Μ ε λ έ τ η
ΠΟΙΑ
είναι
η
ΕΚΚΛΗΣΙΑ;
«Θέλω οικοδομήσει την εκκλησίαν μου, και πύλαι άδου δεν θέλουσιν ισχύσει κατ' αυτής» (Ματθ. 16/ις/18)
Μερικοί αναγνώστες δυσκολεύονται να κατανοήσουν, ή και να πιστέψουν, αυτό που απ’ αρχής δηλώνει το παρόν περιοδικό, ότι δηλαδή «Δεν εκπροσωπεί ούτε υπηρετεί κάποια συγκεκριμένη εκκλησία ή οργάνωση».
Εξηγούμε παρακάτω την πάγια αυτή θέση μας που στηρίζεται στους εξής λόγους:
1. Υπάρχουν στον κόσμο χιλιάδες “εκκλησίες” που ισχυρίζονται ότι ΜΟΝΟΝ ΑΥΤΕΣ είναι “Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ”. Αυτό δεν αφορά μόνο τα διάφορα δόγματα αλλά ακόμη και τμήματα της ίδιας εκκλησίας (π.χ. οι Νεοημερολογίτες και εκείνοι του Πατρείου ημερολογίου (παλαιοημερολογίτες) [χωρισμένοι σε πολλές εκκλησίες], η Εκκλησία της Πεντηκοστής και η Ελευθέρα Εκκλησία της Πεντηκοστής, οι Ρωμαιοκαθολικοί και οι Παλαιοκαθολικοί, οι Βαπτιστές και οι Νότιοι Βαπτιστές κ.ο.κ.), που αποδεικνύουν ότι οι διαχωρισμοί δεν οφείλονται τόσο σε θέματα ουσίας αλλά, μάλλον, στο ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ.
2. Η διδασκαλία της Καινής Διαθήκης φανερώνει ότι:
(α) Κανένας άνθρωπος δεν έχει εξουσιοδότηση από τον Θεό να λέει ότι εκπροσωπεί ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. Αυτό δεν το διεκδίκησαν για τον εαυτό τους ως άτομα ούτε οι ίδιοι οι Απόστολοι του Χριστού (Α~ Κορ. 3/γ/5).
(β) Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ δεν ταυτίζεται με κανένα επίγειο σώμα ή όργανο, ιδιαίτερα μάλιστα όταν τα πολυάριθμα κοινωνικά ή νομικά πρόσωπα που θέλουν να λέγονται “εκκλησίες” λειτουργούν μάλλον ως ανθρώπινες εταιρείες, οργανώσεις και κρατικές υπηρεσίες, οι οποίες, πέραν των άλλων, όχι σπάνια έχουν υπηρετήσει εγκληματικές πολιτικές σκοπιμότητες και οικονομικά συμφέροντα.
(γ) Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ είναι το Σώμα του Χριστού, που απαρτίζεται από εκείνους που με προσωπική και ελεύθερη πίστη έχουν αναγνωρίσει και αποδεχθεί τον Ιησού Χριστό ως Σωτήρα τους και Κύριο της ζωής τους.
(δ) Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ως θείος –και όχι ανθρώπινος– θεσμός, δεν ταυτίζεται με τους εκάστοτε ηγέτες, που έρχονται και παρέρχονται, αλλά είναι πνευματικό οικοδόμημα, που έχει ως ΘΕΜΕΛΙΟ τη διδαχή των Αποστόλων και Προφητών, και Ακρογωνιαίο Λίθο αυτόν τον Κύριο Ιησού Χριστό. (Εφεσ. 2/β/20).
Τα στοιχεία που αποκαλύφθηκαν αυτή την περίοδο για ιερατικά σκάνδαλα στην Ελλάδα και τα Ιεροσόλυμα, ανάγκασαν πολλούς να διαχωρίσουν την Εκκλησία από τέτοιους κακούς ηγέτες...
(ε) Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ δεν είναι σωματείο, όπου τα μέλη ονομάζονται και διαγράφονται από κάποιο ανθρώπινο όργανο, αλλά οι πιστοί είναι «τέκνα Θεού» που «εκ Θεού εγεννήθησαν» (Ιωάν. 1/α/12-13). Είναι ενδιαφέρον να προσέξουμε ότι, παρ’ όλο που οι Απόστολοι κήρυτταν τον λόγο και βάπτιζαν όσους ομολογούσαν πίστη στον Χριστό, ήταν ο Κύριος που «προσέθετε καθ’ ημέραν εις την εκκλησίαν τους σωζομένους» (Πράξ. 2/β/47).
Στην περίπτωση κάποιου κακότροπου πιστού, μόνο ο Χριστός έχει δικαίωμα να «εξαλείψει το όνομα αυτού εκ του βιβλίου της ζωής» (Λουκ. 10/ι/20, Αποκ. 3/γ/5).
Σύμφωνα από τα παραπάνω, το περιοδικό αυτό δεν αναφέρεται ούτε ονομάζει καμία επίγεια “εκκλησία” ως «ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥ». Πιστεύουμε ότι ένα σώμα πιστών μπορεί να είναι τοπική εκκλησία μόνο για όσο και εφόσον παραμένουν ακόλουθοι του Χριστού και παύει να αποτελεί εκκλησία όταν διακόπτουν τη ζωτική εξάρτησή τους από τον Χριστό.
Επίσης πιστεύουμε ότι οι πιστοί είναι μέλη της ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ του Χριστού εφόσον έχουν προσωπική σχέση με τον Κύριο, ακόμη και όταν η “εκκλησία” στην οποία ζουν δεν αξίζει πλέον να φέρει αυτό το όνομα.
Όταν το περιοδικό αυτό κάνει λόγο για κάποιες ενέργειες ή πρακτικές, αυτό με κανένα τρόπο δεν σημαίνει ότι αναλαμβάνει θέση κριτή για να ορίσει ποιος είναι ή δεν είναι χριστιανός αλλά μόνο «σημειώνει» και «νουθετεί», σύμφωνα με τα Α~ Θεσ. 5/ε/14 Β~ Θεσ. 3/γ/14, και ουδέν πέραν τούτου.
Επιτέλους,όπως είπε ο Χριστός, πιστεύουμε ότι οφείλουμε να διακρίνουμε τους ανθρώπους «από των καρπών αυτών» (Ματθ. 7/ζ/16-20), όμως δεν ανήκει σ’ εμάς να λέμε ούτε ποια είναι η ΣΩΣΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ούτε ποιοι θα μπούν στη Βασιλεία του Θεού, επειδή κανένας άνθρωπος παρά μόνο ο Κύριος «γνωρίζει τους όντας αυτού» (Β~ Τιμ. 2/β/19).
Οταν κάτι δεν πάει καλά, χωρίς να παίρνουμε θέσεις και δικαιώματα που δεν μας ανήκουν, οφείλουμε ν’ ακολουθούμε την σαφή και σοφή αποστολική εντολή, που λέει: «Ας απομακρυνθή από της αδικίας πας όστις ονομάζει το όνομα του Κυρίου» και «απομακρύνησθε από παντός αδελφού ατάκτως περιπατούντος και ουχί κατά την παράδοσιν, την οποίαν παρέλαβε παρ' ημών» (Β~ Θεσ. 3/γ/6).
Αυτό είναι αρκετό για τους πιστούς. Αυτό κάνουμε στη ζωή μας και σ’ αυτό καλούμε τους αναγνώστες μας. |
