Πίνακας περιεχομένων παρόντος τεύχους

Εκ καρδίας                   

 

"Ομοφυλομανείς..."

 

1. Σε πολλούς αναγνώστες άρεσε η παρουσίαση των βιβλικών κειμένων σχετικά με το ζήτημα των ομοφυλομανών στο προηγούμενο τεύχος με τίτλο «Τι θα έλεγε ο Χριστός;»

Ήταν μια ιδέα που δανειστήκαμε από ένα παλιό αγγλόφωνο περιοδικό, όπου διάφορα θέματα εξετάζονταν με βάση τα λόγια και γραπτά προσωπικοτήτων της Αγίας Γραφής, έτσι ώστε το αποτέλεσμα να έχει μορφή υποθετικού διαλόγου και έτσι να είναι περισσότερο κατανοητό από μια ξερή παράθεση πεζών κειμένων.

Είναι στις προθέσεις μας να αξιοποιήσουμε το ίδιο σχήμα και για άλλα ζητήματα, πάνω στα οποία διάφοροι προσπαθούν να υποστηρίξουν ότι η Βίβλος είναι σιωπηλή και έτσι αποφασίζουν και διδάσκουν ό,τι ο καθένας επιθυμεί και βούλεται.


2. Από καιρό όταν αναφερόμαστε σε άτομα που αποκλίνουν σεξουαλικά από τη φυσιολογική κατάσταση εκφράζοντας ερωτικό πάθος προς το ίδιο φύλο δεν χρησιμοποιούμε το γνωστό –πλην λανθασμένο– όρο «ομοφυλόφιλοι» αλλά τον όρο «ομοφυλομανείς».

Υπάρχει εξήγηση:

1. Οι όροι «ομοφυλόφιλος» και «ομοφυλοφιλία» δεν είναι ούτε αυθεντικοί ελληνικοί ούτε δόκιμοι. Πρόκειται για νεότερα μεταφραστικά δάνεια ως απόδοση της γερμανικής λέξης «Homosexualitaet», που διατυπώθηκε μόλις τον 19ο αι. από τον Ούγγρο Karl-Maria Benkert (πιθανότατα ομοφυλομανής ο ίδιος) και διαδόθηκε με το σύγγραμμα του R.v. Krafft-Ebing «Psychopathia Sexualis» (1886).

Η παραπλήσια αρχαιοελληνική λέξη «ομοφυλία» σημαίνει «κοινή καταγωγή» και δεν έχει σχέση με ερωτικά ζητήματα.

2. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου ομολογεί πως «Όσον αφορά την ομοφυλοφιλία, είναι εμφανής η αμηχανία και η απουσία consensus [=ομοφωνίας] για την επιλογή των όρων που θα χρησιμοποιηθούν και για το περιεχόμενο που θα τους αποδοθεί, από την πλευρά του νομοθέτη, της κοινωνίας, αλλά και μέσα στην ίδια την ομοφυλοφιλική ‘κοινότητα'».

Η λέξη "φιλία" στα ελληνικά δεν έχει καμία σχέση με τη γενετήσια έλξη και πράξη κι η χρήση της εν προκειμένω απλά κάνει καλόηχη μια κακή πρακτική.

Αντίθετα οι έντονες εκδηλώσεις που ωθούν το άτομο σε πράξεις πάθους ονομάζονται "μανίες" (π.χ. "ερωτομανής"=αυτός που βρίσκεται συνέχεια σε ερωτική έξαψη, που βρίσκεται συχνά πολύ ερωτευμένος, "νυμφομανία" = παθολογική υπεραναπτυγμένη σεξουαλικότητα γυναίκας κ.ο.κ.).

Ο Πλάτωνας χώριζε τη μανία σε 4 μέρη:

  • α) Μαντική, με προστάτη τον Απόλλωνα.
  • β) Τελετουργική, με προστάτη τον Διόνυσο.
  • γ) Ποιητική, που εμπνέουν οι Μούσες, και
  • δ) Ερωτική, που εμπνέουν η Αφροδίτη και ο Έρωτας.

Ύστερα από τα παραπάνω και μια εκτεταμένη σχετική μελέτη, αποφασίσαμε να χρησιμοποιούμε στο εξής τον όρο "ομοφυλομανία" ως πλέον δόκιμο και σαφώς ΕΛΛΗΝΙΚΟ.

Όσοι συμφωνούν με τα παραπάνω ενθαρρύνονται να κάνουν το ίδιο!

 

 

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ