Πίνακας περιεχομένων παρόντος τεύχους

 

ΠΕΝΘΗ

Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χριστόδουλος

(Ξάνθη 1939 – 2008 Αθήνα)

Στις 28-1-08 ανακοινώθηκε η κοίμηση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χριστόδουλου και ύστερα από τέσσερις ημέρες έγινε η κηδεία του.

Εκφράζουμε τη λύπη μας, όπως συμβαίνει και για κάθε συνάνθρωπο που αποτίει την πανανθρώπινη ποινή της αμαρτίας.

Κανένας δεν πρόκειται να ξεφύγει από αυτή την πορεία –εγκαίρως ή ακαίρως– επαληθεύοντας για απειροστή φορά τα λόγια του Πλάστη, «ότι γη ει και εις γην απελεύση» (Γεν. 3/γ/19) και του εκκλησιαστικού υμνογράφου, ότι «πάντα ματαιότης τα ανθρώπινα, όσα ουκ υπάρχει μετά θάνατον...».

Φεύγοντας από τούτη τη ζωή, όλοι μέλλουμε να σταθούμε ενώπιον του δικαιότατου Κριτή, «όστις είναι έτοιμος να κρίνη ζώντας και νεκρούς» (Α~ Πέτρ. 4/δ/5). Σε κανέναν δεν αρέσει αυτό το ενδεχόμενο, που όμως είναι αναπόφευκτο.

Είθε όλοι να μπορούσαν να πουν σαν τον Παύλο, «τον αγώνα τον καλόν ηγωνίσθην, τον δρόμον ετελείωσα, την πίστιν διετήρησα· του λοιπού μένει εις εμέ ο της δικαιοσύνης στέφανος». Θα το έλεγε ο Χριστόδουλος; Δεν ανήκει σ’ εμάς να το πούμε.

Το πολίτευμα και η βιοτή του αρκετές φορές απασχόλησαν το έντυπο αυτό, πάντα με καλή πρόθεση και διάθεση διορθωτική. Παρ’ όλο που γνωρίζαμε εκ των πραγμάτων ότι τα κείμενά μας μάλλον δεν θα έφταναν ποτέ στα χέρια του, είναι βέβαιο εντούτοις, ότι αυτά διαβάζονταν από το περιβάλλον του, το οποίο και εν πολλοίς ήταν υπεύθυνο για διάφορες ενέργειες και πράξεις του.

Υπήρξε άνθρωπος δυναμικός που αναμφίβολα άφησε το ίχνος του στην ιστορία της ελλαδικής εκκλησίας ακόμη και για το προσεχές μέλλον, αφού μεγάλο μέρος των σημερινών ιεραρχών είναι δικοί του ή "δικοί" του άνθρωποι. Επίσης επηρέασε τα εθνικά και πολιτικά πράγματα «υπηρετώντας με πάθος το πρότυπο ενός εθνικού χριστιανισμού, που δεν απορρέει από τις Γραφές», όπως γράφτηκε στην «Καθημερινή».

Τα βήματα του ανθρώπου, άλλοτε εκούσια και άλλοτε ακούσια, μόνο ο σοφός Θεός μπορεί να τα γνωρίζει και να τα κρίνει δίκαια, «διότι αυτός εξεύρει τα κρύφια της καρδίας» (Ψαλμ. 44/μδ/21), ο δε προφήτης Ιερεμίας προβληματίζεται: «Κύριε, γνωρίζω ότι η οδός του ανθρώπου δεν εξαρτάται απ’ αυτού· του περιπατούντος ανθρώπου δεν είναι το να κατευθύνη τα διαβήματα αυτού» (Ιερ. 10:23).

Αν κάποιοι είναι πρόθυμοι να αγιοποιήσουν ή να δαιμονοποιήσουν τον όποιο κεκοιμημένο, δεν θα το κάνουμε εμείς. Αυτό ισχύει και για τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο ή, κατά κόσμον, Χρήστο Παρασκευαΐδη. |

 


 

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ