"ΤΥΧΙΚΟΣ" - ΜΑΡΤΙΟΣ-ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2009 -- "ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥΣ;

«ΤΟ «ΔΙΚΑΙΩΜΑ»

Η απόφαση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου να θέσει στο... αρχείο την υπόθεση του πρώην Μητροπολίτη Αττικής Παντελεήμονος Μπεζενίτη, ο οποίος εκτίει την ποινή του στις φυλακές Κορυδαλλού (καταδικασμένος σε πολυετή φυλάκιση για αδικήματα του κοινού ποινικού δικαίου), είναι πρόκληση για το κράτος και προσβάλλει το δημόσιο αίσθημα.

Είναι βεβαίως ζήτημα της Εκκλησίας το να έχει στην Ιεραρχία της έναν κατάδικο, ο οποίος μόλις αποφυλακισθεί μπορεί να σταλεί και πάλι στη Μητρόπολή «του». Το «δικαίωμα» αυτό της Εκκλησίας φυσικά αποτελεί αμάχητο τεκμήριο για όσους θεωρούν επιβεβλημένο τον διαχωρισμό Κράτους και Εκκλησίας.»

ΟΙ ΣΦΑΓΕΣ ΤΩΝ ΟΜΟΦΥΛΟΜΑΝΩΝ

Δεν υπάρχουν πρόχειρα στατιστικά στοιχεία, αν όμως υπολογίσει κανείς τους διάφορους ομοφυλομανείς (ηθοποιούς, κομμωτές, συγγραφείς κ.λπ.), που κατά καιρούς ανακαλύπτονται σφαγμένοι από εραστές τους, μάλλον υπάρχει σοβαρό ζήτημα.

Βέβαια ο Παύλος από την ανατολή της χριστιανοσύνης έχει προειδοποιήσει πως τέτοιοι άνθρωποι, που «εξεκαύθησαν εις την επιθυμίαν αυτών προς αλλήλους, πράττοντες την ασχημοσύνην άρσενες εις άρσενας» ως νομοτέλεια εισπράττουν «εις εαυτούς την πρέπουσαν αντιμισθίαν της πλάνης αυτών» (Ρωμ. 1/α/27), όμως υπάρχουν δυστυχώς σύγχρονοι δήθεν "φωτισμένοι" χριστιανοί, που έχουν άλλη γνώμη. Τρομάρα τους!

Εκτός από αυτούς τους "φωτισμένους" υπάρχουν και άλλοι, όπως δημοτικοί άρχοντες που τους κηδεύουν "δημοσία δαπάνη" μα και κληρικοί, που μ' ένα απλό λιβάνισμα αναλαμβάνουν να τους στείλουν «εν τόπω φωτεινώ, εν τόπω χλοερώ, εν τόπω αναψύξεως, ένθα απέδρα οδύνη, λύπη και στεναγμός»... παρ' όλο που ο Απόστολος δηλώνει: «Μη πλανάσθε· ούτε πόρνοι ούτε ειδωλολάτραι ούτε μοιχοί ούτε μαλακοί ούτε αρσενοκοίται, ούτε κλέπται ούτε πλεονέκται ούτε μέθυσοι ούτε λοίδοροι ούτε άρπαγες θέλουσι κληρονομήσει την βασιλείαν του Θεού» (Α~ Κορ. 6/ς/9-10).

Βλέπετε όμως ότι οι «μαλακοί» και οι «αρσενοκοίται» συγκαταλέγονται ανάμεσα στους πόρνους και τους μοιχούς και τους κλέφτες και τους πλεονέκτες και τους μέθυσους και τους λοίδορους και τους άρπαγες... [κάθε ομοιότητα με γνωστά δημόσια πρόσωπα, πολιτικούς, κληρικούς μα και απλούς πολίτες είναι τυχαία], γι' αυτό και οι εκκλησίες κάνουν το κοινωνικό τους χρέος για να στείλουν όλους αυτούς "εις τας αιωνίους μονάς..." ανατρέποντας και διαψεύδοντας ενσυνείδητα το λόγο του Θεού. Οποίο κατάντημα! |

ΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ

Στο θρησκευτικό χώρο υπάρχει μια τάση ανά τους αιώνες, αναφορικά με την αξία των "Εκκλησιαστικών Πατέρων" και των κειμένων που διασώθηκαν από αυτούς.
Από τη μια πλευρά είναι εκείνοι που αγκαλιάζουν τα κείμενα αυτά και τα παραθέτουν πλάι-πλάι με την Αγία Γραφή, εξισώνοντας την Ιερά Παράδοση με τα προφητικά και αποστολικά θεόπνευστα κείμενα της Βίβλου.

Μια μέση τάση είναι εκείνοι που τιμούν την Βίβλο [τουλάχιστον στα λόγια] αλλά απορρίπτουν τα "πατερικά" κείμενα. Στην πραγματικότητα όμως τη θέση και των δύο βάζουν τα γραπτά των δικών τους σύγχρονων δασκάλων, και τελικά γίνονται φανατικοί οπαδοί θέσεων –είτε ορθών είτε λανθασμένων– απλά και μόνο επειδή τις πρόβαλαν οι ταγοί τους.

Στον αντίπερα είναι όσοι απορρίπτουν οτιδήποτε προέρχεται από την ανθρώπινη πένα, φτάνοντας στο σημείο να μη διαβάζουν τίποτα εκτός από τη Βίβλο.

Αλλά τα τελευταία χρόνια ανάμεσα στους τελευταίους προέκυψε μια διαφορετική τάση, οι εκφραστές της οποίας σπεύδουν να επιστρέψουν στα "πατερικά" κείμενα με τη σκέψη ότι εκεί θα βρουν την "ορθή" ερμηνεία των Γραφών.

Λησμονούν οι άνθρωποι αυτοί πως ήταν τούτα ακριβώς τα κείμενα που εξαιτίας των ελαττωμάτων τους στάθηκαν αφορμή για διάφορες παρεξηγήσεις ή και αιρετικές διδασκαλίες που άλλες μεν κατακρίθηκαν και πολεμήθηκαν, άλλες όμως έγιναν αποδεκτές σε σημείο που σήμερα να δυσκολεύεται κάποιος να πει τι ακριβώς διδάσκει ο χριστιανισμός.

Κανένα ανθρώπινο κείμενο δε μπορεί να σταθεί ποτέ ισάξιο της Βίβλου και κανένας ανθρώπινος ερμηνευτής ή "προφήτης" δεν μπορεί εξ «ιδίας επιλύσεως» να εκφράσει και να ερμηνεύσει το λόγο του Θεού.

Χωρίς αμφιβολία υπάρχει μεγάλος πλούτος και σοφία στα λεγόμενα "πατερικά" κείμενα, όμως χρειάζεται μεγάλη προσοχή και κυρίως ισορροπία, στη μελέτη κάθε ανθρώπινου κειμένου, έχοντας πάντα ως ΜΕΤΡΟ και ΚΡΙΤΗΡΙΟ τον θεόπνευστο λόγο των Αγίων Γραφών, που είναι πάνω από όλες τις Εκκλησίες και όλες τις εκκλησιαστικές παραδόσεις που διαμορφώθηκαν ανά τους αιώνες. |

ΓΑΜΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΠΙΣΤΩΝ – (ΤΟΥ «ΛΑΟΣ» ΚΑΛΕ...)

«Την ημέρα που παντρευτήκαμε κλείναμε ακριβώς πέντε χρόνια. (...) Πριν παντρευτούμε, συζούσαμε για ένα πεντάμηνο. Αφενός, είχαμε την ευκαιρία να δούμε πώς είναι η ζωή κάτω από την ίδια στέγη, αφετέρου μπορέσαμε να ετοιμάσουμε σταδιακά το σπίτι μας».

ΤΑ ΕΙΠΑΝ ΚΑΙ "ΤΑ ΒΡΗΚΑΝ"...

«Ο πρόεδρος χάρηκε όταν τον συνεχάρην διότι η ομάδα του, της Βόρειας Καρολίνας, κέρδισε χθες στον αγώνα Μπάσκετ. Εντυπωσιάσθηκε πώς το ήξερα και χάρηκε πολύ, γέλασε, με ευχαρίστησε και μέσα σε αυτή την ευχάριστη ατμόσφαιρα χωριστήκαμε.»[*]

Σχολιάζοντας την ατυχή απόφαση της Δ.Ι.Σ. να θέσει στο αρχείο την υπόθεση του Μητροπολίτη Παντελεήμονα Μπεζενίτη, η εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ» (11-3-09) έγραψε τα εξής:

«ΤΟ «ΔΙΚΑΙΩΜΑ» Η απόφαση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου να θέσει στο... αρχείο την υπόθεση του πρώην Μητροπολίτη Αττικής Παντελεήμονος Μπεζενίτη, ο οποίος εκτίει την ποινή του στις φυλακές Κορυδαλλού (καταδικασμένος σε πολυετή φυλάκιση για αδικήματα του κοινού ποινικού δικαίου), είναι πρόκληση για το κράτος και προσβάλλει το δημόσιο αίσθημα. Είναι βεβαίως ζήτημα της Εκκλησίας το να έχει στην Ιεραρχία της έναν κατάδικο, ο οποίος μόλις αποφυλακισθεί μπορεί να σταλεί και πάλι στη Μητρόπολή «του». Το «δικαίωμα» αυτό της Εκκλησίας φυσικά αποτελεί αμάχητο τεκμήριο για όσους θεωρούν επιβεβλημένο τον διαχωρισμό Κράτους και Εκκλησίας.» Εμείς διαφωνούμε έντονα με την άποψη ότι μια ομάδα 12 ατόμων, (όσοι είναι τα μέλη της ΔΙΣ και όταν μάλιστα κάποιοι από αυτούς συχνά κατηγορούνται –αν και χωρίς να αποδεικνύεται– για "ελαττώματα" παρόμοια του Παντελεήμονα), έχει δικαίωμα να εκθέτει την Ελλαδική Εκκλησία, με αποφάσεις σαν κι αυτήν που «είναι πρόκληση για το κράτος και προσβάλλει το δημόσιο αίσθημα» κατά τα γραφόμενα του «Βήματος», και επαληθεύοντας την λαϊκή σοφία ότι «κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάνει»... Θέλουμε επιπλέον να σημειώσουμε την ιστορική "ΣΥΜΠΤΩΣΗ" πως η διαβόητη "ΑΠΟΦΑΣΗ" εκδόθηκε στις 9-3-2009, δηλαδή μόλις μία ημέρα μετά την "Εορτή της Ορθοδοξίας", που γιορτάστηκε περίλαμπρα σε όλο τον κόσμο, δίνοντας έτσι σαφές δείγμα προς τα πού οδηγείται η ΤΛΗΜΩΝ[* ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ... εν Ελλάδι τουλάχιστον. \| ------------------------------------ [*] ΤΛΗΜΩΝ = αυτός που υποφέρει, δυστυχής, ταλαίπωρος.