ιεροί" και οι διάφοροι άλλοι θεσπισμένοι και μη "Κανόνες", υπάρχουν μόνο για να καταπατούνται από εκείνους που υποτίθεται ότι έχουν ως ευθύνη την τήρησή τους, οι οποίοι, ως άλλοι Φαρισαίοι, «λέγουσι και δεν πράττουσι. Διότι δένουσι φορτία βαρέα και δυσβάστακτα και επιθέτουσιν επί τους ώμους των ανθρώπων, δεν θέλουσιν όμως ουδέ διά του δακτύλου αυτών να κινήσωσιν αυτά.» (Ματθ. 23/κγ/3-4), και ο μόνος λόγος που τους κρατάνε είναι για να χωρίζουν την ποίμνη του Χριστού σε "δικούς μας" και ξένους.

Ω της υποκρισίας!!! |