Πίνακας περιεχομένων παρόντος τεύχους
«ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΛΟΓΟI» –
ΦΡΕΝΟ ΤΗΣ Ι. ΣΥΝΟΔΟΥ
Την προσοχή των πιστών, γύρω από διάφορα βιβλία που αναπτύσσουν ανούσιες και ψευδεπίγραφες “διδασκαλίες” εσχατολογικού περιεχομένου, περί της δήθεν ελεύσεως του Αντιχρίστου σε συγκεκριμένη χρονολογία, ζητεί η Ι. Σύνοδος, ύστερα από υπεύθυνες γνωμοδοτήσεις Συνοδικών Επιτροπών Δογματικών και Νομοκανονικών ζητημάτων και Αιρέσεων.
Παράλληλα συμφωνεί με την αποπομπή του δήθεν Αγιορείτη μοναχού Μαξίμου, που τόσο συχνά εμφανιζόταν στις τηλεοράσεις. Σύμφωνα με σχετικό Δελτίο Τύπου (12/12/07):
Η Δ.Ι.Σ., σχετικά με το εκδοθέν βιβλίο του φερομένου ως μοναχού κ. Μαξίμου Βαρβαρή, με τον τίτλο «Ο Αντίχριστος ήλθεν 1983- 2013», ενημερώνει ότι το εν λόγω βιβλίο γέμει κακοδοξιών, δεν εκφράζει την Ορθόδοξη Θεολογία και Πίστη και συνιστά στους πιστούς να είναι προσεκτικοί σε κείμενα και λόγους που δεν στηρίζονται στην Αγία Γραφή και την Παράδοση της Εκκλησίας μας. Επί των Κανονικών προβλημάτων σχετικά με την αποπομπή του ανωτέρω από την Ιερά Μητρόπολη Κορίνθου, η Δ.Ι.Σ. απεφάνθη ότι ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορίνθου κ. Διονύσιος ορθώς έπραξε.
Και για μεν τους δικούς της “Αντιχριστολόγους” η Ι.Σ. της Ελλαδικής Εκκλησίας ορθώς έπραξε –αν και πολύ καθυστερημένα– (Ο «Τ» είχε αναφερθεί στο πρόβλημα ήδη από τον Ιούλιο του 2006).
Το κρινόμενο βιβλίο και ο συγγραφέας π. Μάξιμος
με τον διαβόητο πρών Κορίνθου ΠαντελεήμοναΌμως τι θα γίνει με τους “Εσχατολόγους-Αντιχριστολόγους” των άλλων δογμάτων, που και γι’ αυτούς έχουμε γράψει; Υπάρχει ελπίδα να δούμε κάτι; Μάλλον δεν το πιστεύουμε...
Φτάνουν πια τα παραμύθια και οι αποσιωπήσεις των επανειλημμένων διαψεύσεων. |
ΤΟ "ΑΠΛΥΤΟ" ΦΩΣ
Σωστά διαβάσατε τον τίτλο του παρόντος σχολίου και δεν πρόκειται για ορθογραφικό λάθος.
Ατυχώς, κάθε φορά που κυβερνητικοί ή εκκλησιαστικοί παράγοντες στη χώρα μας υπόσχονται πως "θα χυθεί άπλετο φως" σε μια υπόθεση, το μόνο που διαπιστώνουμε τελικά είναι πώς μπορούν να συσκοτίζουν τα πράγματα ώστε ΚΑΝΕΙΣ να μην αποκαλύπτεται, ΚΑΝΕΙΣ να μην δικάζεται και τελικά ΟΛΑ να μένουν στο σκοτάδι.
Το ίδιο συμβαίνει επίσης όταν μας λένε πως "το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκαλο"... που και τότε το μόνο που επιδιώκεται είναι η συγκάλυψη των μυστικών πτυχών κάποιας υπόθεσης, ώστε τελικά ο μόνος που νιώθει το μαχαίρι, να είναι το "κόκαλο" του πληγωμένου λαού. Αλλά γι' αυτό θα γράψουμε κάποια άλλη φορά. |
ΤΟ ΦΥΛΑΧΤΟ ΤΟΥ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ
Γράψαμε σε προηγούμενο τεύχος (Σεπτ. 2007) για το φυλαχτό που πρόσφερε στον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο ο Πρωθυπουργός κ. Καραμανλής , ότι το δήθεν “τίμιο” ξύλο του, όχι μόνο την Ελλάδα δεν έσωσε από πυρκαγιές και πλημμύρες, μα ούτε και τον Αρχιεπίσκοπο από το θάνατο. Εν τω μεταξύ διαβάσαμε σε ειδικό άρθρο του περιοδικού της Αναμορφωμένης Ορθόδοξης Εκκλησίας («Πνευματικοί Αντίλαλοι» τεύχ. 302), τα εξής σημαντικά:
«Φυλακτήριον, κοινώς φυλακτά, είναι διάφορα αντικείμενα, τα οποία κατά παλαιάν ειδωλολατρικήν συνήθειαν ευρύτατα διαδεδομένη έφερον πολλοί προ του στήθους κρεμάμενα από του αυχένος των, πιστεύοντες ότι ταύτα είναι φορείς μαγικής τινός δυνάμεως ικανής να διαφυλάξει αυτούς από πάσης επήρειας των εχθρικών δυνάμεων αι οποίαι τους περιέβαλλον. Την συνήθειαν ταύτην να φέρουν φυλακτήρια παρέλαβον εκ των εθνικών και πολλοί χριστιανοί και δη και κληρικοί, διό και η περί τα μέσα του Α~ αιώνος συγκληθείσα εν Λαοδικεία Σύνοδος διά του 36ου κανόνος της ώρισεν «ότι ου δει ιερατικούς ή κληρικούς... ποιείν τα λεγόμενα φυλακτήρια άτινα έστι δεσμωτήρια των ψυχών αυτών. Τους δε φορούντας, ρίπτεσθαι εκ της εκκλησίας εκελεύσαμεν» (πρβλ. και 24ον κανόνα της εν Αγκύρα Συνόδου).Αλλά και οι μεγάλοι Πατέρες και συγγραφείς της Εκκλησίας καταφέρονται κατά της σηνηθείας των εθνικών φυλακτηρίων^ ο Μ. Αθανάσιος λέγει ο χρησιμοποιών τοιαύτα χριστιανός «εαυτόν εποίησεν αντί πιστού άπιστον, αντί δε χριστιανού εθνικόν, αντί δε συνετού ασύνετον, αντί δε λογικού αλόγιστον» (PG 26,1320). Ομοίως και ο Ευσέβιος (Ευαγγ. Απόδ. 3, 6, PG 22,224) και ο Μ. Βασίλειος (Ομιλ. εις 45 ψαλμ., PG 29,418) και ιδία ο Ι. Χρυσόστομος (Ομιλ. εις Κολ., PG 62,357.61, 623 κ.ά.)». [«ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΗΘΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ», Τομ. ΙΑ~ σελ. 1228]. (...)
Σε άλλη περίπτωση ακούστηκε ο Αρχιεπίσκοπος να λέγει: «Εμπιστεύομαι τον εαυτόν μου στον Όσιο Λουκά για την θεραπεία μου». Ο Λουκάς, όσον άγιος και αν υπήρξε, ευρίσκεται στο τάφο. Και ο λόγος του Θεού μας λέγει: «Οι νεκροί δεν γνωρίζουσι ουδέν» (Εκκλ. 9/θ/5).
Σύμφωνα με τα παραπάνω αποδεχόμενος ο τ. Αρχιεπίσκοπος το “δώρο” του Πρωθυπουργού και ελπίζοντας σε έναν νεκρό, ελέγχεται από τους ιερούς κανόνες ως «άπιστος, εθνικός, ασύνετος» κ.λπ. Δεν είμαστε εμείς που κρίνουμε. Πρέπει λοιπόν οι άνθρωποι να μάθουν κάποτε –έστω από τα παθήματα των άλλων– ότι οφείλουμε να είμαστε συνεπείς σ’ αυτό που λέμε ότι πιστεύουμε, και όχι ανθρωπάρεσκοι. |
ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ "ΕΙΚΟΝΕΣ"
Στην εφημερίδα «Εκκλησιαστική Παρέμβαση» (11/07), που εκδίδεται από τη Μητρόπολη Ναυπάκτου, διαβάσαμε το παρακάτω κείμενο από αλληλογραφία του Μητροπολίτη κ. Ιεροθέου με τον γνωστό μοναχό Θεόκλητο Διονυσάτη, που φέρνει στο προσκήνιο το ζήτημα της εικονολατρίας, με τρόπο που λίγα περιθώρια αφήνει περί του αντιθέτου:
«Έχω μίαν αναπαλαιωθείσαν ι(εράν) εικόνα της Παναγίας, δώρον του τότε Δημητριάδος ανηρτημένην στο κελλίον μου μεταξύ άλλων 18 της Παναγίας, διαφόρων τύπων. Και δις της ημέρας ασπαζόμενος όλες έλεγα: Θεοτόκε φώτιζε τον Επίσκοπον. Τώρα λέγω φώτιζε, ενίσχυε και κατεύθυνε τον Αρχιεπίσκοπον».
Αν δεχτούμε προς στιγμή το βυζαντινό ευφυολόγημα ότι δήθεν «η τιμή της εικόνος επί το πρωτότυπον διαβαίνει», στην προκειμένη περίπτωση ποιας από όλες τις εικόνες; Ήταν 18 οι εικόνες και χρειαζόταν προσκύνηση «και στις 18» και «δις της ημέρας»...
Εμείς αυτά δεν μπορούμε να τα καταλάβουμε, αδελφοί, ίσως μάλιστα θα έπρεπε να έχει ο γέροντας και μία άγραφη εικόνα με την επιγραφή «τη αγνώστω Παναγία», επειδή, έτσι κι αλλιώς, καμία από τις 18 δεν είχε σχέση με το "πρωτότυπον"... κι ας λέει το παραμύθι ότι ο Λουκάς είχε "βιομηχανία" παραγωγής θαυματουργών εικόνων. Αιδώς! |
ΓΙΑΤΙ ΤΟΣΗ ΕΠΙΠΟΛΑΙΟΤΗΤΑ;
Tι άλλο μπορεί να διακρίνει κάποιος όταν, βλέποντας το ημερολόγιο που εκδόθηκε από την Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση, παρατηρεί πως η ΜΟΝΑΔΙΚΗ εορτή που αναγράφεται, αφιερωμένη σε κάποιον άγιο, είναι εκείνη του "Βαλεντίνου" ;!..
Έχουμε γράψει στο παρελθόν ότι αυτή είναι μια καθαρά ΣΑΤΑΝΙΚΗ γιορτή («Τ» Φεβρ. 1986) και γι' αυτό αναρωτιόμαστε αν η διεύθυνση της ΕΙΕ –που υποτίθεται ότι θέλει να “ευαγγελίσει” τους Έλληνες– σκοπεύει να το κάνει προωθώντας ξενικά πρότυπα...
Από τόσους ΑΛΗΘΙΝΟΥΣ αγίους, που έχει η Βίβλος και το ελληνικό αγιολόγιο, κανένας δεν ταίριαζε στο ημερολόγιο της ΕΙΕ, εκτός από τον ΣΑΤΑΝΑ με τη μορφή του Βαλεντίνου; Αν δεν ξέρουν από ελληνική κουλτούρα, δεν ρωτάνε να μάθουν; |
|
