ΤΑ ΒΑΦΤΙΣΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ...
Ο βουλευτής έχει βαφτίσει το παιδί του φονιά γνωρίζοντας ότι ήδη ο σύντεκνός του είχε σωρεία παραβάσεων του ποινικού κώδικα (απόπειρα ληστείας, απόπειρα ανθρωποκτονίας, κλοπές, μαχαιρώματα και παράνομη κατοχή όπλων) για να προστεθεί τώρα ο φόνος.
Εμείς εδώ θα μείνουμε μόνο στην απάντηση του βουλευτή όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφο για την κουμπαριά του με τον φονιά:
«Έχω βαφτίσει 200 παιδιά, αν μου βγει και ένα σκάρτο τι να κάνω; Υπάρχουν άλλοι πολιτικοί που έχουν βαφτίσει παιδιά που έφαγαν δις ισόβια.»
Εξυπακούεται ότι ο κ. Βουλευτής όπως κι όλοι οι συνάδελφοί του νονοί (ανάδοχοι), κάθε φορά που βαφτίζουν κάποιο παιδάκι αναλαμβάνουν βαριές ευθύνες και δίνουν φοβερές υποσχέσεις, να σταθούν δηλαδή στο πλάι του μέχρι να μεγαλώσει και να το κατηχήσουν στην αγιοτάτη πίστη του Χριστού. Έχεις ένα, δύο παιδάκια και εξαντλείς τις δυνάμεις σου για να τα μεγαλώσεις σωστά, αν όμως έχεις 200 βαφτιστήρια τι να τα κάνεις; «Ας βγει και κανένα σκάρτο» κατά που λέει ο κ. Μαρκογιαννάκης. Βοήθειά του! Ίσως είναι καιρός η παροιμία που λέει: «Τρελός παπάς σε βάφτισε». να αναπροσαρμοστεί στο «Τρελός πολιτικός σε βάφτισε».
Έτσι αντιλαμβάνονται το "ιερό μυστήριο του βαπτίσματος" οι "Έλληνες Χριστιανοί" και μάλιστα οι πολιτικοί εκπρόσωποί τους, που αντιμετωπίζουν τη βάπτιση ως ευκαιρία δημοσίων σχέσεων και την έχουν κάνει ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ...
Η δε "μήτηρ εκκλησία" συμπράττει αδιάφορη, αρκεί να πέφτει το σχετικό "φιλοδώρημα" και να υπάρχει η "σκέπη" του πολιτικού. Άνθρωποι είναι κι οι παπάδες, ίσως κάποια φορά "βρεθούν στην ανάγκη τους"...
Βέβαια οι Κρήτες πολιτικοί ανήκουν στην Αρχιεπισκοπή Κρήτης, μήπως όμως στην "Αρχιεπισκοπή πάσης Ελλάδος" τα πράγματα είναι καλύτερα;... |
H ΕΚΚΛΗΣΙΑ ...ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΕΘΝΗ
Αναφερθήκαμε στο προηγούμενο τεύχος για τις απόψεις του Μητροπολίτη Ναυπάκτου κ. Ιερόθεου, με θέμα «Εκκλησία και εθνικά θέματα» και σχολιάσαμε πόσα κακά συμβαίνουν όταν οι εκκλησίες αναμιγνύονται με την πολιτική, παρά τις όμορφες θεωρίες του σεβασμιοτάτου.
Με αφορμή τελευταίες αχαρακτήριστες δηλώσεις του "αρχιεπισκόπου Μακεδονίας", γράφοντας στην ίδια ηλεκτρονική εφημερίδα (28-5-08) ο δημοσιογράφος κ. Α. Κοκορίκος σχολίασε δηκτικά:
«... Η «δεξιά του Κυρίου» μίλησε αλλά στα Σκόπια διά στόματος του «σχισματικού» αρχιεπισκόπου Στέφανου. «Σχισματικό» τον λέμε γιατί έκανε ό,τι και η Ελλάδα τον 19ο αιώνα, δηλαδή αποσχίστηκε με μονομερή απόφαση από την εκκλησία της Σερβίας χωρίς έκτοτε να «νομιμοποιηθεί» από το πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Ο Θεός πάλι έχει πρόβλημα. Τον Άνθιμο ή τον Στέφανο να υποστηρίξει;
Μια και πιστεύουν λοιπόν τον ίδιο Θεό και δεν είναι κανείς αιρετικός, καθολικός, Ευαγγελιστής, προτεστάντης κ.λπ., δεν υπάρχει και δικαιολογία. Χωρίς αυτό να εμποδίσει κανέναν πιστό ή ιεράρχη να επιτεθεί ξιφήρης (στα λόγια) εναντίον του άλλου, ψιθυρίζοντας: #@%$@#$!!!
Ύστερα αναρωτιούνται οι "άγιοι δεσπόται" γιατί ο κόσμος φεύγει μακριά και φτύνει τον κόρφο του κάθε φορά που τους βλέπει... |
ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
Mε ενδιαφέρον πληροφορηθήκαμε ότι σε ενορία της Ναυπάκτου η φιλόγος κ. Χρ. Καρανικόλα παραδίδει κάθε χρόνο σε παιδιά Μαθήματα Αρχαίων Ελληνικών μέσα από κείμενα της Αγίας Γραφής.
Επαινούμε την καθηγήτρια και τους προϊσταμένους της που ενδιαφέρονται να βοηθήσουν τα νέα παιδιά να εξοικειωθούν με την ανάγνωση των ιερών κειμένων της χριστιανικής πίστης στο πρωτότυπο και είθε να βρει μιμητές.
Τούτο έχει ιδιαίτερη σημασία όταν συμβαίνει να ακούμε νέους ιεροκήρυκες να μην γνωρίζουν ούτε καν πώς να διαβάσουν τα κείμενα της Βίβλου κατά την εκφώνηση των κηρυγμάτων τους από άμβωνος, μεγάλο ελάττωμα που φανερώνει πόσο ελάχιστα ενδιαφέρονται για όσα πιστεύουν και όσα κηρύττουν. Δυστυχώς! |
O Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα στην Τήλο απηύθυνε επιστολή του με την οποία επικρίνει έντονα τους αρχηγούς ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ επειδή προς εντυπωσιασμό των ψηφοφόρων έσπευσαν, δυστυχώς, να υποστηρίξουν τους γάμους των ομοφυλομανών:
«Την οδύνην διεδέχθη η βαθεία απογοήτευσις διότι ομιλείτε εκπροσωπούντες τμήμα του ελληνικού λαού, ο οποίος εις την συντριπτικήν πλειονοψηφίαν αυτού καταδικάζει και βδελύσσεται όχι ασφαλώς τα ασθενούντα πρόσωπα, τα οποία εντός της τραγικότητός των προκαλούν άλγος και συμπάθειαν αλλά την ευτελή πρακτικήν αυτών, η οποία τυγχάνει αποτρόπαιος και εξόχως αποϊεροποιούσα το ανθρώπινον πρόσωπον, προξενούσα εν ταυτώ τραγικάς ασθενείας εις το τε σώμα και την ψυχήν εκ της παραχρήσεως των σωματικών οργάνων άλλως προορισμένων ως ευκόλως αντιλαμβάνεσθε».
Ως συνέπεια αυτής τους της ψυχοσωματικής ασθένειας ο κ. Σεραφείμ ερμηνεύει και την πρόσφατη δολοφονία του ηθοποιού Σεριανόπουλου (που δεν είναι μόνη).
- Ο Πάολο Παζολίνι ηθοποιός δολοφονήθηκε με μανία.
- Ο Κώστας Ταχτσής συγγραφέας βρέθηκε στραγγαλισμένος.
- Ο Μπομπ Κρέιν ηθοποιός σκοτώθηκε μάλλον με τρίποδο φωτογραφικής μηχανής.
- Ο Ραμόν Νοβάρο ηθοποιός δάρθηκε βάναυσα και τελικά πέθανε από ασφυξία, πνιγμένος στο ίδιο του το αίμα.
- Ο Τζο Όρτον, θεατρικός συγγραφέας σκοτώθηκε χτυπημένος εννέα φορές στο κεφάλι με σφυρί.
- Ο Τζιάνι Βερσάτσε, σχεδιαστής μόδας σκοτώθηκε με δύο σφαίρες καθώς βρισκόταν στα σκαλιά της έπαυλής του στο Μαϊάμι.
- Το πιο γνωστό παρόμοιο θύμα ο Ίππαρχος το 514 π.Χ. Δυστυχώς, η αμαρτία πληρώνει "τοις μετρητοίς".
(Περιέργως στους ομοφυλομανείς ανήκουν πολλοί καλλιτέχνες –Μ. Άγγελος, Λ. ντα Βίντσι, Τσαϊκόφσκι, Ό. Ουάιλντ, Μ. Χατζηδάκης, Α. Εμπειρίκος, Μπέρνστάιν κ.ά.– όπως και πολλοί καλλιτέχνες συνοστίζονται στους κύκλους των υποστηρικτών τους).
Ο μητροπολίτης Πειραιώς πολύ ορθά επεσήμανε επίσης και τον άλλο σημαντικό παράγοντα για τον οποίο ελάχιστα ακούγονται, ότι δηλαδή οι άνθρωποι αυτοί «χάριν της μανίας ικανοποιήσεως της ψυχοπαθολογικής των εκτροπής εκμεταλλεύονται την ανάγκην και το εμπερίστατον ανισχύρων συνανθρώπων».
Kάπου στο διαδίκτυο διαβάσαμε τα εξής ενδιαφέροντα και άκρως ρεαλιστικά σχόλια, που μας οδήγησαν σε διάφορες σκέψεις:
«Ο Σεριανόπουλος πιάστηκε με ποσότητα [ναρκωτικών] και ήταν ελεύθερος... αλλά πέθανε ποιο γρήγορα και ανώδυνα... Ο κάθε χρήστης που είναι μέσα για μικροποσότητες, φτωχός και έξω από δικηγόρους, πεθαίνει κάθε στιγμή. Ο μηχανισμός της παροχής ανισότητας είναι το φιτίλι της βίας και της αδικίας... Καλός ηθοποιός αλλά τώρα δεν ζει. Όμως όλοι τον στήριξαν όταν τον πιάσανε... Με αγάπη του έδωσαν βήμα... για την συνέχεια που ήρθε... Γιατί; Δεν τον παρακολουθούσε κάποιος ειδικός, να νοσηλευτεί... και τελικά να σωθεί... Αθωώθηκε αλλά δεν σώθηκε... Και τσουπ άλλη μια είδηση... Και τσουπ εμείς αλλάζουμε κανάλι... να δούμε την Ανίτα....»
Αθάνατε Έλληνα!
Ασφαλώς και δεν είναι όλοι οι πολίτες το ίδιο "ίσοι" έναντι του νόμου, ούτε κρίνονται όλοι το ίδιο από την κοινωνία αφού η διάθεση του κοινού αλλάζει τόσο εύκολα – ανάλογα με τα "ρεύματα" που διαμορφώνουν τα κανάλια της Τηλεόρασης και ο Τύπος. Ο λαός μας είναι αυτός που μετριέται από τα μηχανήματα της AGB. Γιατί λοιπόν παραπονιόμαστε ύστερα για το κατάντημα της κοινωνίας μας; |
