ΠΡΟΒΑΤΟ Ή "ΜΑΥΡΟ" ΠΡΟΒΑΤΟ;
Συχνά στη Βίβλο οι πιστοί του Θεού εξεικονίζονται ως «πρόβατα». Στην Παλαιά Διαθήκη ο Θεός έλεγε: «Σεις, πρόβατά μου, τα πρόβατα της βοσκής μου, σεις είσθε άνθρωποι, και εγώ ο Θεός σας» (Ιεζ. 34/λδ/31) αλλά και στην Καινή Διαθήκη ο Χριστός είπε: «Τα πρόβατα τα εμά ακούουσι την φωνήν μου, και εγώ γνωρίζω αυτά, και με ακολουθούσι» (Ιωάν. 10/ι/27).
Και βέβαια κανείς δεν θα είχε αντίρρηση να είναι "πρόβατο" αν Ποιμένας του ήταν ο Χριστός. Δυστυχώς, όμως, στην ιστορία οι άνθρωποι, ως κοινωνικά όντα που είναι, συχνά ακολουθούν διάφορους άλλους "ποιμένες" που όχι σπάνια «έσωθεν είναι λύκοι άρπαγες» (Ματθ. 7/ζ/15). Σ’ αυτή την περίπτωση, το «πρόβατο» του Χριστού καλείται να απομακρυνθεί από τέτοιους λαθραίους "ποιμένες" για να σωθεί.
Εξαιτίας αυτών των δυσάρεστων καταστάσεων, έχουν διατυπωθεί διάφορες ανθρώπινες παροιμίες και γνωμικά, που αναφέρονται ακριβώς σε τέτοιες ΚΑΚΕΣ περιπτώσεις, όπως π.χ. εκείνη που λέει: «Το πρόβατο αν φύγει από το κοπάδι, μπορεί και να το φάει ο λύκος^ όσο όμως μένει στο κοπάδι, σίγουρα θα το φάει ο τσομπάνος», περιγράφοντας τον τρόπο που οι εν λόγω "ποιμένες" – οι οποίοι δεν εισέρχονται από τη θύρα στην αυλή των προβάτων– «κλέπται είναι και λησταί» σύμφωνα με το στόμα του ίδιου του Χριστού (Ιωάν. 10/ι/27,1).
Αλλά υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στο ζώο "πρόβατο", που είναι άλογο–χωρίς λογική και στον Χριστιανό «πρόβατο», που όχι μόνο ΛΟΓΙΚΟΣ είναι αλλά και σοφισμένος με τη χάρη και δωρεά του Θεού.
Σε πρόσφατη συζήτηση φίλος ανέφερε την παρακάτω έκφραση, που έχει τη σημασία της: «Από του να είσαι "πρόβατο" καλύτερα να είσαι "μαύρο πρόβατο"», που αναφέρεται σ' εκείνους που, είτε το καταλαβαίνουν είτε όχι, γίνονται πρόβατα που ακολουθούν τυφλά ανθρώπους, όχι σπάνια προς την καταστροφή τους.
Πολιτικοί αλλά και θρησκευτικοί ηγέτες, συχνά παρασύρουν συνανθρώπους τους στην απώλεια, διδάσκοντας «διδασκαλίας, εντάλματα ανθρώπων» (Ησ. 29/κθ/13). Συχνά ο λαός μετατρέπεται σε όχλο, και ακολουθεί σχεδόν άβουλα άλλους ανθρώπους οι οποίοι δεν διακρίνονται από αρετές και αξιοπιστία.
Απέναντι σ' έναν τέτοιο κίνδυνο, λοιπόν, από του να είσαι "άβουλο πρόβατο" καλύτερα να είσαι "μαύρο πρόβατο", δηλαδή άτομο που δεν συμμορφώνεσαι τυφλά με τις απαιτήσεις των άλλων, κι ας σε θεωρήσουν "ταραξία", "επαναστάτη", "απροσάρμοστο", "ανυπάκουο", "πλανεμένο", "αιρετικό" ή με όποια άλλη ρετσινιά είναι πρόθυμοι οι άνθρωποι να κατηγορούν όσους δεν ακολουθούν το δικό τους ρεύμα.
Αν πρόκειται να καταντήσεις στην απώλεια, καλύτερα να είσαι ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ κι ας σε λένε κάποιοι "μαύρο πρόβατο"! |
« ΣΕ ΞΕΝΟ ΑΧΥΡΩΝΑ...»
Την παροιμία «Δυο γάιδαροι εμάλωναν σε ξένο αχυρώνα», χρησιμοποιεί ο λαός μας για να περιγράψει την διάθεση κάποιων να ιδιοποιηθούν πράγματα και ιδέες που δεν τους ανήκουν. Αυτό θυμηθήκαμε διαβάζοντας τις απόψεις του Μητροπολίτη Γλυφάδας κ. Παύλου αναφορικά με την απαίτησή του να αναγνωριστεί από τις εκκλησίες μέλη του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών, «ότι η αποστολική Πίστις είναι αυτή η ιδία Πίστις, την οποίαν κατέχει η συγκεκριμένη σήμερα ιστορική Ορθόδοξος Εκκλησία».
(«Ορθόδοξος Τύπος» (5-12-08)
Με άλλα λόγια ο δεσπότης θέλει όλες οι άλλες εκκλησίες να παραδεχτούν de facto ως λανθασμένη την "πίστη" τους, αναγνωρίζοντας ως μόνη ορθή την "πίστη" της δικής του εκκλησίας. Αν όμως τούτο ήταν αντικειμενικώς αληθές, –αν δηλαδή η πίστη που διατυπώνει η Ελληνορθόδοξη Εκκλησία ήταν σύμφωνη με τις Άγιες Γραφές– τότε δικαίως θα ίσχυε και η απαίτηση του κ. Παύλου. Όμως όλες οι σημερινές εκκλησίες –μηδέ μιας εξαιρουμένης– απέχουν κατά το μάλλον ή ήττον από το καθαρό νερό της Βίβλου, και συνεπώς ο Μητροπολίτης δεν δικαιούται να απαιτεί να γίνει αποδεκτή η δική του "πίστη" ως αντίγραφο της πίστης «ήτις άπαξ παρεδόθη εις τους αγίους» (Ιούδα 1/α/3) ούτε βεβαίως δικαιούται να αντιμάχεται τους συναδέλφους του των άλλων δογμάτων "χωρίς τον ξενοδόχο", που εν προκειμένω είναι η εν ουρανοίς Κεφαλή της Εκκλησίας, ο Κύριος Ιησούς Χριστός (Εφεσ. 1/α/22).
Η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία διεκδικεί ιστορική συνέχεια ανά τους αιώνες, αλλά είναι πασιφανές πως, εξαιτίας κυρίως της αυθαιρεσίας διαφόρων εκκλησιαστικών αλλά και πολιτικών αρχόντων, οι διάφορες αλλαγές που επήλθαν στα 1.900 χρόνια που μεσολάβησαν από την αποστολική εποχή, τεράστια απόκλιση έχουν δημιουργήσει από την πίστη των Αποστόλων. |
Το περιοδικό τούτο δεν ανήκει στους φανατικούς τηρητές του Σαββάτου με βάση τη σχετική διδασκαλία του Χριστού (Μάρκ. 2/β/27).
Δεν μπορεί εντούτοις να προσπεράσει το γεγονός ότι η μόνη δύναμη που υποστήριξε την αργία της Κυριακής τον Δεκέμβριο που πέρασε ήταν το άθρησκο Κομουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (ΚΚΕ) και οι οργανώσεις που ελέγχονται από αυτό. Όλοι οι υπόλοιποι παράγοντες που θεωρητικά ανήκουν στο "χριστεπώνυμον πλήρωμα", ήταν υπέρ της εργασίας.
Αυτό τουλάχιστον άφησαν να φανεί αφού καμιά επίσημη αντίδραση δεν ακούστηκε, ούτε από την “κρατούσα” εκκλησία ούτε από τις άλλες και μάλιστα εκείνες που καυχώνται ότι στην ιστορία τους υπήρξαν άνθρωποι όπως ο Ιωάν. Χρυσάκης –που το 1896 αρνήθηκε να ανοίξει Κυριακή το κατάστημα που είχε στην Πλατεία Συντάγματος, ερχόμενος σε αντίθεση και με τον βασιλιά Γεώργιο Α~ που επιθυμούσε να δεξιωθεί εκεί τους καλεσμένους του κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας– και συχνά μνημονεύουν τον Eric Liddell που αρνήθηκε να τρέξει στα 100 μέτρα στους Ολυμπιακούς του 1924 επειδή ο αγώνας είχε οριστεί να γίνει Κυριακή.
Ως φαίνεται άλλα ισχύουν για τους "ήρωες της πίστης", ενώ οι υπόλοιποι μπορούν να συμβιβάζονται ανάλογα με τους ανέμους της κάθε εποχής. |
ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΟΡΚΟ
Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Καθημερινή» (28-12-08) ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κ. Ιερώνυμος δήλωσε ότι:
Η κατάργηση του θρησκευτικού όρκου δεν δημιουργεί πρόβλημα στην Εκκλησία. Αντιθέτως, είναι συνέπεια της διδασκαλίας της, σύμφωνα με την οποία το «ναι» πρέπει να είναι «ναι» και το «όχι», «όχι». Άλλωστε, υπάρχει και η προτροπή της Αγίας Γραφής: «μη ομόσαι όλως». Ως προς τους πρωτεργάτες των σκανδάλων και των οικονομικών καταχρήσεων οποιαδήποτε μορφή όρκου δεν γίνεται φραγμός, όταν ο έσω άνθρωπος έχει ισοπεδωθεί.
Ο «Τ» ανέκαθεν υποστηρίζει το ασυμβίβαστο του όρκου με τη Βίβλο και τη ζωή του Χριστιανού, αν και λίγοι τον καταλάβαιναν. Άραγε τώρα που λέει τα ίδια ο Αρχιεπίσκοπος υπάρχει ελπίδα να απαλλαγούν οι Χριστιανοί από αυτή την ανόητη, ανούσια και ασεβή πρακτική; Αν όμως περιμένουν πρωτοβουλία από το Κράτος, λίγες είναι οι ελπίδες, επειδή εκείνο καλά βολεύεται πίσω από τέτοια “κόλπα”.
Θα έπρεπε να προχωρήσει εκείνη πρώτη, αρνούμενη να ορκίζει Βουλευτές, Υπουργούς, κ.λπ. Αυτό θα ήταν πιο λεβέντικο από πλευράς της και πιο ειλικρινές. Και επίσης θα έπρεπε να ανακαλέσει τα διάφορα δήθεν “επιχειρήματα” υπέρ του όρκου που επικαλούνταν στο παρελθόν διάφοροι κληρικοί και άλλοι για να συντηρούν τον αντιχριστιανικό αυτό θεσμό.
ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ
Δυστυχώς, λίγες μόλις ημέρες αργότερα, στις 8-1-09, ο κ. Ιερώνυμος ιερούργησε στην ορκωμοσία της νέας Κυβέρνησης, δείχνοντας ΠΟΣΟ ΛΙΓΟ υπολογίζει τις εντολές της Αγίας Γραφής.
Ο Νόμος του Θεού έλεγε ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΕΙ αλλά το έθος της πολιτικής επέβαλε ΝΑ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗΣΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΤΕΛΕΤΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ Ο ΘΕΟΣ(!)
Λίγο τον Βαλαάμ, τον υιόν του Βεώρ δεν θυμίζει αυτό;
(Αριθμοί κεφ. 22/κβ)
