Πίνακας περιεχομένων παρόντος τεύχους
Ο πόνος μέρος της ζωής μας
Στιγμιότυπα από την Κοιλάδα της Σκιάς του Θανάτου ( V )
ΜΕ ΤΗ ΧΑΡΗ του Θεού, στις 12 Ιανουαρίου 2008 συμπληρώθηκαν 60 χρόνια της ζωής μου. Όλο αυτό το μεγάλο διάστημα ο Κύριος ήταν μαζί μου και με βοήθησε μέσα από διάφορες συνθήκες και περιστάσεις. Κυρίως όμως μου φανέρωσε «την οδόν της ζωής» (Ψαλμ. 16/ις/11) και με βοήθησε να την ακολουθήσω μέχρι αυτή την ημέρα. Επίσης την 1η Φεβρουαρίου έκλεισε ένας χρόνος από την πρώτη εγχείριση για αφαίρεση καρκίνου παχέος εντέρου.
ΠΟΣΟ ακόμη θα ζήσω; Πώς θα είναι το υπόλοιπο της ζωής μου; Τι κρύβεται στο μέλλον, κανένας άνθρωπος δεν ξέρει. Όμως τα ξέρει όλα ο Θεός! Δεν είναι τούτο αρκετό; Ο Θεός που δέχτηκε να γίνει ο καλός μου Πατέρας και σχεδίασε να μου χαρίσει αιώνια κληρονομιά «άφθαρτον και αμίαντον και αμάραντον, πεφυλαγμένην εν τοις ουρανοίς»! (Α~ Πέτρ. 1/α/4). Μπορώ να έχω παράπονο;
ΚΑΙ τι θα γίνει μετά; Για την οικογένεια; Για τα παιδιά; Για τη διακονία του «ΤΥΧΙΚΟΥ»; Και τούτα όλα ανήκουν στη δική Του γνώση και κυριαρχία.
ΙΣΩΣ χρειαστεί να γίνουν κάποιες διευθετήσεις. Ίσως κάποιος πρέπει να βρεθεί για να βοηθήσει –και στη συνέχεια να αναλάβει– αυτή την εκδοτική προσπάθεια. Ίσως πάλι να πρέπει να σταματήσει όταν εγώ δε θα μπορώ να συνεχίσω... Όμως γιατί θα πρέπει να ανησυχώ για το αύριο; (Ματθ. 6/ς/34).
ΕΙΧΑ παράπονο μέχρι σήμερα; ΟΧΙ! Από νέος πίστεψα τον αποστολικό λόγο, ότι «εκείνος όστις ήρχισεν εις εσάς καλόν έργον θέλει επιτελέσει αυτό μέχρι της ημέρας του Ιησού Χριστού» (Φιλιπ. 1/α/6). Έτσι αντιμετώπισα τις ανθρώπινες αδυναμίες και ατέλειές μου. Έτσι στέκομαι και τώρα ενώπιον του Θεού. Έτσι θα παρασταθώ και «εν εκείνη τη ημέρα» ενώπιον του δίκαιου Κριτή (Β~ Τιμ. 4/δ/8).
ΜΗΠΩΣ δεν πρέπει να τα σκέφτομαι αυτά ούτε να μοιράζομαι τις σκέψεις μου μαζί σας, όπως σύστησε κάποιος; Εντούτοις συμφωνώ με τον απόστολο Παύλο, ότι «τα καλά έργα τινών είναι φανερά, και όσα είναι κατ’ άλλον τρόπον δεν δύνανται να κρυφθώσι» (Α~ Τιμ. 5/ε/25). Τι θα άλλαζε, λοιπόν, αν δεν μοιραζόμουν τις σκέψεις μου, και σε τι βλάπτει αυτό τον ευρύτερο κύκλο των αδελφών και φίλων; Μάλλον τίποτα.
ΟΣΟ ο Κύριος δίνει ζωή και δύναμη, θα συνεχίσουμε σ’ αυτή τη διακονία πιστά, όπως μέχρι σήμερα. Χρειάζεται όμως πνευματική συμπαράσταση, για τούτο παρακαλούνται θερμά όλοι οι αδελφοί και φίλοι μας, να συνεχίσουν να προσεύχονται για μας και, χωρίς αμφιβολία, ο Θεός θα συνεχίσει να είναι ΕΔΩ, δείχοντας τα επόμενα βήματα και τον τρόπο που πρέπει να τα βαδίσουμε.
ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ στην αγάπη σας και εκ των προτέρων ευχαριστούμε για τις προσευχές σας. |
