Εκ καρδίας
Σ' ευχαριστώ αδελφή μου!
Ήταν Κυριακή πρωί και με το αυτοκίνητο πηγαίναμε στην Εκκλησία. Σε κεντρική διασταύρωση της πορείας μας η Αστυνομία είχε κλείσει το δρόμο επειδή λίγο πριν έγινε σοβαρή σύγκρουση αυτοκινήτου με δίκυκλο.Στο κατάστρωμα του δρόμου κείτονταν τραυματισμένοι οι επιβάτες του δίκυκλου, ένας πατέρας κι ο μικρός του γιος. Ενόσω περίμεναν το ασθενοφόρο, οι αστυνομικοί μετρούσαν αποστάσεις και κατέγραφαν τις συνθήκες του ατυχήματος ενώ αριθμός περίεργων είχαν αρχίσει να συγκεντρώνονται. Σε μια στιγμή πρόσεξα σταθμευμένο στο πλάι του δρόμου το δικό σας αυτοκίνητο κι εσένα με τον άντρα σου να βρίσκεστε στο χώρο του ατυχήματος. Πολύς κόσμος, σκέφτηκα. Μόνο για να δυσκολεύουν το έργο των αρμοδίων...
Ύστερα, μόλις η Αστυνομία το επέτρεψε, συνέχισα την πορεία μου προς την εκκλησία και λίγο αργότερα, μαζί με τις ψαλμωδίες άκουσα έξω από την εκκλησία τη σειρήνα του ασθενοφόρου που έσπευδε να περισυλλέξει τους τραυματίες. «Πάνε να τους πάρουν», ψιθύρισα στη γυναίκα μου. «Μακάρι να μην είναι σοβαρά», είπα μέσα μου...
Αργότερα έμαθα ότι εσύ δεν ήρθες στην Εκκλησία αλλά συνόδεψες το μικρό τραυματισμένο παιδί μέχρι το νοσοκομείο, στάθηκες δίπλα του στη θέση της μάνας που έλειπε και σαν φύλακας άγγελος θα του κρατούσες το χέρι μέσα στο κουβούκλιο του ασθενοφόρου ενώ εκείνο βογγούσε από τους πόνους του σακατεμένου ποδιού και των άλλων τραυμάτων του.
Επίσης έμαθα πως ξαναπήγες στο «Παίδων» για να μάθεις τι απόγινε με την εγχείρηση και μαζί με τον άντρα σου πήγατε στο άλλο νοσοκομείο όπου νοσηλεύθηκε ο τραυματίας πατέρας.
Νιώθω την ανάγκη να τα γράψω αυτά, αδελφή μου, όχι για να σου στερήσω το μισθό που υπόσχεται ο Θεός –εξάλλου οι αναγνώστες δεν ξέρουν το όνομά σου– αλλά για να σου πω ένα μεγάλο ευχαριστώ.
• Σ’ ευχαριστώ, επειδή σκέφτηκες εκείνο που δεν σκέφτηκα εγώ.
• Σ’ ευχαριστώ, που συ πορεύτηκες και το πρώτο και το δεύτερο μίλι, όχι της αγγαρείας αλλά της συμπάθειας.
• Σ’ ευχαριστώ, επειδή μου θύμισες πως δεν είναι του θέλοντος ουδέ του τρέχοντος αλλά του ελεούντος Θεού.
• Σ’ ευχαριστώ, που με απάλλαξες από μια ντροπή που θα ένιωθα, επειδή στο πρόσωπό σου ο λαός του Θεού έδειξε έναν άλλο τρόπο σκέψης και ΠΡΑΞΗΣ.
Ο Θεός να σ’ έχει καλά αδελφή.
Σ' ευχαριστώ!
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ
