«Σκόπει μη το φως το εν σοι σκότος εστίν»
Εκδηλώσεις "αγάπης" μεταξύ αδελφών
Δεν θα πούμε κάτι καινούργιο αν θυμίσουμε ότι ο Χριστός έδωσε στους μαθητές Του την ΕΝΤΟΛΗ να αγαπάνε ο ένας τον άλλο! «Εντολήν καινήν δίδωμι υμίν, ίνα αγαπάτε αλλήλους, καθώς ηγάπησα υμάς ίνα και υμείς αγαπάτε αλλήλους» (Ιωάν. 13/ιγ/34). Θα περίμενε κάποιος, λοιπόν, οι οπαδοί του Ναζωραίου να εκφράζουν με κάθε τρόπο την αγάπη τους «προς πάντας, μάλιστα δε προς τους οικείους της πίστεως» (Γαλ. 6/ς/10). Ποια όμως εντολή του Θεού δεν καταπατήθηκε για να γίνει το αντίθετο με τη συγκεκριμένη; Ιδού μερικά χαρακτηριστικά δείγματα:
o Όταν πριν μερικά χρόνια ένα χριστιανικό ζευγάρι της μεγάλης οικογένειας των Διαμαρτυρομένων ζήτησε από κεντρική εκκλησία της πρωτεύουσας το χώρο της εκκλησίας για να γίνει ο γάμος τους, οι υπεύθυνοι αρνήθηκαν, επειδή οι δογματικές/θεολογικές αντιλήψεις των εν λόγω νέων ανθρώπων "δεν ταυτίζονταν" με εκείνες των ιδιοκτητών του χώρου... Ο γάμος έγινε τελικά σε άλλη εκκλησία και η νέα οικογένεια ζει και πορεύεται στην έγγαμη ζωή της με τις ευλογίες του Θεού, όμως η σκιά μιας κακώς νοούμενης "αδελφικής" αγάπης υπάρχει φαντάζομαι ακόμη στις συνειδήσεις και τις σκέψεις των πρωταγωνιστών της ιστορίας μας.o Μια ομάδα ενήλικων χριστιανών από το εξωτερικό είχαν την ιδέα να γίνει η βάπτισή τους στο ποτάμι της Λυδίας, κοντά στον αρχαιολογικό χώρο των Φιλίππων. Έφτασαν λοιπόν μέχρις εκεί, όπου διαπίστωσαν πως η Μητρόπολη Νεαπόλεως και Φιλίππων έχει χτίσει ειδικό παρεκκλήσιο και έχει διαμορφώσει βαπτιστήριο για ενήλικες, το οποίο σκέφτηκαν να χρησιμοποιήσουν. Όταν όμως το αντιλήφθηκε ο ιερέας της Μητροπόλεως, τους εμπόδισε με την λογική πως μπορούν μεν να χρησιμοποιήσουν το ποτάμι, που έτσι και αλλιώς είναι δημόσιο, όχι όμως και τις εγκαταστάσεις.
o Σε ανάλογη περίπτωση πιστοί από εκκλησία Διαμαρτυρομένων της Αθήνας ζήτησαν από μια άλλη, αδελφική, Ελευθέρα Ευαγγελική Εκκλησία, να χρησιμοποιήσουν το βαπτιστήριό τους για τη βάπτιση κάποιων ενηλίκων, το οποίο και αρχικά προσφέρθηκε. Όταν όμως η είδηση έφτασε στον γηραιό "δεσπότη" της Κοινωνίας των εν λόγω Εκκλησιών, απαγόρευσε τη χρήση του βαπτιστηρίου επειδή είναι "ιδιοκτησία" κάποιου Σωματείου στο οποίο από δεκαετίες εκείνος διαφεντεύει...
o Πριν από δύο χρόνια είχαμε αναφερθεί σε επεισόδιο που έλαβε χώρα σε πόλη της Μακεδονίας, όπου οι εκπρόσωποι του ίδιου Σωματείου άλλαξαν τις κλειδαριές και κλείδωσαν το χώρο του εκκλησιαστικού κτιρίου που από συγκυρία και μόνο για τυπικούς λόγους "τους ανήκει", ώστε να μην χρησιμοποιείται από την πλειοψηφία των μελών επειδή, τάχα αποκλίνουν δογματικά από τους "ιδιοκτήτες" του ακινήτου. («ΤΥΧΙΚΟΣ», Μάρτ. 2006).
o Όχι σπάνια σε ναούς Παλαιοημερολογιτών έχει συμβεί τα κλειδιά κάποιου ναού να τα κρατά ένας ιδιώτης που άλλοτε είναι ο "κτίτωρ" του και άλλοτε απλά κάποιος καντηλανάφτης που ανήκει στη σφαίρα επιρροής συγκεκριμένου "γέροντα", και δεν επιτρέπει τη χρήση του ευκτήριου οίκου από ανθρώπους που δεν συμπαθεί ή δεν ανήκουν στο κλίμα τους.
o Οπαδοί της Εκκλησίας Πεντηκοστής είχαν επί μακρόν δικαστικές διαμάχες για το ιδιοκτησιακό καθεστώς αίθουσας στην Αθήνα για το σε ποιον ανήκει το δικαίωμα χρήσης. Το ίδιο επαναλήφθηκε και σε άλλες περιπτώσεις.
o Ανάλογο πρόβλημα εκκρεμεί εδώ και κάποια χρόνια σε εκκλησία των Ευαγγελιστών.
o Και τι να πούμε και για όσα συμβαίνουν στη "Μονή Εσφιγμένου", μόνο και μόνο επειδή οι μοναχοί εκεί δεν συμφωνούν με την φιλοδυτική πορεία του Οικουμενικού Πατριάρχη, που ως άλλος Πάπας προσπαθεί να ιδρύσει στον Άθω ένα δικό του κρατίδιο "alla Vaticana", απαιτεί δε να τιμάται και να δοξάζεται, ακόμη και με τη μεσολάβηση των δυνάμεων καταστολής (ΜΑΤ κ.λπ.).
Παρατηρήσεις
1. Στην Καινή Διαθήκη δεν υπάρχει καμία αναφορά για Σωματεία ιδιοκτήτες ναών και ευκτήριων οίκων.
2. Τα εκκλησιαστικά κτίρια καμία ιερότητα δεν έχουν πέραν αυτής που λαβαίνουν τη στιγμή και όσο χρησιμοποιούνται για ιερούς σκοπούς.
3. Είθισται μεταξύ Χριστιανών διαφορετικών δογμάτων, να παραχωρούνται αμοιβαίως οι χώροι λατρείας για εκτέλεση θρησκευτικών τελετών. (Αυτά στον υπόλοιπο κόσμο, όχι εν Ελλάδι).[*]
4. Αν και στις εκκλησίες των Διαμαρτυρομένων δεν υπάρχει βαθμός «Επισκόπου» (εκτός από τους Επισκοπελιανούς-Αγγλικανούς), δυστυχώς, συχνά αυτές διαφεντεύονται από "τυραννικούς δεσπότες και δυνάστες".
Κατακλείδα
Αιώνες ακούγεται επαναλαμβανόμενη η φωνή του Χριστού: «Διά τι δε με κράζετε, Κύριε, Κύριε, και δεν πράττετε όσα λέγω;» (Ιωάν. 6/ς/46).
Κλείνουμε με ένα ιστορικό δίδαγμα:
Όσοι στο παρελθόν κόλλησαν σε ακίνητα, αποτελματώθηκαν και πέθαναν πνιγμένοι στο βούρκο και τη μούχλα της ακινησίας τους. Μακριά λοιπόν από αυτή τη νοοτροπία! |
------------------------------------
ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ:
[*] Μόλις λάβαμε το τεύχος 1051 του περιοδικού «Ανοιχτοί Ορίζοντες», που πληροφορεί ότι ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος διέθεσε στους Ρωμαιοκαθολικούς της Καλαμάτας ένα μικρό ναό για τις λειτουργικές τους ανάγκες. Σπάνια πλην ευχάριστη έκπληξη!
