ΟΙ ΖΩΝΤΑΝΟΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΠΟΘΑΜΕΝΟΥΣ
Στο παλιό δημοτικό τραγούδι “Του νεκρού αδελφού”, ο λαϊκός ποιητής εκφράζει την απορία του:
«Δεν είναι κρίμα κι άδικο, παράξενο μεγάλο,
να περπατούνε οι ζωντανοί με τους αποθαμένους;».Αυτό θυμηθήκαμε κατά την πρόσφατη μεγαλοπρεπή μεταφορά/επιστροφή από το Βατικανό των λειψάνων του Χρυσόστομου και του Ναζιανζηνού στο Φανάρι, από όπου είχαν κλαπεί από τους Σταυροφόρους.
Τι μπορούν να περιμένουν οι ζωντανοί απ’ τους αποθαμένους; Βοήθεια και προστασία; Μα αν τα λείψανα είχαν δύναμη να προστατεύσουν άλλους, γιατί δεν προστάτευσαν τον εαυτό τους και άφησαν να τα κλέψουν οι Σταυροφόροι;
Το βέβαιο, όμως, είναι ότι η επανακομιδή των λειψάνων στο Φανάρι θα προκαλέσει εισροή οικονομικών οφελών καθώς πολλοί θρησκόληπτοι θα σπεύσουν να τα προσκυνήσουν.
Τέτοιες σκέψεις προφανώς είχε υπόψη του ο δημοσιογράφος όταν έγραψε το παρακάτω σχόλιο στο «ΒΗΜΑgazino» (5-12-04).
Νεκρές εκκλησίες από νεκρούς ζητούν βοήθεια. Αλίμονο!
