« ΚΑΙ ΘΕΟΠΡΟΒΛΗΤΟΥ... »
Η φήμη των ιεραρχών (επισκόπων, αρχιεπισκόπων, μητροπολιτών και πάτριαρχών) αρχίζει με το όνομα του καθενός και συνεχίζει με το χαρακτηρισμό του «...θεοπροβλήτου».
Θεοπρόβλητος, όμως, σημαίνει αυτός που προβλήθηκε (εκλέχθηκε, προτάθηκε, προωθήθηκε) από τον Θεό. Υπάρχει κανένας σοβαρός και ειλικρινής άνθρωπος που θα μπορούσε ή θα τολμούσε να ισχυριστεί πως κάτι τέτοιο συμβαίνει με τους επαγγελματίες κληρικούς της σήμερον, που διαγκωνίζονται να καταλάβουν τις ύπατες θέσεις στο θρησκευτικό κατεστημένο;
Τα γεγονότα που ταλάνισαν το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων το τελευταίο διάστημα, και όπως φαίνεται θα συνεχίσουν για καιρό ακόμη, μαρτυρούν καλύτερα από κάθε τι άλλο, ότι ο μόνος ΑΠΩΝ σε όλες αυτές τις διαδικασίες είναι ο Θεός, τον οποίο ελάχιστα ή καθόλου υπολογίζουν οι διάφοροι δελφίνοι και οι οπαδοί τους. Διαφορετικά ποια η ανάγκη για τους διάφορους “Βαβύληδες” και τους ομοίους τους; Και ποια η συμμετοχή του Υπουργείου των Εξωτερικών;
Αλλά και στην Ελλαδική Εκκλησία παρατηρήθηκε το ίδιο με την επιρροή της “Χρυσοπηγής”, η οποία “πήγασε” πολλούς από τους νεότερους μητροπολίτες, πνευματικά παιδιά του “αγίου” Πειραιώς και πνευματικούς αυταδέλφους του Αρχιεπισκόπου, άλλοτε της “Ζωής”. Όπως τα ίδια, ατυχώς, συμβαίνουν σε κάθε δόγμα, όπου οι θρησκευτικοί ηγέτες, συνήθως υπηρετούν την οικογένεια και τους ημετέρους. |
« ΚΑΙ ΠΑΛΙΝ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑΚΙΣ... »
Μα και σε άλλους καιρούς τα ίδια συνέβαιναν. Από την ιστορία επικαλούμαστε το εξώφθαλμο παράδειγμα της εκλογής δύο Πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως, όπως το παραθέτει ο Συναξαριστής της Ι. Μ. Μυτηλήνης αλλά και ο ιστορικός Κωνστ. Παπαρηγόπουλος.«Μετά το θάνατο του Πατριάρχη Στεφάνου του Β', διάδοχός του εκλέχθηκε τον Δεκέμβριο του 928 ο μοναχός Τρύφων. Ο Τρύφωνας μόναζε σε κάποια μονή της Μικρός Ασίας και διακρινόταν για την ευλάβεια και την αγιότητά του. Η Εκκλησία τον προτίμησε, γιατί είχε μεγάλα ηθικά πλεονεκτήματα. Αλλ' ο αυτοκράτορας Ρωμανός ο Λεκαπηνός, τάχθηκε και αυτός υπέρ της εκλογής του, με κάποια σκοπιμότητα όμως. Σκεφτόταν δηλ. ότι θα του ήταν εύκολο μετά από κάποιο χρόνο, να πείσει τον Τρύφωνα σε παραίτηση, για να αναδείξει άντ' αυτού Πατριάρχη το γιο του Θεοφύλακτο. Γι' αυτό και βοήθησε τον Τρύφωνα στο έργο του για την Εκκλησία, με πολλές ελεημοσύνες και δωρεές σε μοναστήρια και πτωχοκομεία. Ανυπόμονος όμως καθώς ήταν ο Ρωμανός, το 931 που ο γιος του ήταν μόλις 15 ετών, είπε στον Πατριάρχη να παραιτηθεί, για ν' αναλάβει το θρόνο ο γιος του. Ο Τρύφωνας φυσικά δεν συμφώνησε, διότι το βασιλοπαίδι ήταν ανήλικο και θα δημιουργούσε φοβερό σκάνδαλο και κηλίδα στην Εκκλησία. Τότε ο Ρωμανός έβαλε τον τότε μητροπολίτη Καισαρείας Θεοφάνη, που ο λαός για την αναισχυντία του τον φώναζε “χοιρινό”, και με δόλιο τρόπο απέσπασε την υπογραφή του ανυποψίαστου Τρύφωνα σε λευκό χαρτί. Από πάνω συνέταξαν την παραίτησή του, και έτσι κατόρθωσαν να τον διώξουν και να βάλουν στη θέση του τον 16ετή Θεοφύλακτο, που άφησε επαίσχυντη μνήμη με τη σκανδαλώδη διαγωγή του.»
Θεοπρόβλητος, λοιπόν και ο Τρύφωνας [με κάποια σκοπιμότητα όμως], θεοπρόβλητος και ο Θεοφύλακτος [ήταν γιος του “ευλαβεστάτου και θεοσεβούς” αυτοκράτορα], θεοπρόβλητος και ο Θεοφάνης [για την αναισχυντία του τον έλεγαν “χοίρο”]... (Οι εκλεκτοί αυτοί “κύριοι” είναι καταγραμμένοι στους πατριαρχικούς καταλόγους της βασιλεύουσας: «Τρύφων – 928-931, Θεοφύλακτος – 931-956»[*]).
[*] http://www.ec-patr.gr/gr/list/list2.htmΘεοπρόβλητος και ο Ειρηναίος και ο Αττικής Παντελεήμων...
Αλλά όχι, αυτοί δεν είναι θεοπρόβλητοι, αγαπητοί αναγνώστες, ΘΕΟΜΠΑΙΧΤΕΣ ΕΙΝΑΙ! |
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΜΕΛΛΟΝΥΜΦΟΥΣ
Η Καθολική Επισκοπή Σύρου λειτουργεί ομάδα Προετοιμασίας Μελλονύμφων. Η ενέργεια είναι άκρως ενδιαφέρουσα, επειδή τις περισσότερες φορές οι εκκλησίες ασχολούνται με τα ζευγάρια ΑΦΟΥ ΞΕΣΠΑΣΕΙ ΚΡΙΣΗ και τα πράγματα είναι πια πολύ πιο δύσκολα.
Αφού όλοι γνωρίζουν ότι το ιατρεύειν είναι δυσκολότερο από το ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΕΙΝ, γιατί να μη δίνεται βοήθεια στους νέους πριν πέσουν στο νερό;
Είθε η αξιέπαινη αυτή πρωτοβουλία να βρει μιμητές και σε άλλες εκκλησίες. |
ΜΕ ΤΙΣ ΕΥΧΕΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ
Το περιοδικό μας δεν θεωρεί εαυτό αρμόδιο για να κρίνει θέματα “τέχνης”. Ίσως θα ήταν καλύτερο να πουν τη γνώμη τους κάποιοι «Χριστιανοί Καλλιτέχνες», όμως αυτοί τώρα τελευταία ταλανίζονται από άλλης μορφής σκάνδαλα...
Κρίνουμε ωστόσο πρέπον να σημειώσουμε ότι την τραγουδίστρια που εκπροσώπησε τη χώρα μας στη Eurovision, η οποία, σημειωτέον, τον είχε επισκεφθεί στο Φανάρι ζητώντας την ευλογία του πριν από τον διαγωνισμό, τη συνεχάρη ο Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος. «Της είχα πει τότε ότι η ημέρα του διαγωνισμού είναι και η ημέρα της ονομαστικής της εορτής, την συγχαίρω», είπε ο Οικουμενικός.
Όμως ο Πατριάρχης δεν είναι ιδιώτης που μπορεί να λέει και να κάνει ότι θέλει. Θέλει να είναι ο πνευματικός ηγέτης των εκατομμυρίων Ορθοδόξων χριστιανών και γι' αυτό θα έπρεπε τουλάχιστον να φροντίσει να ενημερωθεί για το περιεχόμενο του τραγουδιού που “ευλόγησε”. Και αν την περασμένη χρονιά το τραγούδι του Ρουβά είχε χαρακτηριστεί πορνογραφικό άσμα, τι θα έπρεπε να πούμε για το εφετινό ρυπαροτράγουδο, αυτό δηλαδή που ΕΥΛΟΓΗΣΕ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ;
Ιδού μερικές μόνο φράσεις του, για να καταλάβουν οι Έλληνες για ποιο πράγμα γιόρτασαν και επίσης ποια είναι τα αντανακλαστικά του ύπατου θρησκευτικού τους ηγέτη:
Είσαι Ο ΕΡΑΣΤΗΣ ΜΟΥ, /
στα ΚΡΥΦΑ /
Είσαι το ΙΕΡΟ ΜΟΥ ΠΑΘΟΣ …
ΠΗΓΑΙΝΕ ΜΕ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ …
Εσύ Ο ΜΟΝΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ …
Είσαι …
το πάθος μου, η ανακούφισή μου,
Η ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΜΟΥ …
Στην άδεια μου ζωή θα είσαι
Ο ΜΟΝΟΣ ΛΟΓΟΣ (ύπαρξής μου).[[ You're my sacred passion and I have no other …
Take me up to heaven …
You're my … only treasure I'll ever have …
You're my passion, my relief, my crucifixion …
In my empty life you'll be the only reason ]]
Ο Πατριάρχης ας φυλάξει τις ευλογίες του για πιο σοβαρά ζητήματα, και όχι για τέτοια πορνικά άσματα και κρυφούς εραστές. Διαφορετικά και το ρόλο του και το θρόνο του και την εκκλησία του ευτελίζει. |
ΓΙΑ ΤΟ 24ο ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟΓράφοντας πριν από τρία χρόνια για το 21ο Ιεραπστολικό Συνέδριο, σχολιάσαμε:
Ένα Ιεραποστολικό Συνέδριο δε μπορεί να είναι ψυχαγωγική εκδήλωση μα ούτε αγγαρεία και πάρεργο πίσω ή πλάι από άλλες δραστηριότητες. Δε μπορεί να είναι χωρίς μήνυμα. Κυρίως δε μπορεί να είναι χωρίς τη συμμετοχή ιεραποστόλων, οι οποίοι –εννοείται– πηγαίνουν εκεί για να ζητήσουν χάρη και κατεύθυνση, για να κάνουν την εκκλησία κοινωνό στο έργο τους και να λάβουν την ευλογία της. Κυρίως, όμως, για να δείξουν σε άλλους το δρόμο που πρώτοι εκείνοι περπάτησαν.
Η εισαγωγή ξένης κουλτούρας, τόσο μακρινής από την ελληνική πραγματικότητα, οι χοροί και τα τραγούδια, η κάθε μορφής “επαιτεία” κ.ά., δεν ταιριάζουν σ' ένα χώρο ιερό όπως η ιεραποστολή. Εξάλλου, όταν μπαίνουν αυτά, φεύγει η προσευχή και η εκζήτηση του Πνεύματος του Θεού. Και όταν δεν υπάρχουν «οι σπείροντες μετά δακρύων» ίσως και δεν θα πρέπει να υπάρχει απορία για την ποιότητα, αν όχι για την παντελή απουσία θερισμού...
Δυστυχώς εφέτος τα πράγματα ήταν ΠΟΛΥ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ. Τα μηνύματα ΕΚΤΟΣ ΘΕΜΑΤΟΣ. Η “λατρεία” ΕΚΤΟΣ ΤΟΠΟΥ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥ. Η προσευχή ξαναζεσταμένη κονσέρβα. Ξέρουμε ότι στενοχωρούμε κάποιους φίλους, λέμε όμως την αλήθεια. Αυτό δυστυχώς είναι το πρόβλημα των δυτικών, που πάντα συνοδεύουν το κήρυγμα με την “επιβολή” της δικής τους νοοτροπίας (μουσική, πρακτικές), γεγονός που δυσκολεύει τη μαρτυρία του Χριστού. Απορίας άξιο: Όσοι δεν είναι σε θέση να σεβαστούν την ελληνική κουλτούρα, πώς θα σεβαστούν εκείνη των άλλων λαών; |
------------------------------------
Πηγές: www.pigizois.gr/sinaxaristis/04/19_04.htm, Εφημερίδες: «Ενοριακές Καμπάνες», «Καθολική», «Ημερησία». «Ελευθεροτυπία», «Ριζοσπάστης», ΜΠΕ, ΑΠΕ, www.skairadio.gr, www.flash.gr κ.λπ. Οι στίχοι του τραγουδιού «My Number One» από την ιστοσελίδα της ΕΡΤ.