Με το φως της Γραφής
Έγινε «παρ’ εμού το πράγμα τούτο»
«Δεν είμαστε μοιρολάτρες», λένε οι Χριστιανοί, και έτσι πρέπει να είναι. Ούτε στη μοίρα πιστεύουν, ούτε στην τύχη, ούτε στο πεπρωμένο, το “γραφτό” ή το ισλαμικό κισμέτ. Και όμως, παρακολουθώντας διάφορες συζητήσεις, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για ζητήματα ατυχημάτων, ασθενειών ή εκτάκτων γεγονότων, όχι σπάνια ξεσκεπάζεται ένα είδος υπολανθάνουσας μοιρολατρίας.Ενα κείμενο που κυκλοφορεί επί πολλά χρόνια σε διάφορους θρησκευτικούς κύκλους με τη μορφή φυλλαδίου, πρότεινε αναγνώστης –ως μία άλλη άποψη– και ζήτησε να το συγκρίνουμε με το άρθρο που δημοσιεύθηκε στο προηγούμενο τεύχος του «Τ», με τίτλο «Δεν το έκανε ο Θεός». Το παραθέτουμε, λοιπόν, μαζί με τα δικά μας σχόλια. |
ΠΑΡ' ΕΜΟΥ ΕΓΙΝΕ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑ ΤΟΥΤΟ
Οι αποτυχίες της ζωής είναι πράγματι ένας τρόπος εκδήλωσης της θείας αγάπης.
«Έχω ένα μήνυμα για σένα σήμερα» λέγει ο Κύριος στον καθένα από τους θλιμμένους αγίους Του. «Θα στο ψιθυρίσω με γλυκύτητα στο αυτί, για να μη σε τρομάζουν οι θύελλες της ζωής, και να μην είναι πολύ σκληρά τα αγκάθια πάνω στα οποία πρέπει να περπατάς». Είναι μία μικρή φράση^ άσε τη να κατέβει βαθιά στην καρδιά σου και ας γίνει για σένα ένα προσκέφαλο για να αναπαύεται πάνω σ' αυτό το κουρασμένο κεφάλι σου. Άκουσε λοιπόν αυτό το μήνυμα: «Παρ' εμού έγινε το πράγμα τούτο».
Σκέφθηκες ποτέ ότι όλα όσα σε αφορούν, αφορούν κι Εμένα; «Όστις εγγίζει εσάς, εγγίζει την κόρην του οφθαλμού αυτού» (Ζαχ. 2/β/8) «Εστάθης πολύτιμος εις τους οφθαλμούς μου» (Ησ. 43/μγ/4), για τούτο βρίσκω ιδιαίτερη ευχαρίστηση να σε μορφώσω.
Όταν ο πειρασμός σε προσβάλλει και «ο εχθρός επέλθει ως ποταμός» (Ησ. 59/νθ/19) θέλω να σε διδάξω ότι «παρ' εμού έγινε το πράγμα τούτο». Εγώ διευθύνω όλες τις περιστάσεις σου. Δεν έχεις κατά τύχη τη θέση που βρίσκεσαι, αλλά γιατί αυτή είναι η θέση που Εγώ διάλεξα για σένα.
Δεν ζήτησες να γίνεις ταπεινός; Λοιπόν σε έβαλα στο σχολείο που μαθαίνεται αυτό το μάθημα. Μέσα από το περιβάλλον σου και εκείνων που βαδίζουν μαζί σου, θα συμπληρωθεί μέσα σου το έργο που Εγώ θέλω.
Έχεις δυσκολίες οικονομικές; Σου είναι δύσκολο να συμβιβάσεις τα δύο άκρα; «Παρ’ εμού έγινε το πράγμα τούτο», διότι Εγώ είμαι ο Κύριος των πάντων. Επιθυμώ να τα παίρνεις όλα από τα χέρια μου και ολόκληρος να εξαρτάσαι από μένα. Τα πλούτη μου είναι απεριόριστα (Φιλ. 4/δ/19). Δοκίμασε τις υποσχέσεις μου και ας μη πούνε για σένα ό,τι είπαν για το λαό Ισραήλ στην έρημο. «Κατά τούτο όμως δεν επιστεύσατε εις Κύριον τον Θεόν σας» (Δευτ. 1/α/32).
Περνάς νύχτες θλίψεως; «Παρ' εμού έγινε το πράγμα τούτο». Εγώ ο οποίος υπήρξα «Άνθρωπος θλίψεων και δόκιμος ασθενείας» (Ησ. 53/νγ/3), σε άφησα χωρίς ανθρώπινο στήριγμα, ώστε ερχόμενος σε μένα να βρεις «αιωνία παρηγορίαν» (Β~ Θεσ. 2/β/16-17).
Σε αποθάρρυνε ένας φίλος σου στον οποίο στηρίχθηκες; «Παρ' εμού έγινε το πράγμα τούτο». Εγώ επέτρεψα να γίνει αυτή η διάψευση των ελπίδων σου για να μάθεις ότι ο Ιησούς είναι ο καλύτερος φίλος σου. Αυτός σε φυλάττει από πτώσεις και υποστηρίζει στους αγώνες σου. Αυτός είναι η ασπίδα σου και η νίκη σου. Επιθυμεί να είναι ο Σύμβουλός σου, ο Ποιμένας σου, ο Οδηγός σου.
Σε εσυκοφάντησε κανείς; Άφησε το αυτό σε μένα και έλα να κρυφτείς κάτω από τη σκιά των πτερύγων μου, εις το καταφύγιον «από της αντιλογίας των γλωσσών» (Ψαλμ. 31/λα/20). Διότι εγώ θα φανερώσω «ως φως την δικαιοσύνην σου και την κρίσιν σου ως μεσημβρίαν» (Ψαλμ. 37/λζ/6).
Δεν πέτυχες στους σκοπούς σου; Κουράστηκες και απόκαμες; «Παρ' εμού έγινε το πράγμα τούτο». Συ κατέστρωσες σχέδια, μετά ζήτησες να τα ευλογήσω, ενώ Εγώ επιθυμούσα να τα ετοιμάσω για σένα και να αναλάβω Εγώ την ευθύνη τους «διότι το πράγμα είναι πολύ βαρύ διά σε^ δεν δύνασαι μόνος να κάμης τούτο» (Έξοδ. 18/ιη/18).
Εσύ είσαι μόνον ένα όργανο και όχι εκείνος που το χρησιμοποιεί.
Επιθυμείς διακαώς να κάνεις κάτι το αξιόλογο για μένα και αντί να το πραγματοποιήσεις παραμερίστηκες πάνω σ' ένα κρεβάτι πόνου και ανικανότητας; «Παρ’ εμού έγινε το πράγμα τούτο». Όταν ήσουνα τόσο ενεργητικός δεν μπορούσα να σε κάνω να με προσέξεις. Εγώ θέλω τώρα να σε μάθω μερικά από τα πιο μεγάλα μαθήματά μου. Μόνο εκείνοι που έμαθαν να περιμένουν με υπομονή είναι σε θέση να με υπηρετούν. Οι μεγαλύτεροι εργάτες μου είναι κάποτε εκείνοι που βρίσκονται έξω από την ενεργητική υπηρεσία, για να μάθουν να χρησιμοποιούν το όπλο της προσευχής.
Σε κάλεσαν ξαφνικά να αναλάβεις μια θέση δύσκολη και γεμάτη ευθύνη; Προχώρησε και ανάθεσε τις ελπίδες σου σε μένα. Εγώ σου εμπιστεύομαι αυτή τη σπουδαία θέση, για να σε κάνω να διδαχθείς από πείρα την αλήθεια των λόγων μου: «Θέλει σε ευλογεί Κύριος ο Θεός σου εις πάντα τα έργα σου και εις πάσας τας επιχειρήσεις σου» (Δευτ. 15/ιε/10).
Σήμερα βάζω στα χέρια σου «το ρωγίον του ελαίου» και «την χεριάν του αλεύρου» (Α~ Βασ. 17/ιζ/12) για να τα χρησιμοποιείς χωρίς φόβο. Μακάρι κάθε περίσταση που εμποδίζει τον δρόμο σου, κάθε λέξη προσβλητική που φτάνει στα αυτιά σου, κάθε τι που σε κάνει να χάνεις την υπομονή σου, κάθε εκδήλωση της αδυναμίας σου να σε βρίσκει καλά εφοδιασμένο από αυτές τις θείες πηγές. Να θυμάσαι ότι όλα αυτά είναι μέρος της ανατροφής και παιδείας του Πατρός Θεού και οι πληγές τις οποίες προξενούν, θα θεραπεύονται πάντοτε όταν θα μαθαίνεις να βλέπεις Εμένα σ' όλες τις περιστάσεις της ζωής σου. Διότι «εν τούτοις ζώσιν οι άνθρωποι, και εν πάσι τούτοις υπάρχει η ζωή του Πνεύματός μου» (Ησ. 38/λη/16). «Διά τούτο ανορθώσατε τας κεχαυνωμένας χείρας και τα παραλελυμένα γόνατα και κάμετε εις τους πόδας σας ευθείας οδούς... Ζητείτε ειρήνην μετά πάντων και τον αγιασμόν, χωρίς του οποίου ουδείς θέλει ιδεί τον Κύριον» (Εβρ. 12/ιβ/12-14).
«Θέσατε τας καρδίας σας εις πάντας τους λόγους, τους οποίους εγώ σήμερον διαμαρτύρομαι προς εσάς» (Δευτ. 32/λβ/46).
Πολλές φορές έχουμε γράψει, ότι η μεγαλύτερη ακούσια κακοποίηση των Αγίων Γραφών είναι εκείνη που υφίστανται στα χέρια των ίδιων των πιστών, όταν διάφορα χωρία απομονώνονται από το συμφραζόμενό τους για να γίνουν συνθήματα, διδασκαλίες και δόγματα. Ατυχώς, το ίδιο έχει γίνει και στην προκειμένη περίπτωση.Η περικοπή από την οποία απομονώθηκε το χωρίο από το οποίο προέκυψε ο τίτλος του εν λόγω κειμένου και η σχετική διδασκαλία, αφορά την ιστορία της διαίρεσης του λαού των Εβραίων στα δύο βασίλεια του Ιούδα και του Ισραήλ (Α~ Βασ. 12/ιβ/1-24). Στην περίπτωση εκείνη ο Θεός πραγματοποιούσε την απόφασή Του, την προλεχθείσα από τον προφήτη Αχιά, να διαιρέσει το βασίλειο του Δαβίδ ως τιμωρία, επειδή ο Σολομώντας και ο λαός «ελάτρευσαν Αστάρτην την θεάν των Σιδωνίων, Χεμώς τον θεόν των Μωαβιτών και Μελχώμ τον θεόν των υιών Αμμών· και δεν περιεπάτησαν εις τας οδούς μου διά να πράττωσι το ευθές ενώπιόν μου, και να φυλάττωσι τα διατάγματά μου και τας κρίσεις μου» (Α~ Βασ. 11/ια/11-13, 29-33). Το ίδιο πράγμα είχε πει ο Θεός στο Σολομώντα πολύ καιρό πριν (Α~ Βασ. 11/ια/11-13) αλλά εκείνος δεν έδωσε την πρέπουσα σημασία.
Όταν, όμως, έφτασε η ώρα για να πραγματοποιηθεί η απειλή του Θεού, και δέκα από τις φυλές χωρίστηκαν ακολουθώντας τον Ιεροβοάμ, ο γιος του Σολομώντα Ροβοάμ θέλησε να εκστρατεύσει για να επαναφέρει τους στασιαστές υπό την εξουσία του. Τότε ο προφήτης Σεμαΐας του έφερε το λόγο του Θεού, να μην κάνει την επιχείρηση, επειδή αυτό που έγινε ήταν Η ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. Με άλλα λόγια ο Θεός λέει ότι αυτή η απόσχιση έγινε με δική Του απόφαση και, φυσικά, δεν υπήρχε περίπτωση ο άνθρωπος να ανατρέψει τη θεία βουλή. Είναι σαν να του λέει: “Μην τα βάζεις μαζί μου”.
Ο συντάκτης του κειμένου που συζητάμε εδώ, έκανε καλοπροαίρετα μια συλλογή διαφόρων ενθαρρυντικών σκέψεων, τις οποίες προσπαθεί να υποστηρίξει πάνω σε ένα ΑΣΧΕΤΟ χωρίο.
Δεν υπάρχει ανάγκη να διαψεύσουμε τις διάφορες θετικές σκέψεις που παρουσιάζει το εν λόγω κείμενο, υπό την προϋπόθεση, όμως, ότι αναφέρονται ΜΟΝΟ ΣΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ επεμβάσεις του Θεού και δεν αποτελούν διδασκαλία γενικής ισχύος.
Επιπλέον, είναι προφανές πως δεν υπάρχει οποιαδήποτε ομοιότητα και σχέση με τις διάφορες φυσικές καταστροφές για τις οποίες έκανε λόγο το άρθρο του «Τ».
Θα καλέσουμε, λοιπόν, τους αναγνώστες να είναι πολύ προσεκτικοί στον τρόπο με τον οποίο χειρίζονται το λόγο του Θεού, χωρίς ποτέ να λησμονούν ότι ο πιστός πρέπει με προσοχή ΝΑ ΟΡΘΟΤΟΜΕΙ ΤΟΝ ΛΟΓΟΝ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ! (Β~ Τιμ. 2/β/15). |
