Αυτό κατ' αρχήν δεν είναι αφύσικο ούτε κακό. Το έργο του Θεού λειτουργούσε στον Ισραήλ με τις υποχρεωτικές εισφορές των Εβραίων (θυσίες, δεκάτη και εισφορές), και στην Καινή Διαθήκη με τις αυτοπροαίρετες εισφορές για την κάλυψη κυρίως των βιοτικών αναγκών των αδελφών σε ανάγκη (λιμοί, χήρες, φτωχοί κ.λπ.) και των περιοδευόντων ευαγγελιστών (Α~ Τιμ. 5/ε/18).

Είναι ολοφάνερο ότι στα πλαίσια της Χριστιανικής Εκκλησίας δεν υπάρχει υποχρέωση καταβολής δεκάτων για τον απλούστατο λόγο ότι δεν υπάρχει λευιτική ιεροσύνη. [Ο σκοπός αυτού του κειμένου δεν είναι τα δέκατα και οι εισφορές που αναφέρονται στη Βίβλο, για τα οποία ίσως ακολουθήσει εν καιρώ πλατιά και βαθιά μελέτη.] Εκείνο που ενδιαφέρει εδώ είναι η συγκέντρωση χρημάτων και πόρων –κινητών και ακινήτων— μέσω των οποίων οι διάφορες θρησκευτικές οργανώσεις στηρίζουν όχι μόνο τη δράση τους αλλά και την εξασφάλιση μεγάλης περιουσίας και πλουσιοπάροχης ζωής των ηγετών τους.

Το γεγονός ότι υπάρχουν και μερικές καλές εξαιρέσεις, απλώς επιβεβαιώνει τον θλιβερό κανόνα που από τις μέρες των Αποστόλων ήδη είχε αρχίσει να λειτουργεί, γι' αυτό ο Παύλος καταγγέλλει κάποιους ως ανθρώπους διεφθαρμένους, οι οποίοι νομίζουν ότι η ευσέβεια είναι μέσο απόκτησης υλικού κέρδους (πλουτισμού). Γι’ αυτό και η συμβουλή του προς τον Τιμόθεο και εμάς ήταν: «Απομακρύνου από των τοιούτων» (Α~ Τιμ. 6/ς/5).

Τέτοιοι διεφθαρμένοι άνθρωποι ποτέ δεν έπαυσαν να υπάρχουν και να δραστηριοποιούνται εκμεταλλευόμενοι την αφέλεια και την αγαθοσύνη των πιστών. Και όχι μόνο υπάρχουν στο εξωτερικό –για πολλούς από αυτούς έχουμε γράψει ονομαστικά σε παρελθούσες ευκαιρίες— αλλά ήδη έχουν εγκατασταθεί και στην Ελλάδα όπου ο χορός καλά κρατεί. Ιδιαίτερα συχνό είναι το φαινόμενο μεταξύ των διαφόρων "ιεραποστόλων" και "ιεραποστολών" που έχει προκύψει τα τελευταία χρόνια, κάθε Χριστούγεννα, Πάσχα και Καλοκαίρι, να στέλνουν πολύχρωμες εγκύκλιες επιστολές και φυλλάδια με τα οποία ζητούν ή και πειθαναγκάζουν τους πιστούς να "συνεισφέρουν" ή [άκουσον άκουσον] και να "επενδύσουν" οικονομικά στις εκστρατείες και τη μισθοδοσία τους.

Ένα πράγμα όμως που ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΠΟΤΕ, είναι να παρουσιάζουν τον οικονομικό τους απολογισμό (έσοδα – έξοδα), να εξηγούν δηλαδή πόσα συγκεντρώνουν και πώς διατίθενται τα χρήματα αυτά. Ακόμη χειρότερα, δεν λένε ποτέ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΙΣΘΟΣ που εισπράττουν οι ηγέτες όλων αυτών, που συνήθως είναι παχυλός και εντελώς αναντίστοιχος με τον μέσο όρο του Έλληνα μισθωτού και συνταξιούχου.

Όλοι αυτοί οι "ιεραπόστολοι", με πολύτεκνες οικογένειες, μεγάλα σπίτια, πολυτελή αυτοκίνητα και ατέλειωτα ταξίδια στο εξωτερικό, ΤΙ ΜΙΣΘΟΥΣ ΕΙΣΠΡΑΤΤΟΥΝ; Πόσα παίρνουν οι ίδιοι και πόσα οι γυναίκες τους; Τι ενοίκιο πληρώνουν για τις κατοικίες τους; Σε ποιον δίνουν λογαριασμό για τη διαχείριση των χρημάτων που περνούν από τα χέρια τους;

Για όλα τα παραπάνω υπάρχει τουλάχιστον ηθική υποχρέωση να ενημερώνονται οι πιστοί στους οποίους κάνουν εκκλήσεις για συνεισφορές και εθελοντική εργασία.

Πριν αναγκαστούμε να κάνουμε ονομαστικές αναφορές και θέσουμε εμείς συγκεκριμένα ερωτήματα, καλούμε τους υπεύθυνους όλων αυτών των "διακονιών" (που όχι σπάνια παρουσιάζονται και ως "φιλανθρωπικές") να προβούν από μόνοι τους στην αναγκαία ενημέρωση που αν και την οφείλουν όμως αποφεύγουν να κάνουν (σκόπιμα ή όχι).

Επιτέλους, όπως δίδαξε ο Χριστός, «πας, όστις πράττει φαύλα, μισεί το φως και δεν έρχεται εις το φως, διά να μη ελεγχθώσι τα έργα αυτού· όστις όμως πράττει την αλήθειαν, έρχεται εις το φως, διά να φανερωθώσι τα έργα αυτού ότι επράχθησαν κατά Θεόν» (Ιωάν. 3/γ/20). Εμπρός λοιπόν, ας αποδείξουν όλοι αυτοί οι "διακονικοί" μηχανισμοί (εταιρείες, σωματεία, ιεραποστολές κ.λπ.) ποιες είναι οι πηγές των χρημάτων που διαχειρίζονται, ποια είναι τα σχετικά κονδύλια και μάλιστα πόσα από αυτά τα χρήματα πηγαίνουν σε "διοικητικά έξοδα" (μισθούς, ταξίδια, γραφεία, ενοίκια κ.λπ.) και πόσα διατίθενται αμιγώς στην εκπλήρωση των σκοπών τους σύμφωνα με τα καταστατικά και άλλα νομιμοποιητικά έγγραφα.

Έχουμε βάσιμες υποψίες ότι κάποια πράγματα δεν λειτουργούν καλά σ’ αυτούς τους χώρους –δεν αμφιβάλλουμε ότι υπάρχουν και καλές εξαιρέσεις— όμως η παντελής σιωπή και ορισμένα κακά δείγματα μάλλον περί του αντιθέτου μαρτυρούν, γεγονός για το οποίο εμείς πρώτοι  θα θέλαμε να διαψευσθούν οι φόβοι μας. | 

Ας μην τους κοιμίζουμε και παραπλανούμε, λοιπόν, με νόθα μηνύματα δήθεν απεριόριστης αγάπης εκ μέρους του Θεού, την οποία οφείλουμε να γνωρίζουμε καλά ότι Εκείνος δεν σπαταλά ούτε παρέχει δίχως όρους. |