Πίνακας περιεχομένων παρόντος τεύχους
Προσπαθούμε να διατηρούμε το ύφος και την ορθογραφία του πρωτότυπου.
Ο Μέγας Κωνσταντίνος Ο Μέγας Κωνσταντίνος (280-337 μ.Χ.) δεν χαίρει μεγάλης εκτίμησης από το παρόν έντυπο σε ό,τι αφορά τη χριστιανικότητά του. Αν και ιστορικά υπήρξε ο αυτοκράτορας που έδωσε τέλος στους διωγμούς εναντίον της Εκκλησίας και θέσπισε την ανεξιθρησκία στην αυτοκρατορία, όμως ο βίος του σημαδεύτηκε από σκοτεινά σημεία που διόλου δεν ταιριάζουν σε χριστιανό. Σε επιβεβαίωση των παραπάνω, το περιοδικό «Τηνιακά Μηνύματα» (Μάιος 2007) (έκδοση της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας) μεταξύ άλλων έγραψε:
Ο φίλος του επίσκοπος Νικομηδείας Ευσέβιος (αρειανός, στο θρήσκευμα και με τον οποίο ο Κωνσταντίνος συμφωνούσε σε πολλά), που έγραψε και τη βιογραφία του, μας διαβεβαιώνει πως έλαβε το μυστήριο του Βαπτίσματος από τα χέρια του, την ίδια μέρα που πέθανε, επειδή επιθυμούσε να λάβει με το Βάπτισμα άφεση αμαρτιών για ό,τι έγκλημα είχε διαπράξει κατά τη διάρκεια της μονοκρατορίας του. Και δεν ήταν ούτε λίγα ούτε και ανάξια λόγου τα εγκλήματα που τον βάρυναν…Αυτή την πράξη η Εκκλησία της Δύσης την έκρινε όχι ως ένδειξη μετάνοιας και μεταστροφής (όπως θα έπρεπε να ήταν), αλλά ως καιροσκοπισμό και συμφεροντολογία και για τούτο ποτέ δεν τον ενέταξε μεταξύ των αγίων στα Μαρτυρολόγιά της. (...)
Αν είναι άγιος, αυτό εξαρτάται από το πόσο ήταν ειλικρινής η μετάνοιά του που τον οδήγησε στο Βάπτισμα και όχι η πολυτάραχη ζωή του ή τα πολιτικά του επιτεύγματα, που δεν ήταν λίγα και στα οποία οφείλει την προσωνυμία «ο Μέγας» που του απένειμαν οι ιστορικοί.
Αντίθετα η Εληνορθρόδοξη Εκκλησία θεωρεί τον Κωνσταντίνο ως «άγιο» και «ισαπόστολο», προφανώς λόγω της σχέσης του με την Κωνσταντινούπολη, που είναι και η έδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Ασφαλώς και δεν είναι δικό μας έργο να ανακηρύττουμε "αγίους", όμως άλλοι λειτουργούν μονίμως κάτω από σκοπιμότητες. Έχει αναρωτηθεί κανείς πόσοι από τους αγίους υπήρξαν Αυτοκράτορες και Ιεράρχες; Είναι τυχαίο το γεγονός; |
- Ενδιαφέρον παράδειγμα
Ο Ευάγ. Κρουσταλλάκης, που αποδήμησε στις 5-8-07, υπήρξε δικαστής με λαμπρό ίχνος στο χώρο της ελληνικής δικαιοσύνης, μάλιστα την ίδια εποχή που αυτή πλήττεται από διάφορα δικαστικά και παραδικαστικά κυκλώματα και σε καιρούς δύσκολους πήγαινε κόντρα στο ρεύμα, απέναντι στο κατεστημένο. Έφτασε στο βαθμό του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.
Πρόσφατα πληροφορηθήκαμε από τον Τύπο («Σύνδεσμος», Οκτ. 2007, σελ. 181) το περιεχόμενο της τελευταίας του θέλησης, όπου μεταξύ άλλων έγραψε:
Έχοντας συνείδηση πως ό,τι καλό έκανα στη ζωή μου ήταν έργο της Χάριτος του Θεού, «της συν εμοί», και γνωρίζοντας ότι σε μένα ανήκουν οι πολλές μου αμαρτίες, τα λάθη, οι παραλείψεις και προπάντων ο εγωισμός και η διάθεση αυτοπροβολής.Παρακαλώ ταπεινά τους αγαπημένους συγγενείς και φίλους, κατά την ιερή ώρα του επίγειου χωρισμού μας, να μην εκφωνήσουν επικήδειους λόγους και να μη καταθέσουν στεφάνια και λουλούδια.
Αν θέλουν, ας δώσουν τα χρήματα που επιθυμούν στην προσπάθεια της εξωτερικής ιεραποστολής της Εκκλησίας.
Ένα ωραίο παράδειγμα που όλο και σπανιότερα συναντάται στους "πνευματικούς" ηγέτες ή, μάλλον, στα πρόσωπα του περιβάλλοντος, που προσπαθούν να πάρουν λάμψη από το φως εκείνων. |
- Μόνο συνθήματα!
Στο καινούργιο βιβλίο «unChristian: What a New Generation Really Thinks About Christianity... and Why it Matters» του David Kinnaman, προέδρου του Barna Group, μνημονεύεται η δήλωση κάποιου απλού ανθρώπου από το Μισσισσιππή που έκανε την σκληρή παρατήρηση:
Ο χριστιανισμός έχει γεμίσει από τυφλούς οπαδούς που μάλλον επαναλαμβάνουν συνθήματα παρά νιώθουν πραγματικά συμπάθεια και φροντίδα. Ο χριστιανισμός έχει πουληθεί και προσαρμοστεί σε μια φοβιστική καταστροφική δύναμη και έχει χάσει την καρδιά του.
Όσο κι αν δεν αρέσει αυτό το σχόλιο, δυστυχώς είναι μια πραγματικότητα για την οποία συχνά αναγκαζόμαστε να μιλάμε από αυτό το έντυπο. Δυστυχώς, για πολλούς σύγχρονους χριστιανιούς το μόνο που ξέρουν από χριστιανισμό είναι ΟΜΟΡΦΑ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ χωρίς ουσιαστική διδαχή και προσοχή στον γραπτό λόγο του Θεού. Αν αυτό δεν είναι τύφλωση!.. |
- Το όπιο του λαού...
Για το λαό του Αφγανιστάν δεν είναι “όπιο” η θρησκεία, όπως άλλοτε προσπαθούσε να πείσει ο Λένιν, αλλά το αληθινό όπιο, το ναρκωτικό που τάχα πήγαν οι ΗΠΑ να εξαλείψουν με τον πόλεμό τους το 2001. Η αλήθεια είναι ότι οι Ταλιμπάν απαγόρευαν την καλλιέργεια και χρήση του οπίου, αλλά τι γίνεται σήμερα; Να τι λέει ο ΟΗΕ:
Το 4% του πληθυσμού είναι εθισμένοι. Από αυτούς 520.000 καπνίζουν κάνναβη, 150.000 χρησιμοποιούν όπιο και 50.000 είναι εθισμένοι στην ηρωίνη, 120.000 είναι γυναίκες και 60.000 παιδιά.
Μέσα στο 2007, το Αφγανιστάν παρήγαγε 8.200 τόνους οπίου, δηλαδή το 93% της παγκόσμιας παραγωγής. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ, η γη που καλλιεργείται για όπιο είναι μεγαλύτερη από το σύνολο της γης που χρησιμοποιείται για τον ίδιο σκοπό στη Βολιβία, την Κολομβία και το Περού μαζί.
Άλλα ήταν τα ενδιαφέροντα της δήθεν αγαθής επιχείρησης των γερακιών της Ουάσιγκτον και των άθλιων Μπους (πατέρα και υιού) που κατέχουν το Λευκό Οίκο, που πρέπει να λέγεται αιματοβαμμένος ή μαύρος, οπωσδήποτε όμως ΟΧΙ ΛΕΥΚΟΣ! |
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ