Τι άρωμα φοράτε;
Aκουσα πρόσφατα ένα κήρυγμα βασισμένο στο 30ό κεφάλαιο του προφήτη Ησαΐα. Ο ιεροκήρυκας τόνισε την ασύνετη διαγωγή του λαού Ισραήλ, που τόλμησε να ζητήσει βοήθεια από τον αιώνιο εχθρό του, την Αίγυπτο, και τον κίνδυνο που υπάρχει καθώς πολλοί από τους σημερινούς χριστιανούς συχνά προθυμοποιούνται να επανακάμψουν στον κόσμο της αμαρτίας για να βρουν "λύση" σε διάφορα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.
Καθώς, όμως, παρακολουθούσα την όντως ευλογημένη εκείνη ομιλία, η δική μου σκέψη επικεντρώθηκε σε έναν ιδιαίτερο τομέα που εμείς οι γυναίκες είμαστε περισσότερο επιρρεπείς – αν και οι άντρες δεν μένουν πολύ πίσω.
Θυμήθηκα, λοιπόν, την εντολή του Χριστού, που είπε: «Μη μεριμνήσητε λοιπόν λέγοντες, Τι να φάγωμεν ή τι να πίωμεν ή τι να ενδυθώμεν; Διότι πάντα ταύτα ζητούσιν οι εθνικοί· επειδή εξεύρει ο Πατήρ σας ο ουράνιος ότι έχετε χρείαν πάντων τούτων» (Ματθ. 6/ς/ 31-32).
Τα λόγια αυτά του Κυρίου, θα μπορούσαμε να πούμε ότι, στην εποχή που ζούμε, δεν αφορούν τους περισσότερους από εμάς στη χώρα μας και το δυτικό κόσμο. Δόξα τω Θεώ, έχουμε άφθονο φαγητό, καθαρό νερό και άλλα ποτά και, προπαντός, ντουλάπες γεμάτες με ρούχα. Και όμως, αν σταθούμε και σκεφτούμε λίγο, θα διαπιστώσουμε ότι έχουμε και παραέχουμε μεγάλη μέριμνα για όλα αυτά. Και όχι βέβαια μέριμνα επειδή στερούμαστε και πώς θα καλύψουμε τις βασικές αυτές ανάγκες, αλλά μέριμνα που αφορά την πολυτέλεια, την ποικιλία, τη φίρμα και άλλα παρόμοια.
Κάνετε μια βόλτα στα διάφορα "πηγαδάκια" που σχηματίζονται έξω από τις εκκλησίες τις Κυριακές το πρωί ή προσέξτε τις μοντέρνες "αδελφικές" κοινωνικές συναναστροφές που έχουν οι χριστιανοί στα σπίτια τους και θ’ ακούσετε τα ίδια και απαράλλακτα που συζητούν και οι «εθνικοί». Σε ποιο εστιατόριο σερβίρουν ωραία φαγητά... Ποια εκλεκτά ποτά διαθέτουν στην κάβα τους... Από πού αγοράζουν τα επώνυμα ρούχα με τα οποία καταφέρνουν να ξεχωρίζουν... Ποιο είναι το καλύτερο αυτοκίνητο και ποιος το οδηγάει... Σε ποιο κέντρο αδυνατίσματος να πάμε... Ποια καλλυντικά να χρησιμοποιήσουμε για καλύτερα αποτελέσματα... Πού θα κάνουμε αξέχαστε διακοπές (το καλοκαίρι είναι πάλι κοντά)... Και ο κατάλογος θα μπορούσε να συνεχιστεί για πολύ ακόμη.
Η Αγία Γραφή λέει ότι «Από το περίσσευμα της καρδιάς λαλεί το στόμα», και, δυστυχώς, δεν μένει η παραμικρή αμφιβολία πως όλα αυτά έχουν γεμίσει τις καρδιές και τις σκέψεις μας. Μας απασχολούν, γι’ αυτό και τα συζητάμε. Είναι οι προτεραιότητές μας. Εργαζόμαστε σκληρά για να εξασφαλίσουμε τα χρήματα που θα χρειαστούν για να τ’ αποκτήσουμε. Ξοδεύουμε χρόνο ψάχνοντας πού θα τα βρούμε. Μερικές φορές, μάλιστα, ανταγωνιζόμαστε τους άλλους στο περιβάλλον μας, μήπως και υστερήσουμε σε κάτι.
Ούτε λίγο ούτε πολύ, επιστρέφουμε στην Αίγυπτο (στη ζωή που ζούσαμε πριν ακολουθήσουμε τον Χριστό). Εκεί αφήσαμε την σκληρή εργασία κάτω από το βούρδουλα του εργοδιώκτη, όμως τώρα κρατούμε εμείς το βούρδουλα και μαστιγώνουμε τον εαυτό μας για να προλάβει σε όλα αυτά. Αφήσαμε τα κουρελιασμένα ενδύματα που προσπαθούσαν να σκεπάσουν τη γύμνια μας (κυριολεκτικά και ηθικά), αλλά τώρα διαλέγουμε ρούχα που μάλλον προβάλλουν εκείνα που θα έπρεπε να κρύβουν. Σε κάποιο γάμο –και μάλιστα θρησκευτικό– που βρέθηκα τις προάλλες, κάποιος είπε σαρκαστικά: "Ευτυχώς τουλάχιστον που η νύφη φορούσε μακριά γάντια!" επειδή όλα τα άλλα ρούχα της ήταν τόσο αποκαλυπτικά...
Μια αδελφή έλεγε από τη ζωή της, πως όταν ακολούθησε τον Χριστό, άνοιξε τη ντουλάπα της και έβγαλε όλα τα παλιά ρούχα που είχε και δεν τα χάρισε αλλά τα πέταξε επειδή ήταν άσεμνα. Μάζεψε και όλα τα χρυσαφικά και άλλα κοσμήματα σε μια σακούλα και δεν τα ξαναφόρεσε. Ύστερα από κάποια χρόνια μπήκαν στο σπίτι της και τα πήραν κλέφτες!
Θα πει κάποιος ότι δεν είναι αυτά που μας συνιστούν στον Θεό αλλά «ο κρυπτός άνθρωπος της καρδίας». Εκείνον βλέπει ο Κύριος και πάνω σ’ αυτόν εργάζεται με το Πνεύμα Του ώστε να μας παραστήσει «κατενώπιον της δόξης αυτού αμώμους εν αγαλλιάσει» (Ιούδα 1/α/24). Όμως οι άνθρωποι που μας συναναστρέφονται δεν μπορούν να δουν την καρδιά μας^ βλέπουν το εξωτερικό μας. Γι’ αυτό, λοιπόν, το εξωτερικό και το στολισμό του, ο απόστολος Πέτρος συνιστά να είναι «ουχί ο εξωτερικός, ο του πλέγματος των τριχών και της περιθέσεως των χρυσίων ή της ενδύσεως των ιματίων» (Α~ Πέτρ. 3/γ/3).
Ο Κύριος μάς έντυσε με ταπεινοφροσύνη και εμείς ξαναπαίρνουμε από την "Αίγυπτο" την υπερηφάνεια και την «αλαζονεία του βίου» (Α~ Ιωάν. 2/β/16).
Είναι πολύ καλό να έχουμε χριστιανικές συναναστροφές, αλλά με ποιο περιεχόμενο; Ο λόγος του Θεού, συνιστά: «Ας φροντίζωμεν περί αλλήλων, παρακινούντες εις αγάπην και καλά έργα, μη αφίνοντες το να συνερχώμεθα ομού, καθώς είναι συνήθεια εις τινάς, αλλά προτρέποντες αλλήλους» (Εβρ. 10/ι/ 24- 25).
Όταν ο Θεός πρόσταξε το λαό Ισραήλ να τηρεί την ανάπαυση του Σαββάτου, είπε: «Και ενθυμού, ότι ήσο δούλος εν τη γη της Αιγύπτου· και Κύριος ο Θεός σου σε εξήγαγεν εκείθεν εν χειρί κραταιά και εν βραχίονι εξηπλωμένω» (Δευτ. 5/ε/15), και συνεχώς φρόντιζε να τους θυμίζει τη θλιβερή ιστορία τους, ώστε με ευγνωμοσύνη να απολαμβάνουν τα αγαθά της ελευθερίας τους. Εκείνοι όμως, ατυχώς, πάρα πολλές φορές αναπόλησαν και αποθύμησαν τα "αγαθά" της γης της αιχμαλωσίας, τα αιγυπτιακά «σκόρδα και κρεμμύδια»...
Ας ψάξουμε κι εμείς, η κάθε μια μας, να βρούμε στον εαυτό μας ποια από τα πράγματα που χαρακτηρίζουν τη χριστιανική μας ζωή, ανήκουν και τα έχουμε φέρει από την Αίγυπτο, κι ας τα πετάξουμε το συντομότερο.
Είμαστε η εικόνα του Χριστού. Τα μέλη μας είναι μέλη δικά Του. Εμάς βλέπει ο κόσμος, που δε μπορεί να δει Εκείνον. Είμαστε αλάτι και είμαστε το φως Του. Επιπλέον είμαστε –θα πρέπει να είμαστε– «του Χριστού ευωδία προς τον Θεόν», όχι μόνο, αλλά και «εις τους σωζομένους και εις τους απολλυμένους». Ο Θεός «φανερόνει εν παντί τόπω δι’ ημών την οσμήν της γνώσεως αυτού» (Β~ Κορ. 2/β/14-15).
Καθώς τόσος λόγος γίνεται για το ποιο άρωμα αξίζει να φορέσουμε, ας γνωρίζουμε πως το πιο επώνυμο και το πιο ακριβό είναι ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ. Και όταν φοράμε αυτό το άρωμα, η ευωδία του δεν είναι δυνατόν να περάσει απαρατήρητη επειδή είναι τόσο έντονη ώστε να γίνεται αισθητή και «εις τους σωζομένους και εις τους απολλυμένους». Και στους πιστούς και στους άπιστους.
Και αν αξίζει να προσέξουμε το χωρίο που λέει, «Ας απορρίψωμεν παν βάρος και την ευκόλως εμπεριπλέκουσαν ημάς αμαρτίαν» (Εβρ. 12/ιβ/1), σίγουρα τα πρώτα βάρη που πρέπει να πετάξουμε από πάνω μας είναι τα "υπολείμματα" της Αιγύπτου.
Ας το κάνουμε πρόθυμα και ο Κύριος θα μας αποζημιώσει με το παραπάνω! |
