|
Τούτη την τραγική
για την Ελλάδα ώρα!
Το
βράδυ της Κυριακής 29 Μαρτίου 2009 ένας άγνωστος νεαρός (κατά πάσα
πιθανότητα εξαρτημένο άτομο) επιτέθηκε στη μητέρα μας για να της
αφαιρέσει την τσάντα.
Το λάφυρο του ληστή ήταν
μισό μπουκαλάκι νερό, όμως από την πτώση της
ηλικιωμένης γυναίκας προκλήθηκαν στον εγκέφαλό της αιματώματα, που
επέφεραν απώλεια συνείδησης και τελικά οδήγησαν στο θάνατο.
Για το έγκλημα δεν
κατηγορούμε τον φυσικό δράστη – γι’ αυτόν
προσευχόμαστε. Κατηγορούμε όμως τον πολιτικό κόσμο της χώρας (όλων των
παρατάξεων) που κατάντησαν τον τόπο μας τεράστια αρένα δράσης κακοποιών
και πλήρους ανασφάλειας, όπου οι μόνοι που προστατεύονται (όχι πάντα με
επιτυχία) είναι οι πολιτικοί, οι πλούσιοι και οι "διάσημοι".
Θα ήταν άδικο ενδεχομένως αν λέγαμε πως ΟΛΟΙ
οι Υπουργοί
και ΟΛΟΙ οι
Βουλευτές και ΟΛΟΙ
οι Διοικητές υπηρεσιών
είναι κακοποιοί… Σίγουρα όμως
είναι ΑΧΡHΣΤΟΙ και ΑΝΑΞΙΟΙ για να κυβερνήσουν την χώρα, όπως και οι
υποτακτικοί τους, που δεν ενδιαφέρονται να λειτουργήσουν τον κρατικό
μηχανισμό.
Όλοι αυτοί, εκούσια ή
ακούσια, με την αδιαφορία, την ακαταλληλότητα ή
την ανικανότητά τους, οδήγησαν τον τόπο σε σημείο χειρότερο από την
γερμανική κατοχή και την τουρκική σκλαβιά. Τότε τουλάχιστον οι άνθρωποι
γνώριζαν ποιος είναι ο εχθρός τους. Σήμερα κινδυνεύεις πρώτα απ’ όλα
από το κράτος — από την ανικανότητά του.
Οι
πολιτικοί όλων των παρατάξεων υπάρχουν μόνο για να κερδίζουν σε βάρος
του λαού. Εξασφαλίζουν προσωπικό πλούτο και "επιτυχία", βουλιάζοντας σε
απειράριθμα σκάνδαλα κάθε λογής. Κύρια μέριμνά τους είναι πώς θα
εξασφαλίσουν τη βουλευτική και υπουργική ασυλία.
Η
χώρα έγινε παράδεισος των κάθε λογής κακοποιών, που δρουν ελεύθεροι
τρομοκρατώντας και μαστίζοντας το λαό. Όπως έγραψε ο Καθηγητής Χρήστος
Γιανναράς στην «Καθημερινή»
(12-4-09):
«…
ο Ελληνισμός, περιθωριοποιημένος ιστορικά, υποτάχθηκε μιμητικά στην
παραχάραξη, έπαψε να υπάρχει ως πρόταση ή έκπληξη πολιτισμού. Οι
άνθρωποι σήμερα λέμε "μεταφυσική" και εννοούμε ατομικές πεποιθήσεις,
ιδεολογήματα και ψυχολογήματα. Λέμε "πίστη" και εννοούμε ιδιοκτησία
απόψεων, όχι αγώνισμα εμπιστοσύνης. Λέμε "πολιτική" την
εμπορευματοποιημένη μαφιόζικη εξουσιολαγνεία, λέμε "δημοκρατία" τα
ολιγαρχικά προϊόντα μαγειρέματος των εκλογικών νόμων και
"επικοινωνιακής" διαβουκόλησης ανέγνωμων ψηφοφόρων.
Έγραψε κάποιος άλλος:
«…
φωνάζουν για
έλεος κανάλια και κυβέρνηση (οι μεγάλοι) αλλά αυτοί δεν καταλαβαίνουν
και δεν περιμένω να καταλάβουν. Δεν καταλαβαίνουν ότι εδώ μιλάμε για
πιτσιρικάδες με σκοτωμένα όνειρα που αυτοί τους τα σκότωσαν, για την
παιδεία που αυτοί δεν τους έδωσαν, για το ήθος που αυτοί οι ίδιοι δεν
έχουν. ΚΑΙ ΡΩΤΩ ΕΧΟΥΝ ΑΔΙΚΟ;
Τι
καίνε; καίνε τα πανεπιστήμια που αύριο θα είναι ιδιωτικά, καίνε τις
τράπεζες που τους κλέβουν, καίνε τους διεφθαρμένους πολίτες και
αστυνομικούς, καίνε τον μαγαζάτορα που είναι βολεμένος στην σαπίλα.
Καίνε το σάπιο κόσμο στον οποίο μεγαλώνουν, καίνε τις δήθεν αρχές και
ιδέες αυτού του σαθρού κράτους … ».
Και ένας τρίτος:
«Η
κοινωνία
φταίει. Η κυβέρνηση. Το κράτος ως έχει φταίει. Και οι πολίτες που έχουν
και διορίζουν τις κυβερνήσεις που τους αξίζουν. Κανείς λοιπόν δεν είναι
αθώος. Κανείς δεν είναι άμοιρος ευθυνών.»
Και ο
τ. Πρόεδρος Κωστής
Στεφανόπουλος κατήγγειλε
μεταξύ
άλλων:
«Σήμερα
τα κόμματα δεν σκέφτονται τόσο το καλό του τόπου όσο το καλό του
κόμματος το οποίο διοικούν και ανήκουν, τα κόμματα όμως δεν είναι
φτιαγμένα ως αυτοσκοπός. … Ο κομματισμός εκδηλώνεται με
χίλιους δυο τρόπους, και ένας από αυτούς είναι η έλλειψη τιμωρίας.
Ποιος θα τιμωρήσει κάποιο κομματικό στέλεχος; Αποκλείεται να το κάνει,
γι' αυτό πάρα πολλοί μένουν ατιμώρητοι, ακόμα και οι πολιτικοί μας
μένουν ατιμώρητοι κάτω από το γνωστό άρθρο του Συντάγματος το οποίο δεν
επιτρέπει ή επιτρέπει ορισμένες βαρύτατες προϋποθέσεις για τη δίωξη του
πολιτικού. … Είναι ανάγκη να μειωθούν [οι βουλευτές] διότι οι
περισσότεροι εξ αυτών δεν μας χρειάζονται».
Δυστυχώς από τα ίδια
δεινά συμπάσχουμε και οι πολίτες της Βασιλείας των Ουρανών όσο
παροικούμε σ’ αυτή τη γη (Ματθ. 18/ιη/22).
Και βέβαια η κυρά-Φρόσω δεν
πρόκειται να επανέλθει στη ζωή αν κάτι αλλάξει στην κοινωνία μας αύριο.
Ευχή μας ωστόσο είναι κάποιοι να ξυπνήσουν,
επιτέλους, και να πάψουν να ελπίζουν σωτηρία και βοήθεια από άλλους
ανθρώπους.
Μόνο ο ΧΡΙΣΤΟΣ, ο αληθινός ΑΡΧΟΝΤΑΣ
ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ μπορεί να φέρει
ανακούφιση στο δύστυχο κόσμο μας, κι αν από τώρα κάποιοι πρόσεχαν τους
θείους νόμους και αναγνώριζαν ότι ΧΩΡΙΣ
ΕΚΕΙΝΟΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ, θα βρισκόταν κάποια
διέξοδος.
Στο μεταξύ μας παρηγορεί η ελπίδα της
ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ. Τότε που θα δούμε ξανά τη μητέρα μας, όπως και τον
πατέρα και τον παππού και τους άλλους συγγενείς και Χριστιανούς
αδελφούς μας.
Μάνα καλή αντάμωση!
|